Η μικρού μήκους του Φωκίωνα Μπόγρη για την οποία σου έχουμε πει τα πάντα εδώ και 2 μήνες, ολοκληρώθηκε! [και δεν αρκέστηκε στο "2η καλύτερη της χρονιάς" που είπα εγω και έκανε κάποιες "βελτιώσεις", you'll see, δε λέω τίποτα παραπάνω!:-P].
Και ξεφορτώθηκε και τον "ανεπιθύμητο" τίτλο.
Τώρα: "Family Tree"!
Can't ξανα-wait! :-D
-------------------------------------------
17.11.11
s_dany posted:
Ο "ανεπιθύμητος" Φωκίων Μπόγρης επιστρέφει!
Και μάλιστα με την πιθανότατα δεύτερη καλύτερη (την πρώτη θα στην αποκαλύψω σε μερικές μέρες!;-) ελληνική μικρού μήκους της χρονιάς! Σε σχέση τουλάχιστον με όσες από τις βραβευμένες της Δράμας μπόρεσα να δω τον προηγούμενο μήνα στο "Τριανόν". Τώρα θα μου πεις ποιάς χρονιάς ή ποιάς σεζόν και δίκιο θα 'χεις, αφού μένουν κάποια τελειώματα στο μιξάζ για να ολοκληρωθεί η ταινία και να πάρει τον δρόμο των φεστιβάλ, οπότε ημερολογιακά μιλάμε πλέον για το 2012.
Σίγουρα πάντως οι "ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ", οι οποίοι αποτελούν την πρώτη [σοβαρή:-P] προσπάθεια του Μπόγρη στη μικρού μήκους, θα τον βάλουν για τα καλά ανάμεσα στους καλύτερους νέους έλληνες σκηνοθέτες. Ήδη με τη μεγάλη μήκους hard boiled crime "Κάθαρση" πριν 2 χρόνια έδωσε τα διαπιστευτήρια του. "...Πάντως ο Μπόγρης, στην πρώτη του ουσιαστικά ταινία επαγγελματικών προσανατολισμών, σε αντίπλευση με το παρελθόν, δίνει ένα νέο όνομα/όραμα στον πολύ ανεξάρτητο ελληνικό κινηματογράφο" είχε γράψει στην κριτική του ο kioy τότε που σου είχαμε παρουσιάσει την ταινία (πρώτοι εμείς! τα μυριζόμαστε τα ταλέντα:-). Και η ταινία, μετά τις Νύχτες Πρεμιέρας του '09 και το Cult Festival του '10, πέρασε τελικά και από τις κινημ/φικές αίθουσες (τον εξής... "Μικρόκοσμο"! :-) τον Σεπτέμβρη του '10 [τσέκαρε απόψεις θεατών στο "Αθηνόραμα"]. Δεν πέρασε μάλιστα καθόλου απαρατήρητη από την επίσημη κριτική [θα έλεγα οτι πήρε εξαιρετικές κριτικές για low budget ανεξάρτητο ντεμπούτο αλλά... δε θα το κάνω! από το τελικό αποτέλεσμα (πρέπει να) κρίνουμε τις ταινίες, όχι από το budget] και κυκλοφόρησε σε DVD από την Audio Visual το Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου [αν δεν την έχεις δει ακόμα, τρέχα λέμε!].
"Ιστορία εκδίκησης με τη «βρώμικη» Αθήνα στον πρωταγωνιστικό ρόλο" είχε γράψει τότε ο Κουτσογιαννόπουλος. Και κάπως έτσι συνεχίζει τώρα ο Μπόγρης με τους "Ανεπιθύμητους". Με μια μικρού μήκους ιστορία (εκδίκησης?) με πρωταγωνιστή τη βρώμικη Αθήνα... αλλά από την εσωτερική πλευρά της: το σπίτι και την "οικογένεια"! Με ενα σενάριο γραμμένο αυτή τη φορά από τον ηθοποιό Κώστα Ξυκομηνό [τον θυμάσαι φυσικά από τις ταινίες του Οικονομίδη, κυρίως "Σπιρτόκουτο" και "Ψυχή στο Στόμα", αλλά και από την "Κινέττα" του Λάνθιμου και... φυσικά από την "Κάθαρση"], το οποίο εστιάζει σε ενα (τυπικό?) σπίτι της "βρώμικης" Αθήνας και στη ζωή των τριών μελών της. Στην "γυναίκα", το "αγόρι" και το "κορίτσι" (τα ονόματα τους δε τα μαθαίνουμε ποτέ). Δεν πρόκειται να γράψω τίποτα παραπάνω για την υπόθεση! Μικρού μήκους είναι, 10 λεπτά περίπου, ο'τι και να πω, spoiler θα είναι! :-P
Στους τρεις ρόλους αντίστοιχα η Μάγια Κώνστα [η "μεθυσμένη γυναίκα" στην πιο συγκλονιστική για μένα σκηνή του "Μαχαιροβγάλτη"], ο Χάρης Φραγκούλης [ανερχόμενος στα θεατρικά πράγματα απ' οτι μαθαίνω, στο σινεμά τον πήρε το μάτι μου νομίζω στην τελευταία "Λούφα και Παραλλαγή"] και η Έφη Λογγίνου [υποψήφια για 'Α Γυναικείο ρόλο στα Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινημ/φου για τα "45 Τετραγωνικά" του Τζίτζη]. Διευθυντής φωτογραφίας ο πολυπράγμων και εξπέρ στην DSLR cinematography Πάνος Γκόλφης, που χρησιμοποίησε μια [geared-up όπως βλέπεις στις photo :-D] Canon 550D.
Καταρχήν δες το πρώτο αυτό teaser που κυκλοφόρησε πριν μερικές μέρες!
Teaser trailer
Έχοντας διαβάσει το σενάριο, έχοντας παρευρεθεί σε μία από τις 4 ημέρες που κράτησε το γύρισμα (τον περασμένο Ιούλιο) και έχοντας δει την ταινία σε ιδιωτική προβολή (lucky me!:-), έστω και χωρίς μιξαρισμένο ήχο, σου λέω οτι... ακόμα δεν έχεις δει τίποτα! Καλά κάνει το teaser και δεν αποκαλύπτει τίποτα από την ιστορία. Αλλά κρύβει και μερικά από τα καλύτερα πλάνα της ταινίας! Μάλλον τα φυλάει ο Φωκίων [ναι, το ξέρεις οτι είναι φίλος μας πλέον, δεν είναι μυστικό:-P] για το full trailer ή για... την ίδια την ταινία! Έπρεπε να δώσει κι εδώ όμως κάτι παραπάνω [ναι, του τη λέω τώρα!:-D].
Όταν δεις την ταινία θα καταλάβεις τί εννοώ. Θα δεις οτι έχει κάνει πραγματικά (άλλο ένα) level-up σε σχέση με την "Κάθαρση" στο πόσο πιο σίγουρα και ακριβή είναι πλέον τα πλάνα του. Και πόσο πιο "θερμά" (αυτό είναι που μου έκανε πιο πολύ εντύπωση!). Το τελευταίο τον διαφοροποιεί και από το σινεμά του Οικονομίδη, με το οποίο κάποιοι παίζει να αρχίσουν να κάνουν συγκρίσεις (και ναι αυτό είναι τίτλος τιμής;-) βάσει των χαρακτήρων και του στόρι της ταινίας. Και δίνει ενα ιδιαίτερο τόνο, πιο προσωπικό, που διευκολύνει τη συναισθηματική εμπλοκή με τους χαρακτήρες [εγω παρόλο που ήξερα τί ακριβώς θα γίνει στη συνέχεια, είχα πάθει πλάκα με το build-up της έντασης καθώς το έβλεπα!]. Εννοείται βοηθάνε και οι πολύ καλές ερμηνείες και των τριών ηθοποιών (με λίγο μεγαλύτερο βάρος να πέφει ίσως στο χαρακτήρα της "γυναίκας", της Μάγιας Κώνστα).
Αυτά! Δε λέω τίποτα παραπάνω! Περιμένω να την ξαναδώ ολοκληρωμένη. Και μετά full trailer και poster και... με την ευχή μου σ' ενα καλό φεστιβάλ! ;-)
Μέχρι τότε, τσέκαρε τις φωτογραφίες από το γύρισμα. Υπάρχει αρκετό υλικό ακόμα, θα τα δεις εν καιρώ, έχω βγάλει κι εγω μερικές photo και video (αλλά αυτά ειδικά είναι spoilery!). Όλες οι φωτογραφίες εδώ (εκτός της 3ης και της 4ης από πάνω που είναι του Πάνου Γκόλφη από τις πρόβες) ανήκουν στην πολύ ταλαντούχα, όπως φαίνεται, στην film-set photography, Σίσσυ Μόρφη (all rights reserved κλπ κλπ :-)
Οι "ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ" δεν έχουν ακόμα blog ή fb page, οπότε πάρε εδώ τα credits:
- Σκηνοθεσία / Παραγωγή: Φωκίων Μπόγρης
- Σενάριο: Κώστας Ξυκομηνός
- Πρωταγωνιστούν (με σειρά εμφάνισης): Μάγια Κώνστα, Χάρης Φραγκούλης, Έφη Λογγίνου
- Διεύθυνση φωτογραφίας / κάμερα: Πάνος Γκόλφης
- Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Κολύρας
- Σκηνικά - Κουστούμια: Γιώργος Αναστασόπουλος
- Οργάνωση παραγωγής: Βασιλική Καραγιαννάκη
- Ηχοληψία: Βασίλης Κυριακόπουλος
- Μπούμαν: Θανάσης Παπαγεωργίου
- Μακιγιάζ: Αγγελική Λάγιου
- Σκριπτ / Βοηθός παραγωγής: Φίλιππος Ζαμίδης
- Φωτογράφος πλατώ: Σίσσυ Μόρφη
Περισσότερα για την "Κάθαρση":
- εδώ στο blog μας
- στο fb profile μας
Ο Φωκίων Μπόγρης μας υποδέχτηκε στο γραφείο του λίγο πριν την πρεμιέρα της ταινίας του στο Cult festival, όπου μας ξενάγησε στα "σκοτεινά" καρέ της "Κάθαρσης". Μας χάρισε μια σημαντική ταινία, καθώς μας προβλημάτισε για την έννοια "ανεξάρτητος" ελληνικός κινηματογράφος, και με το έργο του μας υπενθύμισε πως υπάρχει και ενα διαφορετικό σινεμά, που αξίζει με τη θέρμη των βλεμμάτων μας να ανασυρθεί από το μοναχικό περιθώριό του. Παρακάτω, ο Φωκίων μας εξομολογείται το σκηνοθετικό του βίωμα, και όχι μόνο...
1. Μόλις είδαμε την καινούρια σου ταινία. "Κάθαρση". Περιέχει μια αμφισημία ο τίτλος, ε;
Ο τίτλος έχει να κάνει με την λύτρωση που νοιώθει ο κεντρικός χαρακτήρας παίρνοντας εκδίκηση. Αλλά ίσως να μπορούσε να έχει και γενικότερα νοήματα μέσα στην ταινία.
2. Βλέποντας την ταινία σου, μπορώ να δηλώσω εντυπωσιασμένος για τον τρόπο με τον οποίο ακροβατείς μεταξύ του στεγνού ρεαλισμού και της b-movie ακρότητας, επιτυγχάνοντας μια τέλεια ισορροπία χωρίς απώλειες στην αφήγηση της ιστορίας. Υπάρχει κάποιο μυστικό;
Όχι, το πάντρεμα αυτό έβγαινε από την αρχή μέσα στο σενάριο χωρίς καμία επιτήδευση. Αυτό ίσως γίνεται γιατί συχνά αντιμετωπίζω την κατάσταση σαν θεατής και όχι με το αυστηρό μάτι του "δημιουργού". Την b-movie ακρότητα την κατείχα από πιο παλιά (γέλια) οπότε δεν ήταν κάτι καινούριο ή δύσκολο. Το στοιχείο αυτό είναι ουσιαστικά και το χιούμορ της ταινίας. Για τον ρεαλισμό που αναφέρεις δούλεψα και εγώ πάρα πολύ αλλά και οι ηθοποιοί με συνεχείς αυτοσχεδιασμούς. Ήθελα από την αρχή να ισορροπεί ανάμεσα στο «σοβαρό» και στο μη σοβαρό.
3. Στο cast σου υπάρχουν ηχηρά ονόματα. Πως είναι να συνεργάζεσαι με ηθοποιούς όπως ο Βαγγέλης Μουρίκης, ο Κώστας Στεφανάκης, ή η Τίνα Σπάθη;
Ο Μουρίκης με το να παίξει αυτό τον ρόλο έδειξε και μία διαφορετική πλευρά του, που δεν φοβάται τον ακραίο αυτοσαρκασμό - και αυτό νομίζω είναι κάτι που πρέπει να έχει ο κάθε σημαντικός ηθοποιός. Ο Στεφανάκης επίσης έδειξε ένα άλλο πρόσωπο σε σχέση με το παρελθόν του. Η ταινία ήταν όλη χτισμένη πάνω του, νομίζω εκμεταλλεύεται την μοναδική του παρουσία στο μέγιστο. Η Τίνα Σπάθη είχε να παίξει στον κινηματογράφο από το '82 και δέχτηκε να παίξει αυτό τον κόντρα-ρόλο στην ταινία μου. Είναι τιμή. Επίσης μοναδική συνεργασία είχα με τον Κώστα Ξυκομηνό, τον Βαγγέλη Αλεξανδρή, τον Δημήτρη Καπετανάκο, τον Νίκο Τριανταφυλλίδη - άνθρωποι που δέχονται να κακοποιηθούν μπροστά από την κάμερα για το καλό της ταινίας! Τους ευχαριστώ πολύ.
4. Ένα σύντομο πέρασμα κάνει και ο Γιάννης Οικονομίδης. Η ματιά σου στην πολιτισμική αφασία της Αθήνας, που αποτελεί θεμέλιο background της ιστορίας σου, μοιάζει ως ένα βαθμό, να "συμπίπτει" με τη δική του. Θες να μας πεις δυο λόγια για αυτό;
Η Αθήνα ήταν το τέλειο φόντο για την ιστορία αυτή. Πολλοί λένε ότι το location είναι ο 3ος ηθοποιός, για εμένα ίσως να είναι και ο πρώτος. Όπως το βλέπω εγώ, η τοποθεσία προσδίδει την ζητούμενη ατμόσφαιρα και διάθεση. Τώρα για τον Γιάννη, είμαι fan της δουλειάς του, νομίζω ότι το "Σπιρτόκουτο" ήταν η κλωτσιά στα αρχίδια που τόσο πολύ χρειαζόταν το Ελληνικό σινεμά εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή. Και οφείλω να πω ότι οι συζητήσεις που είχαμε με έκαναν να δω κάποια πράγματα με άλλο μάτι.
5. Πόσο καιρό διήρκησε η συνολική φιλμοκατασκευή της ταινίας;
Ξεκίνησα γύρισμα την 2η Σεπτεμβρίου του '07, έχοντας κάνει κάποιες αποτυχημένες απόπειρες από το καλοκαίρι του '05. Ολοκλήρωσα τα γυρίσματα τον Ιούνιο του '09 ενώ παράλληλα μόνταρα από τον Μάρτιο. Πως σου φαίνεται;;; Κάποιες μικρές λεπτομέρειες θα τις δουλεύω μέχρι και την τελευταία στιγμή πριν από την πρεμιέρα που έρχεται...
6. Γιατί; Υπήρχαν προβλήματα στην παραγωγή;
Προβλήματα θα υπάρχουν πάντα εφόσον κάνεις μόνος σου την δουλειά που θα έπρεπε κανονικά να κάνουν 30 άτομα. Αλλά έπρεπε να κερδίσω αυτό το στοίχημα που είχα βάλει με τον εαυτό μου.
7. Η ταινία σου είναι ανεξάρτητη. Συνεπώς επωμίστηκες το σενάριο, τη σκηνοθεσία και την παραγωγή μεταξύ άλλων. Πως είναι να τρέχεις ταυτόχρονα το δημιουργικό κομμάτι της σκηνοθεσίας και το "συναρμολογικό" της παραγωγής;
Το να πρέπει να τρέχεις για το οργανωτικό, σκοτώνει τελικά το δημιουργικό. Πολλές φορές δεν σου έχει μείνει καν χρόνος να δουλέψεις την σκηνή στο μυαλό σου γιατί ανησυχείς για χίλια άλλα προβλήματα. Και τελικά πας εκεί και τα βρίσκεις επί τόπου, αυτοσχεδιάζοντας. Εντάξει, έχει και αυτό τη φάση του!
Ωραία ήταν - από εμάς για εμάς, άντε και για λίγους ακόμα που χώρεσε ο Δαναός 2. Αλλά μάλλον καλύτερα έτσι γιατί ήταν πολλές οι λεπτομέρειες που ήθελαν δουλειά και ένοιωθα ανασφάλεια για την ταινία. Παρόλα αυτά, όσοι ήταν εκεί φάνηκαν να γουστάρουν, πήρα πολύ θετικό feedback.
9. Τι διαφορές υπάρχουν στην τελική κόπια, αυτή που θα προβληθεί στο Cult festival, σε σχέση με την "work in progress" προβολή των Νυχτών Πρεμιέρας;
Έχει ολοκληρωθεί επιτέλους το coloring και ο ήχος. Τον ρόλο του υπουργού έχει ντουμπλάρει ο Τάκης Σπυριδάκης. Οι flashback σκηνές έχουν γίνει πλέον ασπρόμαυρες. Και λειτουργούν έτσι πολύ καλύτερα. Έχω κόψει ένα αποτυχημένο εφφέ… Είναι σχεδόν άλλη ταινία!
10. Και αφού μιλήσαμε για το cult, στην Ελλάδα είναι σύνηθες να συγχέεται παρεξηγήσιμα με το ευτελές και την κακοτεχνία τη στιγμή που παγκοσμίως είναι αναγνωρισμένο και χρήζει μιας πιο δίκαιης αντιμετώπισης. Που νομίζεις οφείλεται αυτό;
Καταρχάς εγώ ποτέ δεν αυτό-ανακηρύχθηκα cult μιάς και έχω σιχαθεί τον όρο. Και νομίζω είναι μία ταμπέλα που σου κολλάνε άλλοι, δεν την βάζεις από μόνος σου. Όσοι την φοράνε από μόνοι τους είναι ψεύτικοι και επιτηδευμένοι. Σε αντίθεση με το εξωτερικό, στην Ελλάδα δεν υπάρχει ορισμός του cult, με αποτέλεσμα να βαφτίζει ο καθένας cult ότι γουστάρει. Επικρατεί και η αντίληψη ότι «όσο πιο σκατά τόσο πιο cult» με την οποία ποτέ δεν συμφώνησα. Νομίζω ότι και κάποιοι σύγχρονοι Έλληνες δημιουργοί φλερτάρουν με το cult χωρίς να το καταλαβαίνουν - ή μάλλον η σοβαροφάνεια τους δεν τους επιτρέπει να το παραδεχτούν. Οπότε επικρατεί μία σύγχυση γύρω από το όλο θέμα. Τι να κάνουμε...
11. Είσαι ένας νέος δημιουργός. Με την "Κάθαρση" ουσιαστικά ξανασυστήνεις τον εαυτό σου, έτσι δεν είναι; Πόσο εύκολο είναι ένας νέος ανεξάρτητος δημιουργός να κάνει σινεμά στην Ελλάδα;
Ναι, η "Κάθαρση" είναι ουσιαστικά η πρώτη ταινία μου. Ότι άλλο έχω κάνει το θεωρώ χαβαλέ και μόνο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ντρέπομαι ή αποκηρύσσω ή οτιδήποτε. Σχετικά με το 2ο σκέλος της ερώτησης σου, νομίζω ότι αν κολλήσεις την αρρώστια του κινηματογράφου χωρίς να έχεις έναν πλούσιο μπαμπά η παραγωγούς, τότε έχεις πρόβλημα!
12. Και αφού πιάσαμε τα ελληνικά, η άποψη σου για το ελληνικό σινεμά; Η θέση σου για τους Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη;
Το ελληνικό σινεμά φαίνεται να αποκτάει μία αμεσότητα και έναν τσαμπουκά αν θες, που του έλειπε με ταινίες όπως ο "Κυνόδοντας" και ο "Μαχαιροβγάλτης" που αναμένεται μέσα στο 2010! Η Ομίχλη κινείται σωστά! Μακάρι να δούμε κάτι να αλλάζει μέσα από όλο αυτό! Να πάρει ο ελληνικός κινηματογράφος το μερίδιο του κρατικού χρήματος που του αντιστοιχεί. Και να πάρω και εγώ μερικά λεφτά για επόμενη ταινία, γιατί όχι;;;
13. Για το παγκόσμιο σινεμά; Βλέπουμε ότι η εξάπλωση της τεχνολογίας διαφοροποιεί ουσιαστικά των κινηματογράφο των μεγάλων studio με αυτόν των πιο "ανεξάρτητων" παραγωγών. Θεωρείς ότι μπορεί να επέλθει ουσιαστικό σχίσμα μεταξύ εμπορικού και καλλιτεχνικού κινηματογράφου τα επόμενα χρόνια;
Είμαι κατά της υπερβολικής χρήσης της τεχνολογίας στο σινεμά που κάνει τις ταινίες να φαίνονται σαν video games και κατά του καλογυαλισμένου στυλ που παραπέμπει σε TV commercial. Κατά τα άλλα, βλέπω και ταινίες από μεγάλα studio, κυρίως παλιότερες αλλά και κάποιες νέες πολύ επιλεκτικά. Το μεγάλο κεφάλαιο βλάπτει νομίζω και προτιμώ να δω μία μεσαίου/μικρού προϋπολογισμού ταινία που είναι καλοφτιαγμένη και έχει και κάτι να πει. Όσο για τον διαχωρισμό κοινού που λες, σίγουρα υπάρχει -πήγαινε στο Village του Ρέντη και μετά πήγαινε στον Μικρόκοσμο- είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι. Εγώ πάντως προτιμώ το κοινό που το βουλώνει και βλέπει την ταινία, όποια και αν είναι αυτή!
Σ' ευχαριστούμε πολύ, καλή επιτυχία στην ταινία σου!
[Το παραπάνω κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο cine.gr]
-------------------------------------------
28.1.10 update clarabelle posted:
Ο Φωκίων Μπόγρης είναι ενας νέος κινηματογραφιστής, ο οποίος με πενιχρά μέσα ολοκλήρωσε την ταινία του «Κάθαρση», σε διάστημα δύο ετών. Μια ταινία, που με αφορμή μια ιστορία ολικής εκδίκησης, μας πάει μια βόλτα στις σκληρές πραγματικότητες που γεννά η πολύ στενή σχέση οργανωμένου εγκλήματος και κρατικής μηχανής.
Ο «DIY» Μπόγρης, πραγματοποιεί πολιτικό σχόλιο ακόμα κι αν δεν το θέλει. Στην πραγματικότητα όμως αυτό τελικά λειτουργεί, όπως και άλλα πράγματα που κάνει άθελά της, η b-movie αισθητικής «Κάθαρση». Όπως για παράδειγμα, η μη φτιασιδωμένη πόλη με τις αιχμηρές της γωνίες και τις σκληρές τις γειτονιές, όπως σκληρή είναι και η ιστορία του Έστεμπαν (Κώστας Στεφανάκης).
Ο Μουρίκης μέσα στην κόκα με τα μούτρα (μέσα όμως!), η Τίνα Σπάθη επιστρέφει μετά από είκοσι και βάλε χρόνια και ο Οικονομίδης επιδίδεται σε απολαυστικούς αυτοσχεδιασμούς εκτός σεναρίου.
Αν κάτι από όλα αυτά, σας έξαψε την περιέργεια δεν έχετε παρά να τον εντοπίσετε στο 8ο Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου στο Gagarin στις 30 Ιανουαρίου... και να τον ρωτήσετε ό,τι θέλετε… μέχρι τότε ανακαλύψτε εδώ τι απαντά σε δεκατρείς straight forward ερωτήσεις σε ύφος «Κάθαρσης».
1. Ποιός είσαι; Όταν και εγώ μάθω θα σου πω.
2. Γιατί ασχολείσαι με το σινεμά; Απο ανάγκη - και δεν εννοώ οικονομική.
3. Τι είναι η "Κάθαρση"; Αυτό που θα νοιώσετε το Σάββατο βράδυ στην πρεμιέρα... χαχαχα
4. Τι είδους δυσκολίες συνάντησες κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων; Πέρα απο τις οικονομικές που είναι προφανείς, είχα να κάνω με τσακωμούς, ιδιοτροπίες, συλλήψεις απο μπάτσους και με τη μέση μου που σχεδόν "πέθανε".
5. Ποια είναι η αγαπημένη σου ελληνική ταινία; "Τα Βίτσια Της Ανωμαλίας".
6. Ξέρω ότι προκειμένου να ολοκληρώσεις την "Κάθαρση", αναγκάστηκες να πουλήσεις πολλές από τις σπάνιες βιντεοκασέτες της προσωπικής σου συλλογής. Ποιά δεν θα πουλούσες ποτέ; Το "Mangiati Vivi" του Lenzi απο την ιστορική εταιρεία IVC.
7. Ποιος είναι ο χειρότερός σου εφιάλτης; Too many to mention!!
8. Ένας σκηνοθέτης που θαυμάζεις είναι... Ο Brian De Palma.
9. Ποιόν/ποιά ηθοποιό, σκηνοθέτη θα εξαφάνιζες από το χάρτη; Θα τους εξαφάνιζα όλους για να μείνω μόνος μου!
10. Πώς σου φάνηκε η κινηματογραφική Ομίχλη του Νοέμβρη; Δεν πήγα... Next time...
11. Κυνόδοντας ή Στρέλλα; Κυνόδοντας!!!
12. Τι πιστεύεις ότι θα συμβεί σε έναν ανεξάρτητο κινηματογραφιστή, όταν θα βρει επιδότηση; Θα λιγοστέψουν τα προβλήματα του!
13. Τι προσδοκίες έχεις από την "Κάθαρση"; Ενα χρυσό φοίνικα και μερικά λεφτα στον τραπεζικό λογαριασμό μου. Ευχαριστώ.
-------------------------------------------
27.1.10 update s_dany posted:
Fokion Bogris with Kostas Stefanakis and Tina Spathi
Kioy και s_dany, η εμπροσθοφυλακή [η avant garde δηλ:-D] της Ομάδας, η οποία δεν καταλαβαίνει από εξεταστικές, υποχρεώσεις, χιόνια κλπ, συνάντησε πριν μερικές μέρες τον Φωκίωνα Μπόγρη (κάπου εκεί ήταν και η clarabelle η οποία όμως την έκανε νωρίς) και είδε μαζί του την "Κάθαρση". "Όσοι ασχολούνται με το χώρο, μόνο με δόλο μπορούν να αμφισβητήσουν την χρόνια και αφοσιωμένη τριβή του Φωκίωνα Μπόγρη, με τον cult παύλα trash κινηματογράφο, ελληνικό, αμερικάνικο και κυρίως ευρωπαϊκό..." είχε πει ο Μαζο-verbal το Σεπτέμβρη. Αυτή είναι η πρώτη ουσιαστικά ταινία του Μπόγρη (δεν μπορείς να λογίσεις ως τέτοιες τα χαβαλεδο-flicks "Βία & Κτηνωδία" και "Επιστροφή των Καθαρμάτων") και, πίστεψε με, παρά το πενιχρό budget της [που είναι €15.000-20.000, όχι €200 που μπορεί να άκουσες στις Νύχτες Πρεμιέρας], παίρνει κεφάλια!! Και άλλα μέλη για την ακρίβεια :-D
Photo by Thanasis Papageorgiou
Περισσότερα μπορείς να διαβάσεις στην κριτική του kioy, εγω θα πω μόνο οτι με τη σιγουριά στη σκηνοθεσία, το σφιχτό ρυθμό στο μοντάζ, τον Στεφανάκη [που ΕΙΝΑΙ ο Έστεμπαν!! φοβερή φάτσα!] και το ταλέντο του Μουρίκη, ο Μπόγρης έκανε ενα σχεδόν άψογο action flick [hard-boiled crime θα το έλεγε ο δικός μας panchamp!] φέρνοντας νέο αέρα σε ενα είδος εντελώς παραμελημένο στην Ελλάδα. Ιδιαίτερη μνεία στην κινηματογράφηση της Αθήνας, on-the-wish-list το Dodge van του Έστεμπαν! Μου έλειψε μόνο κάτι παραπάνω στη "λύση", στο τέλος της ταινίας. Βαθμολογία: 3 αστεράκια (στα 5), το οποίο in my book είναι όσο και το 7 στα 10 του kioy. Και σ' αυτο εννοείται δε λαμβάνω υπόψιν δυσκολίες παραγωγής και λοιπά προβλήματα ενος τόσο χαμηλού budget.
Αν είσαι από τους πολλούς που δεν την πρόλαβαν την "Κάθαρση" στην πρεμιέρα στις Νύχτες που έγινε sold-out πολύ γρήγορα (μεταξύ μας καλύτερα που δεν την είδες τότε γιατί εκείνη η κόπια ήταν work-in-progresss), μπορείς να τη δεις ολοκληρωμένη αυτό το Σάββατο 30/1 στο 8ο Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινημ/φου (28-30/1) στο Gagarin [με €15 είσοδο βέβαια λόγω και του live, όχι οτι δεν τα αξίζει η ταινία! ή το φεστιβάλ :-D]. Θα ακολουθήσουν και άλλες προβολές τους επόμενους μήνες, είτε σε αυτόνομες αίθουσες είτε μέσω του κυκλώματος διανομής (με την ευχή μας!)
Μέχρι τότε, τσέκαρε το βιντεάκι με τη συνέντευξη (την πρώτη μας video-συνέντευξη!) που μας έδωσε ο Φ. Μπόγρης αφού τον απειλήσαμε με το πιστόλι του Έστεμπαν στον κρόταφο :-DDD. Υπάρχει κι άλλο υλικό και όταν με το καλό βγει η ταινία κανονικά στις αίθουσες, παίζει να βγάλουμε και longer version. Τώρα κάναμε ενα σπιντάτο μοντάζ, όπως ακριβώς στο πρώτο μέρος της "Κάθαρσης", μαζί και με μερικά νέα πλάνα από την ταινία [αυτό που λένε never before seen footage :-D] που μας παραχώρησε ο Φωκίων (thank u!). Ο kioy παίρνει τη δόξα μπροστά απ' την κάμερα και εγω, αφού εμπνεύστηκα (τί ψώνιο!) το set-up με το slide-show στον τοίχο, παλεύω με τη μηχανή και το κάδρο! Και με τη γωνία στο ταβάνι! [πού 'σαι Cinestams? :-D]
Ο Έστεμπαν (Κώστας Στεφανάκης), πρώην μπάτσος, επιστρέφει στην Αθήνα άφραγκος και κυνηγημένος. Τον προσεγγίζει η Άσφάλεια για να κάνει τη βρώμικη δουλειά. Εκκαθάριση του υποκόσμου. Gangsters, dealers, προστασία, απ' όλα. Μόνο που όταν η δουλειά συγχέεται με μια κόκκινη ιστορία εκδίκησης, ο Έστεμπαν γίνεται ανεξέλεγκτος και επικίνδυνος για όλους.
Η "Κάθαρση" μας αφηγείται μια ιστορία ακρότητας. Μια αιματοβαμμένη ιστορία ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ του υποκόσμου. Ελεγχόμενη και υποκινούμενη απ' τα ψηλά καπέλα της κρατικής εξουσίας. Η δράση τοποθετείται ευρηματικά στην καρδιά της Αθήνας. Η πόλη αποτελεί το "σκηνικό" background και θεμέλιο λίθο της δραματουργίας. Η Αθήνα δεν απουσιάζει. Ή καλύτερα απουσιάζει δια της παρουσίας της. Είναι εκεί. Πάντα στο μόνιμο λήθαργο της πολιτισμικής αφασίας της. Νομοτελειακά ακόλουθος μια υπνωτιστικής ρουτίνας. Θιασώτης των τρομολάγνων ΜΜΕ. Και όντας εξοργιστικά αμέτοχη, αποτελεί τελικά τον βασικό συμμέτοχο της κρατικής διαφθοράς και όλων όσων συμβαίνουν στα παρασκήνια της. Το πολιτικό σχόλιο του Μπόγρη, χωρίς προσηλώσεις, φιλτράρεται απολαυστικά με μια κανιβαλιστική ειρωνεία.
Η βασική επιτυχία του νέου δημιουργού αποτυπώνεται στην μινιμαλιστική και ατμοσφαιρική σκηνοθεσία του. Που σε συνδυασμό με την αριστοτεχνική χρήση του (λιτού) ήχου και το σφιχτό μοντάζ επιτυγχάνει να παντρεύει (σχεδόν) τέλεια τον στεγνό ρεαλισμό με την ακρότητα μιας cult ταινίας. Και αφού μπήκαμε σε μια κουβέντα "ειδών" θα ήταν χρήσιμο να αναφέρουμε και τη ρήση του Ουίλλιαμ Ράιλυ Μπερνέτ: "Το να πούμε για ένα βιβλίο ότι είναι μια νουβέλα, μια αλληγορία ή μια πραγματεία περί αισθητικής, έχει την ίδια πάνω κάτω αξία με το να λέγαμε πως το κάλυμμα του είναι κίτρινο και πως μπορούμε να το βρούμε στο τρίτο ράφι αριστερά". Αν μεταλλάξουμε την παραπάνω πρόταση σ' ένα κινηματογραφικό περιβάλλον, τότε ίσως κατανοήσουμε πως κάθε κινηματογραφικό είδος αποτελεί ένα συνοπτικό και απλουστευτικό εργαλείο ταξινόμησης. Τα κινηματογραφικά είδη δεν προϋπήρξαν του σινεμά, εμείς τα επινοήσαμε-δημιουργήσαμε για τη δική μας ευκολία. Και συνεπώς η οποιαδήποτε προκατάληψη υπέρ ή κατά ενός είδους είναι τουλάχιστον αβάσιμη.
Photo by Yiannis Zagoraios
Ο Φωκίων Μπόγρης έχει συνοδοιπόρους στα τραχιά μονοπάτια της "Κάθαρσης" εκλεκτούς ηθοποιούς και εμβληματικές φυσιογνωμίες από το παρόν και το παρελθόν του ελληνικού κινηματογράφου, και όχι μόνο. Αναφορικά θα συναντήσουμε τον Βαγγέλη Μουρίκη, τον Κώστα Στεφανάκη, τον Γιάννη Οικονομίδη, τον Βαγγέλη Αλεξανδρή, την Τίνα Σπάθη, τον Κώστα Ξυκομηνό κ.α. Ένα cast απόλυτα ταιριαστό με τη gangsta δραματουργική χροιά των ρόλων. Ερμηνεύουν απολαυστικά, ισορροπώντας μεταξύ του ενθουσιασμού και της ωριμότητας.
Κάθαρση ή Εκκαθάριση; Διαλέξτε. Πάντως ο Μπόγρης, στην πρώτη του ουσιαστικά ταινία επαγγελματικών προσανατολισμών, σε αντίπλευση με το παρελθόν, δίνει ένα νέο όνομα/όραμα στον πολύ ανεξάρτητο ελληνικό κινηματογράφο.
Η Κινηματογραφική Ομάδα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ) σας προσκαλεί στην προβολή τριών ταινιών της CHAINFREE την Παρασκευή 15/1/10 στις 19:00 στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο):
Πρεμιέρα της μεγάλου μήκους "Hitokiri II: Road to Destiny" (2009, Θάνος Κερμίτσης, 96min)
και προβολή των μικρού μήκους "ΕΛΕΓΧΟΣ 2011" (2009, Θάνος Καρβούνης & Δήμος Καπογιάννης, 4min) και "28 Days Before"/"28 Μέρες Πριν" (2009, Νώντας Σαπίδης & Πόλυς Πασχαλίδης, 16min).
Θα ακολουθήσει συζήτηση με τους δημιουργούς για το guerrilla/no budget/DIY film-making και στη συνέχεια (μετά τις 21:30) party με anime και άλλες κινημ/φικές μουσικές στο bar GEO (Πατησίων 82 & Δεριγνύ).
Το "Hitokiri II : Road to Destiny" πρόκειται για ένα πολεμικό δράμα φαντασίας, μια ανεξάρτητη παραγωγή με budget που δεν ξεπερνά τα 1000 ευρώ. Αποτελεί sequel της ταινίας "Ηitokiri" του Θάνου Κερμίτση.
Το "Hitokiri" ήταν μια ερασιτεχνική ταινία που εμφανίσθηκε το 2007 και αποτελούσε φόρο τιμής στα γιαπωνέζικα anime. Η ιστορία εξελίσσεται σε μία φανταστική Ιαπωνία υπο στρατιωτικό καθεστώς, οπου μια ομάδα επαναστατών αντιστέκεται. Η ταινία προβλήθηκε στο 6ο Φεστιβάλ Cult Κιν/φου τον Φεβρουάριο του 2008 στο Gagarin, μαζί με άλλες ταινίες του χώρου, ενώ τον Φεβρουάριο του 2009 έγινε αναφορά στην εκπομπή της ΕΤ3 "Cinemania" με τον Νίκο Γουλιά σε εκπομπή με θέμα τον Ελληνικό Cult Κινηματογράφο.
Αντίθετα με τον προκάτοχο της, το "Hitokiri II" δεν χαρακτηρίζεται ως ερασιτεχνική παραγωγή, μιας και οι περισσότεροι από τους συντελεστές της είναι φοιτητές κινηματογραφικών σχολών ή εργάζονται σε παρεμφερείς επαγγελματικούς τομείς του χώρου.
Περίληψη: Έχουν περάσει 3 χρόνια απο τα γεγονότα της πρώτης ταινίας. Ο Μorinaka -πάντα με το ψεύτικο όνομα Saizo- περιπλανιέται μαζί με τον Fujita και τον Samanosuke, προσπαθώντας να ξεφύγει τόσο από τους Κυβερνητικούς όσο και απο αυτό που πραγματικά είναι: Διάδοχος του Shogun. Mια απρόσμενη συνάντηση όμως θα φέρει μια σειρά απο γεγονότα, που θα αλλάξουν για πάντα την μοίρα της χώρας. Μέσα σε όλα αυτά, ο Ginji, ο μυστηριώδης διοικητής των Κυβερνητικών, θα κάνει τα πάντα για να καταστρέψει τον Morinaka και τους συντρόφους του και να αποτρέψει μια επανάσταση... Θα κάνει ο Μorinaka την σωστή επιλογή για να οδηγήσει τον λαό του στην ελευθερία? Θα ακολουθήσει τον δρόμο προς το πεπρωμένο..?
Μακάρι να είχαμε πάντα τόσο κόσμο στο αμφιθέατρο Β!
Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκε η φιλοξενία που παρείχαμε στην CHAINFREE! Άρεσαν πολύ και οι τρεις ταινίες που προβλήθηκαν στα (κοντά στα) 100 άτομα που πέρασαν από το Β, ενώ η πλειοψηφία αυτών βρέθηκε στη συνέχεια μαζί μας και στο bar GEO.
Πάντα τέτοια!
Μέρος του cast του "Hitokiri II" με τον σκηνοθέτη της ταινίας Θάνο Κερμίτση (αριστερά)
Εκ των σκηνοθετών του "ΕΛΕΓΧΟΥ 2011" Θάνος Καρβούνης (δεξιά)
In da Club!
Το προηγούμενο βράδυ, την Πέμπτη 14/1, ο Θάνος Κερμίτσης [CHAINFREE] κα ο Νώντας Σαπίδης [Un Frape Productions] μίλησαν στην εκπομπή Laternative [καθημερινά 22:00-24:00] στον ΣΚΑΪ 100,3 για την εκδήλωση στην ΑΣΟΕΕ, τις ταινίες τους και το guerilla/no budget/DIY film-making.
Κι αν με το ΚΑΚΟ νόμιζες οτι zombie κυκλοφορούν μόνο στην Αθήνα και οτι είσαι ασφαλής εκτός Λ.Α., είσαι πολύ γελασμένος! Η UFP παρέα (Νώντας Σαπίδης, Κώστας Βάσογλου, Κοσμάς Χιολός & Πόλυς Πασχαλίδης) δηλαδή η Un Frape Productions έχει ξαμολήσει τα δικά της στη Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα στο Κιλκίς [τους έπιασε πιο πολύ εκεί το Τσερνομπύλ :-D]. Και πίστεψε με, δαγκώνουν τα άτιμα!
"Un Frape" είπες? Α, χαβαλέδες θα είναι! Ναι, είναι!! [και μάλιστα μεταλο-χαβαλέδες :-) αφού συμμετέχουν σε διάφορα metal σχήματα και μ' αυτή τη μουσική ντύνουν τις ταινίες τους]. Ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2008 με βιντεάκια στυλ ΑΜΑΝ Teleshopping [τα οποία βρίσκονται όπως όλα τους τα ταινιάκια στο http://www.youtube.com/profile?user=needknot], έχουν κάνει ήδη καμια δεκαριά, τα περισσότερα με πολύ γέλιο [και κανα δυο όχι με τόσο πολύ :-P]. Βλέποντας τα χρονολογικά βλέπεις πόσο μεγάλη εξέλιξη είχαν μέσα σε ένα μόλις χρόνο, φτάνοντας τελικά στο πιο πρόσφατο τους, το "Τρύπιο Γάντι του Μποξέρ". Εξέλιξη τόσο αφηγηματική αλλά κυρίως τεχνική και σκηνοθετική!
Εγω αυτή την εξέλιξη την είδα εκ των υστέρων, δεν τα ήξερα τα παιδιά, αλλά πριν μερικές μέρες έπεσα πάνω στην τελευταία τους ταινία στο blog της Chainfree, του Ελληνικού Δικτύου Ανεξάρτητων Κινηματογραφιστών, στο οποίο και συμμετέχουν. Και έπαθα πλάκα! Το "28 Days Before" ("28 Μέρες Πριν"), το οποίο είχε budget γύρω στα 100 ευρώ (!), το γύρισαν το περασμένο καλοκαίρι μέσα σε 2 μήνες (το post production κράτησε άλλους 3) και είναι οτι καλύτερο έχω δει εγω από την ερασιτεχνική/no budget/DIY/πες-την-όπως-θες φάση στην Ελλάδα. Φωτογραφία που κάνει εντελώς επαγγελματική, άψογο μοντάζ, καλές ερμηνείες και [εδώ είναι η έκπληξη!] σκηνοθεσία που δε "βιάζεται" μέσα στα 15 λεπτά της ταινίας, αλλά παίρνει το χρόνο, τις παύσεις και τα πλάνα για να χτίσει ατμόσφαιρα. Και το comic twist στο τέλος που σε στέλνει... για σουβλάκια!! Well done μάγκες!
Ολόκληρη η ταινία σε 2 κομμάτια. Βάλε full sreen και High Quality εννοείται!. Θέλουμε να την προβάλουμε και στην ΑΣΟΕΕ στην καλύτερη δυνατή ποιότητα, ελπίζω να προλάβουμε και να έρθει το DVD [ούτε zombie του Romero να το έφερναν :-D]
Credits: Produced by UFP Written & Directed by Nondas Sapidis & Polis Paschalidis Montage/Editing/Vfx/Sfx by Nondas Sapidis Vfx/Sfx Supervising by Kostas Vasoglou & Polis Paschalidis Soundtrack by Polis Paschalidis Make Up Artist: Neli Sapidou
Τα παιδιά της TiiiNewzFilms, μιας παρέας φοιτητών [edit: πρώην πλέον!] της Γεωπονικής που "έχουν βάλει στοίχημα με την αποτυχία και είναι σίγουροι πως δεν έχουν τίποτα να χάσουν", πιθανότατατα τους είχες ακούσει κι εσύ με τη μικρού μήκους "Λούπα Αυτοκτονίας" αλλά κυρίως με τη μεσαίου μήκους "V for Veronica" που είχε κάνει ενα σχετικό ντόρο πριν 2-3 χρόνια. Και ενώ είχαν βγάλει τότε και ενα πολλά υποσχόμενο trailer για το prequel του V, το "Πριν σε Σκοτώσω", κάπου εκεί τους έχασα! Κόλλησαν λόγω στρατιωτικών υποχρεώσεων και δεν το έχουν ολοκληρώσει ακόμα (υπόσχονται πάντως οτι το project "φτάνει στο τέλος του").
Φαίνεται όμως πως σ' αυτό το διάστημα η "άτυπη κινηματογραφική συμμορία" έχει εξελιχθεί αρκετά. Τον τελευταίο καιρό έχουν εμπλακεί και σε άλλα projects όπως video-clip (όλα τα Νέα τους), αλλά κυρίως έχουν βγάλει μια σειρά από ταινίες μικρού μήκους, σίγουρα ανώτερες τεχνικά και πιο ώριμες σκηνοθετικά. Αποκορύφωμα [if u ask me!] αυτών, ο "ΕΛΕΓΧΟΣ 2011". Τα παιδιά σίγουρα είναι στην to-watch-list. Και υπόσχονται οτι "θα έρθει η μέρα που τα κινηματογραφικά τους όνειρα θα πάρουν εκδίκηση". Για να δούμε!
(άνοιξε το σε full screen και σε HD, το "σηκώνει"!)
Credits Παραγωγή : TiiiNewzFilms Σκηνοθεσία : Miloup [Θάνος Καρβούνης], Gabberdim [Δήμος Καπογιάννης] Σενάριο : Miloup Video Compositing / Visual effects : Gabberdim Μιξάζ : AxelK. [Axel Kapogiannis], Gabberdim Μοντάζ : Gabberdim Μουσική τίτλων: Egglemonsauce Special Support : Σταυρούλα Χριστοπούλου Εμφανίζονται : Veronica Novak, Χρήστος Κάργιαννης
[Να σημειωθεί οτι η TiiiNewzFilms από το καλοκαίρι βρίσκεται υπό από την "ομπρέλα" της CHAINFREE, του Ελληνικού Δικτύου Ανεξάρτητων Κινηματογραφιστών, στο οποίο συμμετέχει (και συντονίζει) ο παλιός μας γνώριμος Θάνος-"Hitokiri"-Κερμίτσης]
Η Κινηματογραφική Ομάδα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ) σας προσκαλεί στην προβολή δυο ταινιών για τους Ονειροπόλους των Εξαρχείων την Δευτέρα 14/12/09 στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο):
πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ μικρού μήκους (12') "Εξάρχεια: Πολιτισμικό Σοκ" (2009, Στάμος Δημητρόπουλος) στις 17:00 και στις 19:30
"Τη στιγμή που ο νέος υπουργός του νέου υπουργείου της νέας κυβέρνησης αποφάσισε αυθαίρετα να κατακλείσει την γειτονιά των Eξαρχείων με αστυνομικές δυνάμεις για να προστατέψουν ποιον και από τι, ένα νέο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για τα Εξάρχεια ταξίδεψε από την αφιλόξενη πατρίδα του στη Νέα Υόρκη για να γίνει δεκτό σε πολλά φεστιβάλ της.
Το ζητούμενο ήταν η δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ για τη γειτονιά των Εξαρχείων και η προπαραγωγή ξεκίνησε στις 3 Δεκεμβρίου του 2008. Όσα γεγονότα ακολούθησαν στο κέντρο της Αθήνας τον Δεκέμβριο του 2008 επηρέασαν βαθιά την ουσία του ντοκιμαντέρ. Τελικά μέσα σε δώδεκα λεπτά αποφασίσαμε να μην είμαστε αντικειμενικοί και να δείξουμε ότι μια από τις πιο ιστορικές και ζωντανές, πολιτιστικά και πολιτικά, γειτονιές της Ελλάδας αξίζει καλύτερης τύχης από την περικύκλωσή της από ειδικές δυνάμεις των ΜΑΤ. Συνεντεύξεις από κατοίκους και μια μικρή ιστορική αναδρομή θα βοηθήσουν όλους, ελπίζουμε, να καταλάβουν γιατί τα Εξάρχεια έχουν αποκτήσει τον αντικαθεστωτικό χαρακτήρα τους και στη συνέχεια να τον εκτιμήσουν, όπως οφείλουν οι περήφανοι πολίτες κάθε καθεστώτος που αυτοαποκαλείται δημοκρατία. Δεν έχουμε ψευδαισθήσεις σχετικά με την εν λόγω δημοκρατία, αλλά σίγουρα δεν περιμέναμε ότι θα εγκατέλειπε κάθε πρόσχημα για να ενοχλήσει όσους συχνάζουν ή κατοικούν σε μια περιοχή που μέσα στην ποικιλομορφία της περιλαμβάνει και ανθρώπους που δεν συμφωνούν με το περιεχόμενό της εν λόγω δημοκρατίας. Γιατί όταν η αστυνομία μιας χώρας δεν ασχολείται με την πάταξη της εγκληματικότητας, αλλά με την πάταξη της πολιτικής και πολιτισμικής διαφορετικότητας, τότε απλά επιβεβαιώνονται.
Θέλουμε πραγματικά ο υπουργός να δει το ντοκιμαντέρ μας, γιατί φαίνεται ότι οι πηγές του σχετικά με το ποιόν της γειτονιάς είναι οι βουλευτές του ΛΑΟΣ. Ελπίζουμε πως μόλις συνειδητοποιήσει ότι τα πρώτα πανεπιστήμια της χώρας του παρήγαγαν την αμφισβήτηση και πόσο απαραίτητη είναι αυτή η αμφισβήτηση για κάθε πολίτευμα, θα σταματήσει να προσπαθεί να καταστήλει τέτοιες ιδέες και τρόπους ζωής. Αλλά σίγουρα δεν θέλουμε να προσδιοριστούμε απλά ως απάντηση σε έναν επίκαιρο υπουργό, αλλά ως πρόταση σε μια ελληνική κοινωνία που πανυγηρίζει επειδή την εγκατέλειψε ένας επικίνδυνα ανίκανος πολιτικός, να σεβαστεί αυτή την διαφορετικότητα.
Δεν θέλουμε να φανεί ότι αποδεχόμαστε την αμερικάνικη κοινωνία, επειδή προβαλλόμαστε σε αυτή. Απλά ασχολούμαστε με την κοινωνία, της οποίας είμαστε μέρος, και εκμεταλλευόμαστε την ανεκτικότητα άλλων κοινωνιών για κάτι που φαινομενικά δεν αναφέρεται σε αυτές.
Η πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ θα γίνει σε ένα από τα πιο δημοφιλή φεστιβάλ της Νέας Υόρκης, το New York International Independent Film and Video Festival στις 29 Οκτωβρίου 2009. Στη συνέχεια θα προβληθεί στο 3rd New York Greek Film Festival στις 11 Νοεμβρίου. Μετά στο Queens International Film Festival και αναμένονται επιπλέον προβολές, καθώς έχει σταλεί σε πολλά φεστιβάλ και υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον. Η διανομή του ντοκιμαντέρ θα γίνει δωρεάν μέσω Internet από το bloghttp://exarchia-documentary.blogspot.com/καθώς και στο http://www.youtube.com/. Στην Ελλάδα το ντοκιμαντέρ μας θα προβάλλεται σε φοιτητικές λέσχες και σε όσους μας το ζητήσουν.
Για να μας το ζητήσετε και για οποιαδήποτε άλλη ερώτηση ή διευκρίνιση σχετικά με το ντοκιμαντέρ και την ελληνική κοινωνία, απευθυνθείτε στο:exarchiadocumentary@gmail.com"
Στάμος Δημητρόπουλος
Φυσικά, από εμάς ενα μεγάλο ευχαριστώ στον Στάμο (που αν συχνάζεις τα τελευταία χρόνια στις Νύχτες Πρεμιέρας, σίγουρα τον έχει πάρει το μάτι σου με μια κάμερα στο χέρι ;-) που μας έδωσε την ταινία του. Είχαμε προγραμματίσει την προβολή της για την προηγούμενη Δευτέρα 7/12, αλλά την αναβάλαμε (σχεδόν τελευταία στιγμή) γιατί θεωρήσαμε οτι λόγω της έντασης των ημερών η προσέλευση κόσμου στην ΑΣΟΕΕ εκείνη τη μέρα θα ήταν περιορισμένη (και έτσι ήταν, όπως απεδείχθη).
-------------------------------------------
30.12.09 update s_dany posted:
Ολόκληρο το "Exarchia: Culture Shock"
-------------------------------------------
30.12.09 update kioy posted:
Σκηνοθεσία: Bernardo Bertolucci Παραγωγής: France / UK / Italy / 2003 Διάρκεια: 115'
Στη σινεμάνα της Γαλλίας αυτό το ποιητικό δράμα. Φόντο ο Μάης του '68. Η Γαλλική Ταινιοθήκη, κατάνοικτη για το κοινό και με χιλιάδες επιλογές, είναι πόλος έλξης για τα ανήσυχα νιάτα της εφηβείας. Εκεί 3 φοιτητές γίνονται μια παρέα, ένα σώμα. Πρόκειται για τα Γαλλικής υπηκοότητας αδέρφια Isabelle και Theo (Eva Green και Louis Garrel αντιστοίχως), που αυτοαποκαλούνται σιαμαία. Και για τον Αμερικάνο Matthew (Michael Pitt). Διαφορετικές εθνικότητες, διαφορετικές κουλτούρες. Οι Γάλλοι είναι γόνοι μιας προοδευτικής-φιλελεύθερης οικογένειας. Οι κηδεμόνες αποσύρονται σε ταξίδι αναψυχής. Το σπίτι, με κατάνοικτες αγκάλες, παραδίνεται στα χέρια των νεαρών. Ακολουθεί ένας ξέφρενος διαλεκτικός πανζουρλισμός, που τσουγκρίζει, ενώνει και συνουσιάζει -πάντα γόνιμη η συνουσία- τις διαφορετικές κουλτούρες.
Έξω μυρίζει Μάης. Οι δρόμοι ανάστατοι. Τα επαναστατικά ιδεώδη, καλοσμιλεμένα στο μυαλό των αντιφρονούντων, καθοδηγούν την εξέγερση. Μέσα στο σπίτι, το ερμητικά κλεισμένο σπίτι που μοιάζει με μονωμένο όνειρο, οι 3 νεαροί πραγματοποιούν την δική τους ατομική επανάσταση, επιδιδόμενοι σε μια αντισυμβατική ερωτική απελευθέρωση. Καταρρίπτοντας όλα τα κοινωνικά ταμπού περί επιτρεπτού και απαγορευμένου. Ο Bertolucci μας λέει πως η επανάσταση προϋποθέτει πνευματική ανάταση. Και για τις δύο επαναστάσεις σπέρμα αποτελούν οι ταινίες του Godard, του Bresson, του Chaplin, του Keaton, του Hawks και πολλών άλλων, οι οποίοι μπλέκονται ειδυλλιακά στην αφήγηση του Ιταλού σκηνοθέτη, με μια λιγωτική χροιά σινεφιλικής εξομολόγησης.
Ο Bertolucci θα εστιάσει στην παρέα των τριών. Για αυτό κατηγορήθηκε ότι παραλείπει τα ιστορικά γεγονότα. Τι αναίτια κατηγορία! Όντας μέσα σ' ένα σπίτι μπορείς να μιλήσεις για το χρώμα των τοίχων, για τα έπιπλα. Άντε μέχρι και για τη διακόσμηση του. Αν θες όμως να δεις την "αλήθεια" του, οφείλεις να βγεις έξω από αυτό και έπειτα ν΄ανέβεις στο υψηλότερο σημείο. Μέχρι την καμινάδα. Να εισπνεύσεις από κει όλον τον αέρα του, ρουφώντας έτσι όλο το είναι, και έπειτα να εκπνεύσεις το μόρφωμα της "αλήθειας" σε στάχτη, καπνό, φωτιά και αέρα. Και το "The Dreamers" έχει πολλά από αυτά!
Όπως προείπαμε ο Bertolucci εστιάζει στην τριμελή παρέα. Κοιτάει με κάποιο αχνό φίλτρο αυτολογοκριμένης αποφόρτισης τις ερωτικές περιπτύξεις των πρωταγωνιστών και εμβαθύνει στις σχέσεις τους, στην κουλτούρα τους. Διόδιο οι πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις για την ιστορία του κινηματογράφου, αλλά και της μουσικής. Και η αφήγηση είναι πλημυρισμένη από αυτοαναφορικότητα στο ίδιο το σινεμά. Χωρίς αυτές τις αναφορές, ίσως το κινηματογράφημα του Bertolucci να έμοιαζε γυμνό και κάπως άτολμο. Όμως οι σινεφιλικές παρενθέσεις είναι ικανές να σκορπίσουν το ρίγος και την συναισθηματική εκσπερμάτωση στο μυημένο κοινό. Απ' τη σχέση των τριών, ξεχωρίζουμε την επιμόρφωση του Αμερικάνου από τη Γαλλική κουλτούρα του Theo και της Isabelle. Έτσι ο Matthew θα απελευθερωθεί συντόμως από την ενοχλητική, Αμερικάνικης προέλευσης, πουριτανική τυπολατρία του. Όμως είναι ο ευφυής Matthew που θα ξεσκεπάσει τον κρυφό πουριτανισμό που εδρεύει στα αυτοκόλλητα αδέρφια.
Η επανάσταση προϋποθέτει πνευματική ανάταση. Και ο Bertolucci αμφισβητεί με διακριτικότητα την ουσιαστικότητα και την αξία των συλλογικών επαναστάσεων. Καθώς προβληματίζεται κατά πόσον οι συλλογικές ομάδες μπορούν να επιμορφωθούν πνευματικά. Η πνευματική ανάταση προϋποθέτει βίωμα. Εξερεύνηση. Ανοιχτούς ορίζοντες. Μη δεσμευμένη σκέψη. Η πνευματική ανάταση προϋποθέτει ανοιχτά μάτια και διαφορετικά βλέμματα εντός των εξωτερικών συμβάντων, ούτως ώστε να επιτελεστεί η εσωτερική διαπλάτυνση. Πόσο είναι αυτό εφικτό στις συλλογικές εξεγέρσεις; Σε αυτές η προσωπικότητα επεισέρχεται σε μηχανισμούς ατομικής απαλοιφής. Η κίνηση του δεν είναι ελεύθερη, ακολουθεί καταναγκαστικά τη ροή του όχλου. Τα μάτια είναι κλειστά. Περιορισμένα να θωρούν υπό ένα μονοσήμαντο πρίσμα, αυτό της ορισμένης μονομέρειας που επιτάσσουν οι σαφώς ορισμένες ιδέες και τα φρονήματα της συλλογικότητας. Η οποία καταλήγει να υπηρετεί, υπό τις λειτουργικές αρχές του κοπαδιού, την ατομικότητα της εκάστοτε καθοδηγήτριας ηγεσίας. Και έτσι τα άτομα, ως άβουλα όντα ενταγμένα στην ασφάλεια ενός άλλου κοπαδιού, είναι τα εκτελεστικά όργανα σαφώς καθορισμένων σκοπιμοτήτων. Δίχως διαλεκτικότητα. Και κυρίως, δίχως δυνατότητα κριτικής σκέψης. Χαρακτηριστική η σκηνή όπου ο αγανακτισμένος Theo ζητάει στον Matthew να παύσει την κριτική του.
Το "The Dreamers" είναι μια από τις σημαντικές ταινίες της δεκαετίας. Ένα ποιητικό άσμα πάνω στη φύση του ίδιου του σινεμά. Ένας ύμνος για την επανάσταση. Και μια αχνή φωνή αμφισβήτησης πάνω στη μηχανική εφαρμογή της. Ο Bertolucci μετριάζει βέβαια με αυτοσυγκράτηση το ανατρεπτικό σενάριο του Gilbert Adair. Κάνει μια ανθρώπινα πολιτική ταινία. Αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς (μέσω της φύσης της οικογενείας) και για τον οικονομικό φιλελευθερισμό που ακολούθησε εκείνης της εποχής. Δίνοντας μας ταυτόχρονα μερικές άρτια κομψοτεχνημένες σκηνές, όπως αυτή του φινάλε: με τον αποφυλακισμό του ονείρου απ' το εσωτερικό αδιέξοδο που έχει περιέλθει. Καθώς ο κόσμος του έξω θρυμματίζει βίαια το πηχτό νεφέλωμα που έχει σχηματιστεί γύρω από αυτό. Επιζητώντας πιεστικά την απόδραση.
Καλώς ήρθατε στο blog της Κινηματογραφικής Ομάδας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (Ο.Π.Α., πρώην Α.Σ.Ο.Ε.Ε.).
Η Ομάδα, τα μέλη της οποίας είναι τόσο φοιτητές όσο και απόφοιτοι του Ο.Π.Α., ξεκίνησε την δραστηριότητα της τον Απρίλιο του 2007 με την οργάνωση προβολών στο χώρο της ΑΣΟΕΕ.
Η επιλογή των ταινιών που προβάλουμε κινείται ηθελημένα προς διαφορετικές συνεχώς κατευθύνσεις, θέλοντας να κάνει απλώς τη σύσταση μεταξύ του Κινηματογράφου και του (όχι απαραίτητα σινεφίλ) φοιτητή / "νέου" / οποιουδήποτε θεατή, μέσα πάντα από τις αγαπημένες ταινίες της Ομάδας. Και αυτό όχι με αρχειακή - διδακτική αλλά με fun διάθεση, δίνοντας απλά το ερέθισμα για περισσότερο ψάξιμο. (Δε λείπουν φυσικά και οι cult παρεκτροπές!).
Αγαπάμε την ιδέα της προβολής στη μεγάλη οθόνη, με καλό ήχο και με παρέα (αντί για την ιδιωτική θέαση στην οθόνη του PC). Απ' την άλλη όμως, δεν προβάλουμε ταινίες που παίζονται την ίδια στιγμή στα σινεμά, επειδή για εμάς η κινημ/φική αίθουσα είναι the place to be, εκεί τις απολαμβάνουμε περισσότερο τις ταινίες! Εξάλλου το κινημ/φικό παρελθόν, απώτερο ή πιο πρόσφατο, έχει πάρα πολλά να μας δώσει.
Στο blog αυτό δεν επιχειρούμε την "δημοσιογραφική" κάλυψη της κινημ/φικής επικαιρότητας. Γράφουμε μόνο για τις ταινίες που βλέπουμε, για τα θέματα που μας κάνουν κλικ και τα events που μας ψήνουν. Μόνο για ο'τι τελικά αξίζει και μας αφορά! Δελτία Τύπου δε θα διαβάσετε εδώ :-P
Οι συναντήσεις της Ομάδας πραγματοποιούνται είτε στο φουαγιέ του αμφ. Αντωνιάδου (Πατησίων 76, 1ος όροφος πτέρυγας Αντωνιάδου) είτε στο Πολιτιστικό Στέκι (Πατησίων 76, υπόγειο κεντρικού κτιρίου) πριν ή/και μετά τις προβολές. Όποιος θέλει να συμμετάσχει, ας έρθει να μας συναντήσει! E-mail: kinimatografiki_omada_opa [at] hotmail.com
Το χειμερινό εξάμηνο 2010-2011 οι προβολές γίνονται κάθε Δευτέρα μετά τις 17:00 στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, ισόγειο κεντρικού κτιρίου), από DVD player ή Η/Υ, μέσω προβολέα Standard Definition, σε οθόνη πλάτους 2,75m και διαγωνίου 125'' (για κάδρο 16:9) και με στερεοφωνικό ήχο από την ηχητική εγκατάσταση του αμφιθεάτρου (8 ηχεία κατά μήκος της οροφής). Το αμφιθέατρο είναι προσβάσιμο από Άτομα με Κινητική Αναπηρία.
[English translation is made for visiting students (Erasmus, AIESEC, etc.) and other non-Greek-speaking friends.]
Welcome to the Athens University of Economics and Business (AUEB) Film Club blog.
The Club, whose members are both current and former students of the University, began its activity in April 2007 by organising film screenings. Club meetings are held in Antoniadou lobby (76, Patission Str., Antoniadou wing's 1st floor) or in the Cultural Club ("Politistiko Steki": 76, Patission Str., central building's basement, next to the restaurant) before or/and after screenings . If you want to join the Club, come and meet us!
E-mail: aueb_film_club [at] hotmail.com
During the 2010-2011 winter semester, screenings are held every Monday after 17:00 in classroom B (76, Patission Str., central building's ground floor).
pageloads
