Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου

Σκηνοθεσία: Στέλιος Κούλογλου
Παραγωγής: Ελλάδα / 2008
Διάρκεια: 90'



Τα γεγονότα τις 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 στάθηκαν καταλύτης για τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων. Το ίδιο ισχυρίζεται και ο John Perkins, ένας στρατολογημένος οικονομικός δολοφόνος από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ο οποίος μετά τα θλιβερά γεγονότα αποφάσισε, εκδίδοντας ένα σχετικό βιβλίο με την προγενέστερη "εργασία" Τους, να αποκαλύψει τον αθέατο κόσμο της Αμερικάνικης αυτοκρατορίας. Τονίζοντας πως όσο αστραφτερό μοιάζει το οικοδόμημα, τόσο αισχύνη βαραίνει τα θεμέλια του.


Η συγκεκριμένη ταινία του γνωστού μας δημοσιογράφου είναι από αυτές που υποχρεούνται να ομιλούν φωναχτά! Σε καμία περίπτωση η "Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου" δεν εφηύρε τον τροχό. Το θέμα με το οποίο καταπιάνεται είναι τρόπον τινά γνωστό. Όχι όμως για όλους. Όχι για εκείνους που συνηθίζουν να κλείνουν τα μάτια στα μιάσματα του καιρού μας! Όχι για εκείνους που λυγίζουν στην ακατάσχετη πολιτική τρομοκρατία των media και την χρυσένδυτη φορεσιά του κόσμου του φαίνεσθαι. Τέτοιες ταινίες λοιπόν, οφείλουν να κοινωνούνται πολλαπλασιαστικά, ωστε να επιτελέσουν το πολιτικοκοινωνικό έργο που συνδέεται αναπόσπαστα με την ύπαρξη τους.


Η ταινία αναπτύσσεται σε τρεις άξονες. Πρώτα, σαν μια απευθείας συνέντευξη στον μοναδικό ήρωα και πρωταγωνιστή John Perkins. Ο οποίος δηλώνει απευθείας στην κάμερα τόσο τα χρονικά του προγενέστερου βίου όσο και τις λοιπές "δημοκρατικές" εργασίες του Αμερικάνικου πολιτικού συστήματος. Το οποίο αναλάμβανε δράση μόλις εκλεγόταν ένας νέος πρόεδρος σε κάποια υποανάπτυκτη-αναπτυσσόμενη χώρα της Λατινικής Αμερικής. Συγκεκριμένα, αποστέλλονταν κάποιος απ' τους λεγόμενους οικονομικούς δολοφόνους για να εκμεταλλευτεί την ανίσχυρη θέση του εκάστοτε πρόεδρου. Ο οικονομικός δολοφόνος χρησιμοποιώντας ένα σύστημα "ηθικών τρόπων" όπως απειλές, δωροδοκίες και εκβιασμούς προσδοκά να καρπωθεί τον οποιοδήποτε φυσικό πλούτο της χώρας. Σε περίπτωση άρνησης του εκάστοτε προέδρου να ενδώσει στο συγκεκριμένο παιχνίδι, επιστρατεύονταν τα λεγόμενα "τσακάλια" της CIA. Τα οποία λιγότερο δημοκρατικά αποφάσιζαν για τη ζωή και τον θάνατο του Προέδρου. Τέλος, προέκταση μιας ενδεχόμενης αποτυχίας των τελευταίων αποτελεί η κήρυξη γενικού στρατιωτικού πόλεμου. Όπως άλλωστε και στην προσφιλή μας περίπτωση με το Ιράκ. Στα πλαίσια της ίδιας αφήγησης παρακολοθούμε τον John Perkins να ομιλεί για τις πράξεις Τους, στο εξαγριωμένο Λατινοαμερικάνικο κοινό. Ωστόσο ο Κούλογλου, εκτός όλων των άλλων, μοιάζει να ενδιαφέρεται εντόνως για τη φήμη του μοναδικού συνεργάτη και πρωταγωνιστή του. Κάτι που μετατρέπει τα παραπάνω μονομερή κατηγορώ περισσότερο γλυκερά και λιγότερο ορμητικά του επιθυμητού.


Στη δεύτερη πλευρά της ταινίας, ο θεατής εκτίθεται σε πλούσιο αρχειακό υλικό. Υλικό που επιβεβαιώνει την εξαθλιωτική καταπάτηση των προαναφερθέντων χωρών. Ενώ παράλληλα αποτυπώνεται-υπαινίσσεται το παρεμβατικό Αμερικάνικο δάχτυλο στην ιστορία των εθνών με ντοκουμέντα.

Και, τέλος, ο τρίτος άξονας της ταινίας όπου, διαμέσω ορισμένων μυθοπλαστικών σκηνών, ο θεατής θα παρακολουθήσει τις "έφηβες" μέρες του John Perkins. Ο Κούλογλου επιθυμεί με αυτόν τον τρόπο να δώσει ένταση και ρυθμό στο ντοκιμαντέρ του. Όμως παρά την αποπνικτική ατμόσφαιρα που δημιουργεί, προδίδεται από τις ευδιάκριτες αδυναμίες της σκηνοθεσίας και του σεναρίου.


Αν μη τι άλλο η "Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου" είναι μια ταινία γροθιά στην Αμερικάνικη ηγεμονία και ένα ακόμα ντοκουμέντο των ανυπέρβλητων εμποδίων στη φυσική ανάπτυξη του κόσμου. Εκεί που ο παρεμβατισμός υφίσταται στις ψυχές και στα κορμιά όλων μας!


Βαθμολογία: 6/10



Official trailer

Changeling (Η Ανταλλαγή)

Σκηνοθεσία: Clint Eastwood
Παραγωγής: USA / 2008
Διάρκεια: 142'



Η νέα ταινία του Clint Eastwood είναι γεγονός! Ο 78χρονος πλέον σκηνοθέτης, φαίνεται πως θέλησε να ανταλλάξει την ποιοτική αναγνώριση της περσινής διλογίας του, με μια ευρύτερη λαϊκή κατάκτηση στο ύφος του δράματος. Όπως ακριβώς και προ τετραετίας στο Million Dollar Baby αλλά με σαφώς ευρύτερες φιλοδοξίες. Κάτι όμως που σε καμία περίπτωση δε μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για τον ευδιάκριτο συμβιβασμό του στο mainstream ύφος του Hollywood.

Μια γυναίκα, στο Λος Άντζελες του 1928, επιστρέφοντας από τον χώρο εργασίας της διαπιστώνει την εξαφάνιση του εννιάχρονου γιου της. Έπειτα από άκοπη έρευνα, το ξεχαρβαλωμένο αστυνομικό τμήμα της περιοχής, πασάρει στη γυναίκα ένα παιδί ως τον εξαφανισμένο γιο της. Με περίσσιο θράσος, και εκμεταλλευόμενες την εξουσία τους, οι αρχές κάμπτουν τις αντιστάσεις της νεαρής μητέρας με βάναυσο και εξευτελιστικά απάνθρωπο τρόπο. Η κοινή γνώμη καθοδηγείται από τον Τύπο, και η έρημη μητέρα έχει στο πλευρό της μόνο έναν ακτιβιστή ιερωμένο που αρέσκεται να αντιστέκεται στην πολιτική δυσωδία του τόπου.

----------------- S P O I L E R S -----------------

Ώσπου ενα γεγονός, οφειλόμενο περισσότερο στην τύχη παρά σε κάποια οργανωμένη αστυνομική έρευνα, αποκαλύπτει το χρονικό μιας σειράς από αποτρόπαιες παιδικές δολοφονίες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την δικαίωση και την ηθική αποκατάσταση της νεαρής μητέρας, η οποία εξελίσσεται σε κοινωνικό πρότυπο και το παράδειγμά της γίνεται απαρχή της, ως ένα βαθμό, πολιτικής εξυγίανσης του τόπου. Και όλα αυτά συμβαίνουν, ενώ οι ελπίδες εύρεσης του εξαφανισμένου γιου, είναι πάντα αναμμένες στην καρδιά της πρωταγωνίστριας.

---------------------------------------------------

Ενθυμούμενος το πρόσφατο δραματικό παρελθόν του Clint Eastwood, με πρόσφατη ανάμνηση το εμφανώς ανώτερο Million Dollar Baby, ανακαλύπτουμε μια δραματουργική απλοϊκότητα στο χτίσιμο των ηρώων. Το πιο αυθόρμητο παράδειγμα που μου έρχεται είναι η απεικόνιση της αντίπαλου πυγμάχου σε εκείνη την ταινία, καθώς και της οικογένειας της πρωταγωνίστριας συνολικά, οι οποίοι χαρακτηρίζονται μονομερώς από το επίθετο "κακός". Αυτή η μονομέρεια καλύπτει τους ήρωες και της συγκεκριμένης ταινίας, οι οποίοι διχάζονται απολύτως σε καλούς και κακούς, δίκαιους και άδικους, ηθικούς και ανήθικους και ούτω καθ' εξής, απαγορεύοντας μας έτσι μια βαθύτερη εξερεύνηση των εκφραστών του εν λόγω δράματος. Και καθώς τα πρόσωπα της ταινίας είναι πολυάριθμα, η δραματουργία εγκλωβίζεται πολλάκις σε μια ρηχή απλοϊκότητα και σε μια αδικαιολόγητα υψίφωνη αλλοφροσύνη.


Ωστόσο, παρ' όλα όσα αρνητικά ανέφερα προγενέστερα, μεγάλη εντύπωση προκαλεί το οτι ο Καλιφορνέζος δημιουργός επιτυγχάνει με άνεση να μας συνθλίβει συναισθηματικά καθ' όλη τη διάρκεια του μακρόβιου αυτού δράματος. Στην καρδιά της "Ανταλλαγής" θα βρούμε θέματα όπως τη δικαιοσύνη, τη γονεϊκή αγάπη, την αθανασία της ελπίδας και μια διαρκή προτροπή-ανάγκη για μάχη υπέρ του δικαίου και του "ηθικά σωστού". Θέματα που αποκόπτονται ενός ανούσιου εγκεφαλικού τεμαχισμού και τοποθετούνται σε έναν επίπονο συγκινησιακό πυρήνα. Και έτσι βρισκόμαστε ανάμεσα σε "πυρακτωμένες λάβες" που μας λεηλατούν διαρκώς με έναν αν μη τι άλλο ανορθόδοξο τρόπο, κάτι που καθίσταται περισσότερο άξιο προσοχής δεδομένου ότι τόσο ο διάλογος όσο και η αφήγηση υπακούουν πολλάκις σε εύκολες οδούς. Εκτός όλων αυτών, έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε και ένα εξαιρετικό cast. Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν ο πάντα αξιοπρόσεκτος John Malkovich, αλλά και η Anjelina Jolie σε μία απροσδόκητα αξιόλογη ερμηνεία!

Συμπερασματικά, σίγουρα δεν πρόκειται για την καλύτερη ταινία του Clint, όμως πρόκειται για μια ταινία που αναμένεται με πολύ ενδιαφέρον απ' το ευρύ κυρίως κοινό.


Βαθμολογία: 4/10



Trailer

Screenings 4/12/08

4.12.08 update

Image via www.e-tipos.com. Edit by s_dany.

Οι προβολές αναβάλλονται λόγω της Κατάληψης στην ΑΣΟΕΕ. Ελπίζω να καταφέρουμε να τις κάνουμε την επόμενη Πέμπτη 11/12. Τις συγκεκριμένες προβολές πρέπει να τις έχει καταραστεί κάποιος ("και γιατί να το κρύψομεν άλλωστε?"!!!), εδώ κι ενα μήνα προσπαθούμε να τις οργανώσουμε!

The screenigs are postponed due to the student stay-in strike at AUEB. I hope we 'll manage to schedule them for next Thursday 11/12. These particular screenings must be cursed, we 've been trying to organise them for about a month now!

-------------------------------------------

3.12.08

AUEB Film Club
and Institut Français d’Athènes
invite you to the screenings of
"L' Auberge Espagnole"
(2002, Cédric Klapisch, "Euroflirt")
and
"Les Poupées Russes"
(2005, Cédric Klapisch, "The Russian Dolls")
on Friday 4/12/08 at 19:00 & 21:15
in classroom B (76, Patission Str., central building).

Free entrance.

The films will be screened in their original languages,
French and Spanish,
with Greek subtitles and English hyper-titles
(so everyone is happy!).



Two films for those who have lived / live right now / want to live the great Erasmus adventure!Δυο ταινίες για όσους έχουν ζήσει / ζουν τώρα / θέλουν να ζήσουν τη μεγάλη Erasmus περιπέτεια!



Η Κινηματογραφική Ομάδα του Ο.Π.Α.
και το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών
σας προσκαλούν στην προβολή των ταινιών
"L' Auberge Espagnole"
(2002, Cédric Klapisch, "Euroflirt")
και
"Les Poupées Russes"
(2005, Cédric Klapisch, "The Russian Dolls")
την Πέμπτη 4/12/08 στις 19:00 & 21:15 αντίστοιχα
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).

Είσοδος ελεύθερη.

Οι ταινίες θα προβληθούν στην πρωτότυπη τους μορφή,
στα Γαλλικά και Ισπανικά,
με Ελληνικούς υπότιτλους και Αγγλικούς υπέρτιτλους.

"L' Auberge Espagnole" international trailer ("Euroflirt")



"L' Auberge Espagnole" fan-made video



"Les Poupées Russes" international trailer

Screening 1/12/08

24.11.08
panchamp posted:

Η Κινηματογραφική Ομάδα του Ο.Π.Α.
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"The Shawshank Redemption"
(1994, Frank Darabont, "Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ")
την Δευτέρα 1/12/08 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).
Είσοδος ελεύθερη.

Trailer

-------------------------------------------

30.11.08
s_dany posted:

(click images for higher resolution)
Images via Journal of Impossible Things

Kirschblüten - Hanami (Ανθισμένες Κερασιές)

Σκηνοθεσία: Doris Dörrie
Παραγωγής: Germany / France / 2008
Διάρκεια: 127'



Ένα σπαραχτικό δράμα πάνω στην εύθραυστη φύση του ανθρώπου ετούτες οι "Ανθισμένες Κερασιές". Τα πάντα εφήμερα και δανεικά. Που στην πεισμωμένη άγνοια μας, η ζωή ρέει ασταμάτητα απάνω σε άνυδρους αμμόλοφους, δίχως ανθούς. Όταν οι κόκκοι στερεύουν επικίνδυνα στο γυάλινο δοχείο του χρόνου.

Αυτή είναι γυναίκα. Ως μητέρα και σύζυγος, η ενσάρκωση της αγνότητας και της ολοκληρωτικής αγάπης. Η ενηλικίωση των παιδιών έχει ολοκληρωθεί. Τώρα μοιράζεται αφοσιωμένη την τρίτη ηλικία με τον σύντροφό της. Αυτός είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, ένας τυπικός Γερμανός. Ολότελα πνιγμένος και ολίγον κυνικός στην γραφειοκρατία της καθημερινότητας. Αυτή θα μάθει τον επερχόμενο θάνατο του, ως αποτέλεσμα της ανίατης ασθένειας. Θα θυσιαστεί για άλλη μια φορά στο πλευρό του. Όπως έχει συνηθίσει, θα διοχετεύσει όλη την ενέργεια στον πυρήνα της οικογένειας. Μόνο που στην προσήλωση της να οδηγήσει τον καλό της σε ένα ευτυχισμένο τέλος, θα αιφνιδιαστεί από την ίδια τη ζωή. Όλοι μας χρωστάμε έναν θάνατο...


Η οικογένεια θα αποδομηθεί πλήρως στην επίσκεψη του ζευγαριού στο Βερολίνο. Εκεί οι "καρποί" της οικογένειας έχουν στρεβλωθεί παντελώς: ριζωμένοι στο μοντέλο της σύγχρονης κοινωνίας και γαλουχημένοι στην ψευδαίσθηση της προσωπικής ζωής, εκλαμβάνουν την γονεϊκή επίσκεψη ως βάρος. Η οικογένεια θρυμματισμένη προ πολλού και παραμορφωμένη σύμφωνα με τις βουλές του απρόσωπου κόσμου μας. Οι μεγαλουπόλεις επιστρατεύονται μαεστρικά για να τονίσουν τον γιγαντισμό των ανθρώπινων αποστάσεων.

----------------- S P O I L E R S -----------------

Η μητρική απώλεια πλήττει μόνο στην επιφάνεια τα υπόλοιπα μέλη. Γιατί κατ' ουσίαν, τα παιδιά αρνούνται να συγχωρέσουν-αποδεχτούν, την κληρονομιά ενός μαραμένου πατέρα! Και έτσι έρχονται σε πλήρης αντίθεση με τη μητέρα τους. "Το να φροντίζεις κάποιον από καταναγκασμό είναι κατάρα, όμως αν το κάνεις από αγάπη είναι ευχή!"


Ο πατέρας μοιραζόταν μια ολόκληρη ζωή με έναν άνθρωπο, τον οποίο όμως αρνήθηκε να αισθανθεί. Τα τραίνα περνάνε και μαζί φεύγει η ζωή. Όμως ποτέ δεν είναι αργά για να επανορθώσεις. Η αγάπη μπορεί να ενώσει κόσμους, η αγάπη μπορεί να νικήσει τον θάνατο. Αυτή είναι και το εισιτήριο που βγάζει τον αλλαγμένο πατέρα στο μακρινό Τόκιο. Στο Τόκιο που δεν πρόφτασε να επισκεφτεί η μητέρα, στο Τόκιο που κατοικεί το ένα εκ των τριών παιδιών. Και εκεί η ακόρεστη δίψα για την πραγματική ένωση, αφού αυτή δεν κατέστη εφικτή κατά την φυσική συμπαρουσία, κεραυνοβολεί τον πατέρα που μέσα από την ουσία τον μικρών στιγμών επιθυμεί να κατακτήσει και να "αναστήσει" την αιώνια σύντροφό του!


Στο Τόκιο της υπεραπασχόλησης και της συναισθηματικής απουσίας, θα διαδραματιστεί δραματουργικά μια δεύτερη ταινία! Ο πατέρας θα ενωθεί εγκάρδια με μια νεαρή γυναίκα. Η οποία θα τον μυήσει σε έναν σύγχρονο Γιαπωνέζικο χορό, που καλείται Butoh και αποτελούσε ανολοκλήρωτη επιθυμία της αποθανούσας συζύγου. Γιατί ποτέ δεν είναι αργά για να εκφραστείς, και ο χορός της ζωής επουλώνει τις πληγές σου! Οι δυο τους θα γίνουν αχώριστοι φίλοι, παρά την φαινομενική υπερπληθώρα στοιχείων που τους χωρίζει! Υπόγεια τους ενώνει κάτι βαθύτερο. Η αγάπη για τη ζωή, η συναίσθηση του παρελθόντος, η ανθρώπινη διάσταση απαλλαγμένη από την καθημερινή ανοησία.

---------------------------------------------------

Το "Cherry Blossoms" είναι μια ταινία που γεννάται, αναπτύσσεται και ολοκληρώνεται μέσα από εύθραυστες αντιθέσεις. Καμωμένη πάνω στον εφήμερο ανθό μιας ανθισμένης κερασιάς. Από τη μία πλευρά η συναισθηματική ολοκλήρωση, και από την άλλη η ψευδαίσθηση της επαγγελματικής, στο ετοιμόρροπο οικοδόμημα του σύγχρονου κόσμου. Ο ψυχικός θάνατος αντιμέτωπος με την εσωτερική αρμονία. Στο πλαίσιο των ανθρώπινων σχέσεων, η εγκάρδια ένωση απέναντι στην ανέπαφη συμπαρουσία. Γιατί η πραγματική ομορφιά κρύβεται κάτω απ' όσα μας καταπιέζουν. Συνειδητά και ασυνείδητα.

Παρ' όλα αυτά θα ήμασταν εξαιρετικά καλοπροαίρετοι αν δεν επισημαίναμε την αφηγηματική φλυαρία και μια ευδιάκριτη "αγαρμποσύνη" στο επίπεδο των συμβολισμών. Ωστόσο, ακόμα και αν δε σε συνεπάρει η τρυφερότητα των "Ανθισμένων κερασιών", ακόμα και αν δε λυγίσεις από τη συγκινητική υφή τους, σίγουρα θα αποζημιωθείς απ' τα καλαίσθητα φωτογραφημένα εξωτερικά τοπία!


Βαθμολογία: 7,5/10



German trailer

Screening 24/11/08

18.11.08
s_dany posted:

(click image for higher resolution)Image via euphoria-magazine.com

Όχι, δε θα προβάλουμε Simpsons, αλλά νομίζω οτι αυτο πρέπει να το "ελαφρύνουμε" λίγο!
No, we won't screen the Simpsons, but I think we have to "lighten" this one up!

-------------------------------------------

20.11.08
panchamp posted:

Η Κινηματογραφική Ομάδα του Ο.Π.Α.
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"One Flew over the Cuckoo's Nest"
(1975, Milos Forman, "Η Φωλιά του Κούκου")
τη Δευτέρα 24/11/08 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).
Είσοδος ελεύθερη.




AUEB Film Club
invites you to the screening of
"One Flew Over the Cuckoo's Nest"
(1975, Milos Forman)
on Monday 24/11/08 at 17:00
in classroom B (76, Patission Str., central building).
Free entrance.

The film will be screened in its original language, English,
with Greek subtitles.

Trailer

-------------------------------------------

28.11.08
s_dany posted:

(click image for higher resolution)Image via euphoria-magazine.com

Die Welle (Το Κύμα)

Σκηνοθεσία: Dennis Gansel
Παραγωγής: Germany / 2008
Διάρκεια: 110'



Το "Κύμα" έρχεται από τη Γερμανία με τη φόρα της απόλυτης εισπρακτικής του επιτυχίας! Το θέμα είναι ότι φέτος ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος, με λιγότερο ή περισσότερο καλές ταινίες, έχει καταφέρει να προσελκύσει τον κόσμο στις σκοτεινές αίθουσες. Ανταγωνίζεται όχι μόνο ποιοτικά, όπως συνέβαινε τις άλλες χρονιές, αλλά και εμπορικά τον Αμερικανικό κινηματογράφο! Δείγμα των συνεπειών της παγκοσμιοποίησης και στο σινεμά.


Όλα ξεκινούν όταν ανατίθεται, όχι και τόσο δίκαια, σε έναν φιλο-αναρχικό καθηγητή λυκείου να διδάξει το μάθημα της απολυταρχίας. Ο ίδιος, με προσωπικό ζήλο, ιδρύει μια "φασιστική" εσωσχολική οργάνωση που ακούει στο όνομα "Κύμα", πάντα στα πλαίσια του μαθήματος. Όμως, η εσωτερική δράση εξαπλώνεται και στον εξωτερικό κόσμο, με κινητήριο δύναμη τον παρορμητισμό και την ανήλικη "ανοησία" των μαθητών. Ο καθηγητής απ' τη μεριά του, δέσμιος χαμηλής αυτοεκτίμησης, απολαμβάνει τις παθιασμένες εκφράσεις λατρείας και αναγνώρισης των μαθητών του. Και κάπου εκεί τα πράγματα παρεκτρέπονται ανεξέλεγκτα.


Ο Dennis Gansel θα προσπαθήσει να γίνει ξεναγός στους πολιτικούς και νοητικούς κώδικες της κοινωνίας. Ο καλοπροαίρετος θεατής (γιατί η καλή θέληση είναι αναγκαία στην (παρ)ακολούθηση) αντιλαμβάνεται πως ο φασισμός είναι κάτι ευρύτερο των προσωποποιημένων απολυταρχικών καθεστώτων που κουλουριάζονται στην Ιστορία. Η διαρκής ανάγκη ένταξης των ατόμων σε μια ομάδα και η "στέρεα" πειθαρχία σε έναν κοινό σκοπό-ενδιαφέρον (ανεξαρτήτως περιεχομένου), με δεδομένη την υπόγεια διάθεση των ατόμων για αυτοεπιβολή, καταδεικνύουν (παρά την ελλειπή ανάπτυξη τους) τις φασιστικές απαρχές του γύρω μας κόσμου. Κάτι που παρατηρείται και στις πιο "αριστερίστικες", κατά τα φαινόμενα, οργανώσεις. Χαρακτηριστική η σκηνή σύγκρουσης του "Κύματος" με τους αναρχικούς.


Όμως το Die Welle στην ανάπτυξη του δείχνει ετοιμόρροπο. Και με τα δύο πόδια σακατεμένα. Πρώτον, η σεναριακή μονομέρεια και η επιτηδευμένη αφέλεια αποκτούν θέση οδηγού στην πλοκή της ταινίας, μιας πλοκής που χαρακτηρίζεται από έλλειψη αντεπιχειρημάτων και που περισσότερο απολυταρχικά παρά στοχαστικά παγιώνεται στην υπάρχουσα μορφή της. Εμφανής είναι η προχειρότητα στο χτίσιμο των ηρώων αλλά και στον off χρόνο της ταινίας, βουλιάζοντας τελικά το κοινό σε μια απωθητική μονομέρεια, αποτρέποντας το από μια ουσιαστικότερη καλλιτεχνική κατάκτηση.


Δεύτερον, το αναπαραστατικό κομμάτι υπακούει σε εύκολες δραματουργικές οδούς, καταδικάζοντας τις σκηνές σε μια αποκρουστική απλοϊκότητα. Με αποτέλεσμα τόσο το σκηνοθετικό κομμάτι όσο και το σεναριακό να πλήττουν βαρέως τον ρεαλισμό. Τέλος, από τους συντελεστές της ταινίας διασώζεται μόνο ο πάντα άξιος προσοχής Jürgen Vogel.


Βαθμολογία: 4/10

Αφιέρωμα Jules Dassin στο Μουσείο Μπενάκη

(click image for higher resolution)Image by Melina Mercouri Foundation

Ξεκίνησε χθες Πέμπτη το 3ήμερο αφιέρωμα στο κινηματογραφικό έργο του Jules Dassin που διοργανώνει το Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη με την προβολή μερικών από τις καλύτερες ταινίες του. Θα έλεγα οτι το αφιέρωμα επικεντρώνεται κυρίως στην περίοδο 1947-1955, ίσως την πιο δημιουργική του, σίγουρα την πιο ενδιαφέρουσα, στην οποία είχαμε επικεντρωθεί κι εμείς όταν κάναμε τον Απρίλιο (σχετικό post) το δικό μας πολύ μικρό αφιέρωμα στον μεγάλο σκηνοθέτη, λίγες μέρες μετά το θάνατο του. Οι προβολές γίνονται στο "Αμφιθέατρο" στον 2ο όροφο του νέου Μουσείου Μπενάκη (Πειραιώς 138) με ελεύθερη είσοδο.

... Και λέω να τις τιμήσω αύριο Σάββατο με το σπάνιο μικρού μήκους (αρχειακό υλικό) "The Trio" στις 17:00, το κλασσικό "Ριφιφί" στις 19:25 και το "Naked City" στις 21:30, όπου City η υπέροχα (απ' οτι φαίνεται) ασπρόμαυρα φωτογραφημένη Νέα Υόρκη (links για τις ταινίες στο σχετικό post του Απριλίου). Το κενό 17:30-19:30, οπου παίζεται το εξαιρετικό "Night and the City" (εδώ βλέπε νυχτερινό Λονδίνο, αυτό κι αν ήταν εκπληκτικά φωτογραφημένο!) που είδαμε φέτος στα θερινά, ενδείκνυται για καφεδάκι και επίσκεψη στην (άσχετη με τον Dassin) αναδρομική έκθεση του διάσημου Τσέχου φωτογράφου Josef Koudelka (είσοδος 6 ευρώ, φοιτητικό δωρεάν) που φιλοξενείται για λίγες μόνο μέρες ακόμα στο Μπενάκη. Όσοι την επισκέφθηκαν, λένε τα καλύτερα... Εξόρμηση 2 σε 1 με πολύ cine/φωτογραφικό ενδιαφέρον, μια χαρά έκατσε!


"The Naked City" opening sequence (narration by producer Mark Hellinger, who called the film "a celluloid tribute to NYC")

Il Divo

Σκηνοθεσία: Paolo Sorrentino
Παραγωγής: Italy / France / 2008
Διάρκεια: 110'



Εν έτη 2008, το Ιταλικό cinema φέρεται εξ αρχής να επαναπροσεγγίζει και εν συνεχεία να επαναπροσδιορίζει την πολιτική ταινία. Αρχικά ήταν ο Matteo Garrone με τα Gomorra, σε μια υποδειγματική χρήση του ρεαλισμού. Και τώρα, ο Paolo Sorentino με μεγαλύτερες φιλοδοξίες ως προς τη φόρμα, και παρά τις όποιες ελλείψεις στο περιεχόμενο, θα φτιάξει μια εξίσου αξιοπρόσεκτη ταινία.

Με άροτρο ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά κεφάλαια της Ιταλίας, τον Giullio Andreotti, μεταφερόμαστε στο πολιτικό και ιστορικό γίγνεσθαι του τελευταίου μισού αιώνα. Αστραπιαία στο πανί παρελαύνουν ονόματα και θέματα όπως οι: Mino Pecorelli, Don Mario, Vittorio Sbardella, Franco Evangelisti, Aldo Moro, οι Ερυθρές Ταξιαρχίες και πολλοί άλλοι. Ο 38χρονός σκηνοθέτης θα σκιαγραφήσει αιχμηρά, με έναν ευρηματικότατο σκηνοθετικό τρόπο, το πολιτικό πορτραίτο της εποχής. Τα περισσότερα των γεγονότων υπονοούνται και αυτοαποκαλύπτονται σταδιακά, οριοθετώντας τον γιγαντισμό ενός διαπλεκόμενου συστήματος που αποτελεί την πολιτική μηχανή του τόπου. Ένας γιγαντισμός που μέσα από την απάθεια του, εκλογικοποιεί εμετικές πολιτικές και αποφάσεις, προς τιμήν απώτερων στόχων.


Η σκηνοθεσία μας εισάγει δυναμικά στο "παιχνίδι". Ένα πολύ ρυθμικό μοντάζ, εναρμονισμένο με την απανταχού παρούσα μουσική και τα περίτεχνα οπτικά τεχνάσματα, μαρτυρεί την πρωτοποριακή αντίληψη του δημιουργού για το κάδρο και τον φιλμικό χώρο. Η λειτουργικότητα των οποίων εξυπηρετούν αριστουργηματικά την πλοκή στη δέση της ιστορίας. Δε λείπουν ωστόσο και οι υπερβολές στη φόρμα που καταδεικνύουν τις υπέρμετρες φιλοδοξίες του Il Divo. Υπερβολές που γίνονται πιότερο ορατές με την θεματική εξασθένιση των εικόνων, που φθίνουν δια της επαναλήψεως στον κορμό της ταινίας.

Τεράστιο ενδιαφέρον ενέχει η στάση του Paolo Sοrentino να παρομοιάσει τον πολιτικό χώρο με ένα αλλόκοτο θέατρο. Κάθε εμπλεκόμενος στο πολιτικό σύστημα παρουσιάζεται με δυναμισμό και λαμπερούς υπότιτλους. Τέτοιους υπότιτλους που θα παρουσίαζαν τους stars μιας κινηματογραφικής υπερπαραγωγής. Επιτρέποντας και προτείνοντας την κρίση του πολιτικού χώρου ως προς τις υποκριτικές του δεξιότητες και όχι τις πολιτικές του ιδεολογίες! Αυτές είναι, εκ της γέννεσης τους, ταγμένες σε ανήθικα συμφέροντα και κίνητρα. Έτσι ο Ιταλός σκηνοθέτης είναι σαν να μας λέει ότι: "Κάθε άνθρωπος με την ανάληψη πολιτικών καθηκόντων αναλαμβάνει ταυτόσημα και έναν θεατρικό-κινηματογραφικό ρόλο!"


Και ποια η ιδανικότερη επιλογή από τον Giulio Andreotti; Μια ανθρώπινη καρικατούρα που έχει αποδεχτεί πειθήνια την νέκρωση του "είναι" και έχει αναγάγει την ζωή του, προσωπική και κοινωνική, σε ένα ερμηνευτικό κρεσέντο υποκρισίας. Ακόμα και η μορφή έχει διαβρωθεί στην αποδοχή του θανάτου του περιεχομένου. Και η οξυδέρκεια του αιχμαλωτισμένη στην εφεύρεση τρόπων στο αιώνιο κυνηγητό αλλά και βαριά τραυματισμένη. Τα τραύματα έχουν όνομα, μοναξιά λέγονται, και βαθαίνουν διαρκώς στις ρυτίδες του χρόνου. Αν και εδώ ίσως περιμέναμε μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση. Αυτόν τον Giulio Andreotti υποδύεται ο Toni Servillo, με μια λειτουργική και έντονα θεατρική ερμηνεία. Και μέσα από τον ήρωα αντιλαμβανόμαστε πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ποτέ δεν ήταν. Η πολιτική είναι ένα άνευ ορίων διαπλεκόμενο σύστημα που απλώνει τα πλοκάμια του έτοιμο να υποδηλώσει την ανθρωπότητα.


Το Il Divo περιέχει ακόμα μια πολύ εύστοχη παρομοίωση. Η πολιτική καθρεφτίζεται στα μάτια της θρησκείας και αντιστρόφως. Τονίζοντας τη σύμπλευση και την ενθρόνιση του καπιταλιστικού συστήματος απάνω στα εκκλησιαστικά θεμέλια. Δυο τερατόμορφοι θεσμοί, που καπηλεύονται τη Θεϊκή ύπαρξη (και ανυπαρξία) ως αναπόσπαστα στοιχεία της ταυτότητας τους. Έτοιμοι να καθοδηγήσουν και να παρασύρουν το πάσας φύσης ποίμνιο μέσα στις ανήθικες, ακόλαστες και έκφυλες κερδοσκοπικές ορέξεις τους.

Το Il Divo αποτελεί μια πολύ τολμηρή ταινία που εναντιώνεται κραυγαλέα στην πολιτική ανηθικότητα. Μέσα από την προσωποποιημένη μορφή της απαιτεί στοιχειώδη γνώση της (Ιταλικής) ιστορίας. Αλλά και σε περίπτωση παντελής έλλειψης της αποτελεί κινητήριο μοχλό στην εξερεύνηση της...


Βαθμολογία: 7,5/10


Italian trailer

Screening 10/11/08

8.11.08

-------------------------------------------

9.11.08

(click image for higher resolution)

AUEB Film Club
invites you to the screening of
"Pulp Fiction"
(1994, Quentin Tarantino)
on Monday 10/11/08 at 17:00
in classroom B (76, Patission Str., central building).
Free entrance.

The film will be screened in its original language, English,
with Greek subtitles.


(click image for higher resolution)Image via www.goodisthenewbad.com


Η Κινηματογραφική Ομάδα του Ο.Π.Α.
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"Pulp Fiction"
(1994, Quentin Tarantino, "Pulp Fiction")
τη Δευτέρα 10/11/08 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).
Είσοδος ελεύθερη.

Original trailer



Fan-made trailer



Mash up trailer with the Muppets



Breakfast scene ending (including Ezekiel 25:17)



Fuck Fiction
http://www.youtube.com/watch?v=jnDkruJ9V5M

-------------------------------------------

26.11.08

(click image for higher resolution)Image via www.deviantart.com

"What does Marsellus Wallace look like?" in Kinetic Typography




McCain meets Pulp Fiction
http://www.maniacworld.com/mccain-meets-pulp-fiction.html



"Would the film still be watchable if it were in (timely) order and with allot less dialogue?"