Screening 3/5/10

13.5.10 update
kioy posted:

Σκηνοθεσία: Γεράσιμος Ρήγας
Παραγωγής: Greece / 2008
Διάρκεια: 78'




Σε μια μυθοπλαστική ταινία το κομμάτι της σκηνοθετικής καθοδήγησης των ηθοποιών περιλαμβάνει, κυρίως, το πλάσιμο ενος ρόλου-χαρακτήρα και την ενσωμάτωση αυτού στο οργανικό "είναι" του ερμηνευτή. Ούτως ώστε ο ηθοποιός να μην υποδύεται, αλλά να έχει μεταμορφωθεί στο "είναι" εκείνου του "άλλου" που καλείται να ενσαρκώσει. Σε ενα ντοκιμαντέρ τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Η προγραμματισμένη διαδικασία του χτισίματος ενος ρόλου δεν υπάρχει. Ο σκηνοθέτης καλείται να κερδίσει την εμπιστοσύνη των, κατά συνθήκη, ηθοποιών και να κάμψει την αυτολογοκρισία που επιβάλλει η παρουσία του τρίτου προσώπου της κάμερας. Ούτως ώστε οι απεικονιζόμενοι να παραθέσουν τους εαυτούς τους μ' εναν αφιλτράριστα φυσικό τρόπο. Δηλαδή η διαδικασία της κινηματογραφικής καταγραφής οφείλει με κάποιο τρόπο να μένει αδιόρατη, ώστε να επιτυγχάνεται η ανεπηρέαστη παρουσία αυτού που κινηματογραφείται.


Και ο Γεράσιμος Ρήγας τα πάει περίφημα στην αδιορατοποίηση της κινηματογραφικής διαδικασίας και στην άντληση της φυσικής παρουσίας της επί Αμοργού εικονιζόμενης οικογένειας. Οι κύριοι παράγοντες που συντελούν σε αυτό μοιάζουν να πηγάζουν από τις σχέσεις κινηματογραφιστή-κινηματογραφούμενου. Όχι, δε μιλάμε για καθόλου επαγγελματικές σχέσεις. Αλλά για μια σχέση συνεπαφής, τέτοια που ο σκηνοθέτης και η κάμερά του αποκτούν ενα φυσικό ιδίωμα, που η παρουσία τους μοιάζει ως προέκταση του κινηματογραφημένου χώρου. Ουσιαστικά η κάμερα και ο σκηνοθέτης γίνονται αναπόσπαστα στοιχεία του χώρου που κινηματογραφείται. Επίσης, η διακριτικότητα του συνεργείου είναι περισσότερο από εμφανής. Τα λιτά, ή και ανύπαρκτα φώτα, σε συνδιασμό με την περιορισμένη κίνηση της κάμερας καθιστούν αθόρυβη την παρουσία του συνεργείου. Που με μια απέριττη και λιτή φόρμα κινηματογραφεί την καθημερινότητα των προσώπων με συγκροτημένο τρόπο και με τη δέουσα ωριμότητα.


Κάτι ακόμα που ξενίζει, με τον πλέον ευχάριστο τρόπο, είναι ότι ενώ πρόκειται εν μέρει για τηλεοπτική παραγωγή (ΣΚΑΪ), ο Γεράσιμος Ρήγας χρησιμοποιεί αυστηρά κινηματογραφική γλώσσα. Κινηματογραφική γλώσσα με κοντινά πλάνα, στιβαρή αφαίρεση στην αναπαράσταση του χώρου, καθώς και σκηνοθετικά αιτιολογημένες γωνίες λήψης. Δεν υπάρχει ούτε ένα "τουριστικό πλάνο" τηλεοπτικού ενδιαφέροντος. Ενώ και η αφήγηση, που ίσως κουράσει τον μέσο θεατή-καταναλωτή γεγονότων, είναι πέρα για πέρα κινηματογραφική. Με εναν αργό ρυθμό, αρνείται να παρακολουθήσει ηδονοβλεπτικά την καθημερινότητα των ηρώων μέσα από μια στείρα συναρμολόγηση γεγονότων. Κάτι που είναι ευδιάκριτο και στην ενσυνείδητη επιλογή του Γεράσιμου Ρήγα να σπάει πολλάκις τον κανόνα που θέλει ένα υποκειμενικό πλάνο να διαδέχεται ένα αντικειμενικό, ποιώντας μια αφαιρετική απεικόνιση του φιλμικού χώρου, έξω από τις συμβάσεις της παραδοσιακής αφήγησης. Τα πλάνα συνενώνονται υπό ένα πολύ πιο ευάερο πρίσμα. Συλλαμβάνοντας την μοναδικότητα της εκάστοτε στιγμής, έξω απ' το κοινότοπο. Χωρίς δεσμευτικές χρονικές αλληλουχίες. Σχηματογραφώντας την "αλήθεια" των κατοίκων της παραγκωνισμένης νησιωτικής Ελλάδας, μέσα από τους ψιθύρους του εκάστοτε "τώρα" και όχι μέσα από λέξεις και προτάσεις που στενόχωρα καθοδηγούν τη θέαση.


Και μέσα από την ιστορία του, το "Πάρβας, Άγονη Γραμμή" επιτυγχάνει να προβληματίζει. Όχι με λόγια μιας "μπουκωμένης" πολιτικής στράτευσης. Αλλά μέσα από ενα ευάερο τοπίο αλήθειας που περιέχει αφαιρετικά και οργανικά τους πολυάριθμους στοχασμούς που προκύπτουν από τη θεματολογία του. Με κυριότερο προβληματισμό αυτόν τον κόσμο των δύο ταχυτήτων. Όπου στη σκιά του "ανεπτυγμένου κόσμου", υπάρχει ενας υπανάπτυκτος, γεωγραφικά χαοτικά μεγάλος, που μπορεί να αυτοϊκανοποιείται και να ολοκληρώνεται μέσα από το πιο ασήμαντο. Σε αντίθεση με τον επιβεβλημένο κόσμο των ανεπτυγμένων κοινωνιών, όπου τα συμβάντα αλληλοδιαδέχονται το ένα το άλλο με διαστημική ταχύτητα. Μια ταχύτητα που όμως αδυνατεί να νικήσει τον χρόνο. Ουσιαστικά μας αναιρεί μέσα στην υπέρμετρη ροή του, αφήνοντας διαρκώς μια επίπονη γεύση ανικανοποίητου. Αυτή η ιστορία έχει τους κανόνες της. Και ο αποκλεισμός δεν είναι τυχαίος. Όλα αυτά εμφανίζονται με χαμηλόχρωμες πινελιές στο ντοκιμαντεριστικό ποίημα του Έλληνα σκηνοθέτη. Συνθέτοντας ένα καίριο ερώτημα: τελικά κατά πόσο είμαστε υπεύθυνοι για τις επιλογές μας, ποιός ο βαθμός της ελευθερίας μας, όταν οι πράξεις μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με το τοπικό πλαίσιο στο οποίο τυχαιοκρατικά εντασσόμαστε; Αν είμαστε όντως οι καθρέφτες των γεωγραφικών συντεταγμένων μας, του υλικού χώρου, τότε ποιά η ελευθερία μας, και ποιά η δυναμική του εσωτερικού μας τοπίου;


Βαθμολογία: 8,5/10

-------------------------------------------

2.5.10 update
s_dany posted:

Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη της ταινίας Γεράσιμο Ρήγα.

-------------------------------------------

30.4.10
s_dany posted:

Η Κινηματογραφική Ομάδα

του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
στο πλαίσιο των μαθημάτων
«Οικονομική Ιστορία της Ελλάδας» και
«Διάρθρωση και Προβλήματα της Ελληνικής Οικονομίας»
(διδάσκουσα: Ιωάννα Μίνογλου)
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"Πάρβας, Άγονη Γραμμή"
(2008, Γεράσιμος Ρήγας, "Parvas")
την Δευτέρα 3/5/10 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).

Είσοδος ελεύθερη.


http://parvas-amorgos.blogspot.com



RSVP and invite your friends:
http://www.facebook.com/event.php?eid=107397062619794


AUEB Film Club
invites you to the screening of:
"Parvas"
(2008, Gerasimos Rigas)
on Monday 3/5/10 at 17:00
in classroom B (76, Patission Str., central building).
Free entrance.

http://parvas-amorgos.blogspot.com/2009/01/parvas.html

Trailer




Συνέντευξη στο goculture.gr

Rashômon

Σκηνοθεσία: Akira Kurosawa
Παραγωγής: Japan / 1950
Διάρκεια: 88'



Ο Akira Kurosawa, στην πλέον κλασσική ταινία, έχει βαλθεί να αποδείξει τις επιβεβαιωμένες πλέον σχέσεις κινηματογράφου και μυθιστοριογραφίας. Η κινηματογραφική αφήγηση ρέει αβίαστα, σε ρυθμούς διηγήματος, καθώς ο φακός μετουσιώνει αριστοτεχνικά τον λόγο σε εικόνα.

Μεταφερόμαστε κάπου στο Μεσαίωνα για να διελευκάνουμε μια δυσνόητη αλλά όχι και τόσο ασυνήθιστη ιστορία. Ένας περήφανος και ξακουστός ληστής μαγεύεται απ' τα κάλλη μιας όμορφης νεαράς, η οποία όντας αναβάτης σε λευκό άλογο συνοδεύεται απ' τον άντρα της. Ο ληστής επιθυμεί να την αποπλανήσει και σκαρφίζεται μια τρομακτική κομπίνα για να επιτύχει το σκοπό του. Τα de facto γεγονότα αντιστοιχούν σε μια ερωτική πράξη και στον θάνατο του συζύγου. Κάπου εκεί, ο σπουδαίος Ιάπωνας σκηνοθέτης στήνει με παμπόνηρο τρόπο ένα άτυπο δικαστήριο. Όπου φυλάει για τον θεατή μια προνομιούχα θέση στα "εισαγγελικά" έδρανα. Καθώς είναι ο θεατής εκείνος (προσέξτε την θέση της κάμερας) που παρακολουθεί με flash back τις μαρτυρίες των τριών εμπλεκόμενων προσώπων, όπως και αυτή ενός αυτόπτη μάρτυρα.


Οι τέσσερις διαφορετικές μαρτυρίες, παρά το γεγονός ότι περιστρέφονται γύρω απ' τα ίδια αντικειμενικά γεγονότα, παρουσιάζουν τέσσερις εντελώς διαφορετικές εκδοχές στην ιστορία. Με αυτή του αυτόπτη μάρτυρα να μοιάζει περισσότερο αποστασιοποιημένη. Το πλάσιμο της ιστορίας είναι, όπως διαφαίνεται, ενα προνόμιο που χρησιμοποιεί ο καθένας για την εξυπηρέτηση των σκοπών του. Καθώς και στις τέσσερις μαρτυρίες το ψέμα επεισέρχεται είτε για να αποκρύψει τις εφιαλτικές μνήμες, είτε για να τονώσει-προασπιστεί την τιμή και την ανδρεία του ομιλούντος.


Ο Akira Kurosawa ορθώνει το ανέφικτο, αλλά και το ανούσιο, της κατάκτησης του ακριβούς ενος χρονικού γεγονότων. Τα συμβάντα μπορεί να είναι αδιαμφισβήτητα και αντικειμενικά ως προς τις επιγραφές τους, όμως η συναρμολόγηση τους εξαρτάται από το υποκειμενικό βλέμμα του εκάστοτε "παρατηρητή". Τα διάφορα υποκειμενικά βλέμματα συνθέτουν μια σχετική αλήθεια και περισσότερο υποκρύπτουν παρά αποκαλύπτουν την πραγματικότητα. Ωστόσο αυτή η "περίπου" πραγματικότητα είναι σημαντικότερη από κάθε φαινομενική αλήθεια. Είναι το όχημα που μας επιτρέπει μια πλήρη εποπτεία στους οπτικούς μηχανισμούς του εκάστοτε σχετικού βλέμματος. Απεκδύοντας την ουσιαστικότερη αλήθεια: το βύθισμα στην απύθμενη ιδιοσυγκρασιακή χώρα των προσωπικών ενοχών, των μνημών και των κινήτρων που μορφώνουν την υποκειμενική πραγματικότητα.


Ο Kurosawa δεν αφήνει ανεκμετάλλευτη ούτε την ετυμηγορική προσέγγιση του τίτλου. Rashomon = πύλες της κολάσεως. Και όλο το σκηνικό της ταινίας είναι τοποθετημένο σε ένα σύμπαν ανθρώπινης ανηθικότητας και φρικαλεότητας. Με χαρακτηριστικό παράδειγμα, τον ρόλο ενος ιερέα που καλείται να προσωποποιήσει την ηθική. Μια ηθική εκτοπισμένη απ' τον πυρήνα του ατόμου, η οποία αυτοπεριορίζεται σε μια επικίνδυνη εσωστρέφεια, όντας τρομοκρατημένη από τα φαντάσματα της πραγματικότητας. Η εκπληκτική λιτή μουσική σε συνδυασμό με την απέριττη μα και καθηλωτική σκηνοθεσία, συντονίζουν για τα καλά τον θεατή στην ατμόσφαιρα. Ενώ τέλος, για μια ακόμη φορά, είναι εμφανή τα ερμηνευτικά δάνεια από την θεατρική Τέχνη, με χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτή ενος διαρκούς εκκωφαντικού γέλιου που αντηχεί ακριβολογώντας στις συχνότητες της ανθρώπινης κενότητας.


Βαθμολογία: 9,5/10

My path has no more fires,
thanks for your flies.
It's time,
to say Goodnight,
and Good Luck...

Fogies 2010: 1st Hellenic Film Academy Awards

7.5.10 update
s_dany posted:


Ίσως όχι το πιο δίκαιο βραβείο με απόλυτους καλλιτεχνικούς όρους, αλλά πιθανότατα το πιο σημαντικό! Επίσης... θεά! ;-D

-------------------------------------------

5.5.10
s_dany posted:

[image by s_dany]

Μετά την εβδομάδα FoG Films το Νοέμβρη δεν είχαμε ξαναγράψει εδώ στο blog για την Ομίχλη και την Ελληνική Ακαδημία Κινημ/φου. Είχαμε προαναγγείλει την τελετή της απονομής των βραβείων μόνο από το facebook profile της Ομάδας μας. Είχα γράψει τις προβλέψεις και τις ανησυχίες μου στον τοίχο του Elias Fragoulis [τα καλύτερα εκεί τα γράφω :-D], είχα φτιάξει και την παραπάνω "Welcome to θέλω-να-τα-λέτε-Fogies" εικόνα, αλλά δεν σκόπευα να φτιάξω εδώ post για την απονομή, αφού δεν πήγα, ούτε εγω ούτε κανείς άλλος από την Ομάδα. Είχαμε "Πάρβα" και Γεράσιμο Ρήγα, αλλά δε μας είχαν καλέσει κιόλας [και δε μας αρέσει να παρακαλάμε! Όχι οτι θα χρειαζόταν, θα βρίσκαμε τρόπο να μπούμε :-P]. Κάναμε όμως (μέσω διάφορων φίλων) live αναμετάδοση αποτελεσμάτων στο facebook και ξεκίνησε σήμερα εκεί και ωραία κουβέντα, η οποία δεν έπρεπε -μα τα χίλια γοριλάκια!- να πάει χαμένη [τσέκαρε πιο κάτω τα σχόλια αυτού εδώ του post!].

Οπότε...



Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Μυθοπλασίας
Ακαδημία Πλάτωνος - Κωνσταντίνος Μωριάτης
Guilt - Βασίλης Μαζωμένος, Ρούλα Νικολάου
Κυνόδοντας - Γιώργος Λάνθιμος, Γιώργος Τσούργιαννης και Ηρακλής Μαυροειδής
Στρέλλα - Πάνος Χ. Κούτρας, Ελένη Κοσσυφίδου
Ψυχή Βαθιά - Γιάννης Ιακωβίδης, Ελένη Μπερντέ


Βραβείο Σκηνοθεσίας
Ακαδημία Πλάτωνος - Φίλιππος Τσίτος
Κυνόδοντας - Γιώργος Λάνθιμος
Στρέλλα - Πάνος Χ. Κούτρας


Βραβείο Σεναρίου
Ακαδημία Πλάτωνος - Αλέξης Καρδαράς, Φίλιππος Τσίτος
Κυνόδοντας - Γιώργος Λάνθιμος, Ευθύμης Φιλίππου
Στρέλλα - Πάνος Χ. Κούτρας, Παναγιώτης Ευαγγελίδης


Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη
Bank Bang - Αργύρης Παπαδημητρόπουλος
Μαύρο Λιβάδι - Βαρδής Μαρινάκης
Χρυσόσκονη - Μαργαρίτα Μαντά


Βραβείο Μοντάζ
Κυνόδοντας - Γιώργος Μαυροψαρίδης
Ricordi Mi - Αλέξης Πεζάς
Στρέλλα - Γιάννης Χαλκιαδάκης


Βραβείο Φωτογραφίας
Μαύρο Λιβάδι - Marcus Waterloo
Ricordi Mi - Ηλίας Κωνσταντακόπουλος
Ψυχή Βαθιά - Σίμος Σαρκετζής


Βραβείο Ά Ανδρικού Ρόλου
Αντώνης Καφετζόπουλος - Ακαδημία Πλάτωνος
Χρήστος Στέργιογλου - Κυνόδοντας
Γιάννης Κοκιασμένος - Στρέλλα


Βραβείο Ά Γυναικείου Ρόλου
Αγγελική Παπούλια - Κυνόδοντας
Θεοδώρα Τζήμου - Ricordi Mi
Μίνα Ορφανού - Στρέλλα



Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου
Κώστας Βουτσάς - Bank Bang
Χρήστος Πασσαλής - Κυνόδοντας
Κώστας Βουτσάς - Ο Διαχειριστής


Βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου
Μπέτυ Βακαλίδου - Στρέλλα
Άννα Μάσχα - Χρυσόσκονη
Βικτώρια Χαραλαμπίδου - Ψυχή Βαθιά


Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής
Στρέλλα - Μιχάλης Δέλτα
Συντρίμια ψυχής - Νίκος Κηπουργός
Ψυχή Βαθιά - Γιάννης Αγγελάκας


Βραβείο Σκηνογραφίας
Μαύρο Λιβάδι - Γιώργος Γεωργίου
Στρέλλα - Πηνελόπη Βαλτή
Ψυχή Βαθιά - Απόστολος Βέτας


Βραβείο Ενδυματολογίας
Μαύρο Λιβάδι - Γιώργος Γεωργίου
Στρέλλα - Βασίλης Μαρμπαρίγος
Ψυχή Βαθιά - Λουκία Χατζέλου


Βραβείο Ήχου
Παράδεισος στη Δύση - Θανάσης Αρβανίτης
Ricordi Mi - Νίκος Παπαδημητρίου, Αλίκη Παναγή, Κώστας Βαρυμποπιώτης
Ψυχή Βαθιά - Στέφανος Ευθυμίου, Δημήτρης Βουτσάς, Πάνος Βουτσαράς, Κώστας Βαρυμποπιώτης


Βραβείο Μακιγιάζ
Στρέλλα - Apollonia B, Μαίρη Σταυρακάκη
Το Κακό στην Εποχή των Ηρώων - Γιάννα Μαρματάκη
Ψυχή Βαθιά - Κυριακή Μελλίδου, Ivon Ivanova


Βραβείο Ειδικών Εφέ και Κινηματογραφικής Καινοτομίας
Κυνόδοντας - Γιώργος και Ρούλης Αλαχούζος
Το Κακό στην Εποχή των Ηρώων - Πέτρος Νούσιας
Ψυχή Βαθιά - Jordan Zahariev


Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ντοκιμαντέρ
Άλλος δρόμος δεν υπήρχε - Σταύρος Ψυλλάκης
Εθνικός Κήπος - Μαρία Γεντέκου
Ξένες σε Ξένη Χώρα - Δημήτρης Παναγιωτάτος


Βραβείο Ταινίας Μικρού Μήκους
Απογραφή - Βαγγέλης Καλαμπάκας, Παναγιώτης Κυριακουλάκος
Κι εγώ για μένα - Τζώρτζης Γρηγοράκης
Mesecina - Σοφία Εξάρχου, Ελίνα Ψύκου
Μετά το χαρακτηριστικό ήχο - Αχχιλέας Κυριακίδης
Ο Σκύλος - Νίκος Labot




Θρίαμβος "Κυνόδοντα" (όπως είχα προβλέψει ;-) με 5 βραβεία + την πρόταση για τα Oscars 2011, τα 3 "καλλιτεχνικά" και η... Στρέλλα στην ταινία του Πάνου Κούτρα, έκπληξη η Άννα Μάσχα για "Χρυσόσκονη" (δεν την έχω δει), very happy για το "Κι εγώ για μένα" του Τζώρτζη Γρηγοράκη και, φυσικά, για το βραβείο καινοτομίας για το "KAKO II" στο zombie (που δεν αντέχει το real-life-αίμα:-) Πέτρο Νούσια [τα 'λεγα εγω για τους πιο visually χαρισμα-τικούς κινηματογραφιστές της χώρας]. Ο έτερος όμως των πιο χαρισματικών ήταν και ο μεγάλος αδικημένος της βραδιάς, ο Βαρδής Μαρινάκης [είναι λίγο απαισιόδοξο αυτό αλλά νομίζω οτι... του χρόνου :-D το "Μαύρο ΛΕιβάδι" θα σάρωνε!].

Περισσότερες λεπτομέρειες και photos από την τελετή στο CameraStylo. Περισσότερη ανάλυση (is nice :-) στις Μάζες. Δελτία Τύπου οπουδήποτε αλλού :-P


Standing ovation στην τιμητική βράβευση του Θανάση Βέγγου.
Respect για εναν πραγματικό all-around filmmaker!



Και λίγο red carpet κλιμα :-)

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών from elculture.gr on Vimeo.

Kick-Ass

Σκηνοθεσία: Μάθιου Βον
Σενάριο: Τζέιν Γκόλντμαν, Μάθιου Βον, Μαρκ Μίλλαρ (κόμικ), Τζον Ρομίτα Τζ. (κόμικ)
Παίζουν: Νίκολας Κέιτζ, Άαρον Τζόνσον, Κλόι Γκρέις Μόρετζ, Μαρκ Στρονγκ
Η.Π.Α., Ην. Βασίλειο 2010 Δράσης, Κωμωδία 117’




Φρέσκοι DIY σούπερ ήρωες, αναφορές στην κόμικ κουλτούρα για τους λάτρεις του είδους, γέλιο μέχρι δακρύων, ένα εφηβικό love story λουσμένο τεστοστερόνη και το δωδεκάχρονο Hit Girl που μοιάζει να 'χει βγει από ταινία του Ταραντίνο, συνθέτουν το «Kick-Ass», μια ταινία ακαταμάχητης αληθινής διασκέδασης. Προσοχή, δεν είναι παρωδία… Ο Μάθιου Βον λατρεύει τα κόμικς και κάνει μια από τις καλύτερες μεταφορές comic book που έχεις δει στη μεγάλη οθόνη. Αν δεν την έχεις δει ακόμη… τρέξε να προλάβεις!


Το μοναδικό αληθινό love story εδώ, είναι αυτό μεταξύ Μάρκ Μίλαρ ("Wanted") και κόμικς. Ο Σκωτσέζος κομικογράφος, που είχε ήδη κυκλοφορήσει τα τρία πρώτα τεύχη του "Kick-Ass" πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα της ταινίας (το σύνολο οκτώ), γράφει την ιστορία ενος τυπικού κατά τα άλλα έφηβου μαθητή, του Ντέιβ Λιζέφσκι (Άαρον Τζόνσον), που ξεκινά να γίνει σούπερ ήρωας χωρίς να διαθέτει καμία υπερδύναμη, μετά από την εύλογη προσωπική απορία του: «γιατί κανείς ποτέ δεν έχει προσπαθήσει να γίνει σούπερ ήρωας;»


Η πορεία αυτή θα είναι εξαντλητική, επώδυνη, ξεκαρδιστική καθώς και επικίνδυνη, αφού ο Kick-Ass θα πολεμήσει το έγκλημα, οργανωμένο και μη, με συμμάχους, τι άλλο…; Άλλους σούπερ ήρωες που δεν πετάνε, δεν μεταμορφώνονται, δεν γίνονται αόρατοι και δεν διαβάζουν τη σκέψη.

Είναι ήρωες ακραίοι, μακριά από το mainstream και τους κώδικες των σούπερ ηρώων που έχεις συνηθίσει, οι οποίοι όμως βρίσκουν κι αυτοί των χώρο τους στο μωσαϊκό της ποπ κουλτούρας, κι όλο αυτό μέσα από τη σύγχρονη κινηματογράφηση της τρίτης ταινίας του Μάθιου Βον («Αστερόσκονη») και της πολύ τολμηρής και συχνά πυκνά χωρίς ντροπή ματιάς του.


Το δίδυμο Big Daddy (Νίκολας Κέιτζ) και Hit Girl (Κλόι Γκρέις Μόρετζ) είναι ο πιο σοβαρός λόγος του ψυχαναγκασμού που δημιουργεί το "Kick-Ass": δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από την οθόνη.


Βαθμολογία: 4/5

ΕΠΟΕ vs. cine ΑΠΘ

Εδώ και χρόνια στο τμήμα Τοπογράφων Αγρονόμων της Πολυτεχνικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης λειτουργεί η Κ.Ο.Τ.Α. (Κινηματογραφική Ομάδα Τοπογράφων Αγρονόμων). Όπως και κάθε Κινηματογραφική Ομάδα, διοργανώνει προβολές ταινιών και άλλα δρώμενα σε αντιπαράθεση με τα εκάστοτε κινηματογραφικά πρότυπα και με σκοπό την πολιτιστική προσφορά έξω από τα όρια της εμπορευματοποίησης. Για όλα αυτά χαίρει της στήριξης των φοιτητών της σχολής.

Την περασμένη εβδομάδα, κι ενώ υπήρχε προγραμματισμένη προβολή, η σχολή την απαγόρεψε λόγω καταγγελίας της Ε.Π.Ο.Ε.(Εταιρία Προστασίας Οπτικοακουστικών Έργων). Η εταιρία αυτή λειτουργεί προς συμφέρον των μεγαλύτερων τηλεοπτικών σταθμών και εταιριών διανομής στην Ελλάδα και είναι η ίδια που με μηνύσεις και εξώδικα έκλεισε τα μεγαλύτερα sites υπότιτλων και γνωστά torrent sites, όπως το gamato.

Εμείς ως Κινηματογραφική Ομάδα Ο.Π.Α. σεβόμαστε το δικαίωμα του δημιουργού στο έργο του, αλλά αντιλαμβανόμαστε την Τέχνη και ιδιαίτερα τον Κινηματογράφο, ως μια συνεισφορά που δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με εμπορικά κριτήρια, τουλάχιστον στους πανεπιστημιακούς χώρους. Η δράση οποιασδήποτε πολιτιστικής ομάδας είναι μία δράση από φοιτητές για τους φοιτητές και γι’ αυτό ο ρόλος της ετεροκαθορίζεται από την ύπαρξη του ασύλου.

Για όλους αυτούς τους λόγους, στηρίζουμε τις προσπάθειες και τις διαμαρτυρίες της Κ.Ο.Τ.Α., καλούμε όλες τις Κινηματογραφικές ομάδες να πράξουν το ίδιο και δηλώνουμε πως σε περίπτωση παρόμοιου γεγονότος στην δικιά μας σχολή στο μέλλον, δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να σταματήσει την ανιδιοτελή πολιτιστική μας δράση.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ Ο.Π.Α. (ΑΣΟΕΕ)

Screening 26/4/10 [Premiere Series]

24.4.10
s_dany posted:

Η Κινηματογραφική Ομάδα

του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"Paprika"
(2006, Satoshi Kon, "Πάπρικα")
την Δευτέρα 26/4/10 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).
Είσοδος ελεύθερη.

RSVP and invite your friends:
http://www.facebook.com/event.php?eid=107397062619794



AUEB Film Club
invites you to the screening of:
"Paprika"
(2006, Satoshi Kon)
on Monday 26/4/10 at 17:00
in classroom B (76, Patission Str., central building).
Free entrance.

The film will be screened in Japanese (its original language) with Greek subtitles.

Official trailer




Fan-made long trailer

-------------------------------------------

25.4.10 update
s_dany posted:



Συνέχεια στις Premiere Series (τις προβολές σπουδαίων ταινιών οι οποίες παραγκωνίσθηκαν για διάφορους λόγους από την εγχώρια διανομή και δεν προβλήθηκαν ποτέ στις ελληνικές κινημ/φικές αίθουσες) με μια από τις σημαντικότερες ταινίες anime, του πλέον παραγνωρισμένου από την ελληνική διανομή κινημ/φικού είδους [μόνο Miyazaki έχουμε καταφέρει να δούμε εδώ. Πάλι καλά!??? :-S].


Η καλύτερη (ίσως!) ταινία του Satoshi Kon, από το επίσημο διαγωνιστικό της Βενετίας το 2006 στην μεγάλη οθόνη της ΑΣΟΕΕ! Περισσότερα από την κριτική του jmaruyama στο IMDb:

" There have been other movies which explored the subject of dreams to varying degrees...Akira Kurosawa's "Yume" (Dreams),"Dreamscape", "Nightmare on Elm Street" and "Wizard of OZ" come to mind, but none have quite did it in such a surreal, fascinating and inventive way as Satoshi Kon's recent anime feature "Paprika".

Based on Yasutaka Tsutsui's 1993 novel, "Paprika" is part mystery/detective story and part "Alice In Wonderland" with a bit of a sci-fi element thrown in for good measure.
...
Kon continues his exploration of the themes of reality vs. fantasy that were covered in his previous works "Sennen No Jyoyu/Millennium Actress" and "Perfect Blue" but also adds the element of "fusion" or the merging of reality with fantasy. This opens up the opportunity for Kon to create truly bizarre scenes where the dream world invades the real world (people morphing into cell phones and other objects, inanimate objects taking on human human characteristics, etc.)


The true draw for this film is the fantastic and wondrous imagery complements of the Madhouse Animation Studio and character designer Ando Masashi who create elaborately detailed images, drawing from a variety of sources (traditional Japanese dolls, Buddhist statutes, European ceramic figurines, plastic toys).

It's amazing how Kon was able to incorporate and explore a lot of the common dream themes in the film (flying, falling, childhood toys, mirrored reflections, metamorphosis, running) as well as some of the Jungian archetypes (shadow, Anima, Animus). The medium of animation is the perfect vehicle suited to bring this imagery to film.

Hirasawa Susumu's musical score adds to the fantasy with its fusion of various musical styles and influences.
...
"Paprika" further solidifies Kon's growing reputation as a truly innovative animation director in the same vain as Miyazaki Hayao, John Lasseter and Oshii Mamoru. "

-----------------
Check also

R.I.P. Satoshi Kon (1963-2010)
-----------------

Greenberg (Δεν Σκέφτομαι άρα Υπάρχω)

Σκηνοθεσία: Noah Baumbach
Παραγωγής: USA / 2010
Διάρκεια: 107'




Μόλις έχει εξαχθεί από ψυχιατρείο. Είναι απροσάρμοστα νευρωτικός. Γοητευτικά και γνήσια διαφορετικός. Απηυδισμένος απ' το παρόν, συνεπακόλουθα τύπος νοσταλγικός. Έχοντας ζήσει στη Νέα Υόρκη, στο ταχύρρυθμο Λος Άντζελες μοιάζει σαν ψάρι έξω απ' το νερό. Ως αντίδραση, κοσμοϊδεολογικά, μένει συνειδητά άπραγος. Για σας που αρέσκεστε στις ταμπέλες, με λίγα λόγια: είναι ο λάθος άνθρωπος. Και όμως ο σκηνοθέτης Noah Baumbach (σεναριογράφος των "Fantastic Mr. Fox", "The Life Aquatic with Steve Zissou" μεταξύ άλλων) με χαμηλόφωνο ύφος, πάντα βιτριολικό, καταφέρνει να αντιστρέψει πολλάκις την παραπάνω πρόταση σε: λάθος κόσμος.


Τον παραπάνω ρόλο φέρει εις πέρας ο αναπάντεχα καλός Ben Stiller. Κόντρα στη "συνήθη" εικόνα του, επωμίζεται εναν άκρως δραματικό ρόλο και, χωρίς εκβιασμούς, δίνει πραγματική ζωή και βάθος στον ήρωα του. Περιορίζει τις έντονες συσπάσεις του προσώπου και πείθει από την πρώτη στιγμή ως "πειραγμένος" και αδειασμένος απ' τον χαλασμένο απρόσωπο κόσμο της νέας χιλιετίας. Τον κόσμο της υλικής ευμάρειας και του ανελέητου τρεχαλητού. Δίπλα του στέκεται επάξια η Greta Gerwig στο ρόλο μιας άτσαλης, μα γλυκιάς συνάμα, κοπέλας με την οποία έχει κάτι σαν σχέση. Όλα αυτά ο Noah Baumbach τα τοποθετεί σε μια μελαγχολικά ανάλαφρη ατμόσφαιρα. Η οποία ενισχύεται απ' τη μουσική επένδυση, με την κυριαρχία κομματιών των 80ς.


Επί της ουσίας, αυτό που κάνει το "Greenberg" μια άξια προβληματισμού ταινία, είναι η ενσυνείδητη στάση του ήρωα να μένει άπραγος μέσα σ' έναν κόσμο που κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Πρόκειται για πράξη επαναστατική! Δηλώνοντας στη σύγχρονη οργάνωση της χρονοφθόρας καθημερινότητας την ύπαρξη πολυάριθμων δραστηριοτήτων, τις οποίες θεωρητικά ακολουθούμε εθελούσια, αντιπερισπώντας τον εαυτό μας από τα επιούσια. Καθώς απ' τους ισχυρότερους τρόμους του σύγχρονου νευρικού ανθρώπου είναι η κενή στιγμή: στιγμή της σιωπής, της υπαρξιακής πάλης. Έτσι, η δράση και η άσκοπη περιφορά μεταξύ ανούσιων χρόνων επιτυγχάνει την αντιπερισπαστική απώθησή μας απ' το φιλοσοφικό τραπέζι. Αν βιαστείτε να απωθήσετε τον κύριο "Greenberg" μη τολμήσετε να διερωτηθείτε γιατί...


Βαθμολογία: 7/10

Screening 19/4/10

17.4.10
s_dany posted:

Limited edition poster* by Methane Studios[click image for higher resolution]

Η Κινηματογραφική Ομάδα

του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"Carrie"
(1976, Brian De Palma, "Κάρι, Εκρηξη Οργής")
την Δευτέρα 19/4/10 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).
Είσοδος ελεύθερη.

RSVP and invite your friends:
http://www.facebook.com/event.php?eid=107397062619794



AUEB Film Club
invites you to the screening of:
"Carrie"
(1976, Brian De Palma)
on Monday 22/3/10 at 17:00
in classroom B (76, Patission Str., central building).
Free entrance.

The film will be screened in English (its original language) with Greek subtitles.

Original trailer (SPOILERS!)

-------------------------------------------

18.4.10 update
s_dany posted:


Δεν ειναι φυσικά Premiere Series αφού έχει παιχθεί κανονικά στην Ελλάδα, τοσο στις κινημ/φικές αίθουσες [μια επανέκδοση βέβαια δε θα χάλαγε κανέναν νομίζω :-D] οσο και στην TV. Δεν έχει κυκλοφορήσει όμως ποτέ σε ελληνικό DVD! Είναι μάλιστα στο #1 στη σχετική λίστα του myfilm για τα DVD :-D

http://www.myfilm.gr/article3763.html
1. "Κάρι, Έκρηξη Οργής" του Brian De Palma
Η ταινία που έχει τρελάνει τους βιντεοκλαμπάδες. Κάθε δύο μέρες κάποιος μπαίνει στο μαγαζί και ρωτάει… «το Κάρι υπάρχει;». Κάντε κάτι, αλλιώς η οργή θα εκραγεί!

-------------------------------------------

29.4.10 update
kioy posted:


Σκηνοθεσία: Brian De Palma
Παραγωγής: USA / 1976
Διάρκεια: 98'



Τυπώθηκε ως ενα κλασσικό teenage horror film στα τεφτέρια της κινηματογραφικής μνήμης. Και ουσιαστικά αποτελεί μια άρτια ενορχήστρωση των Χιτσκοκικών επιρροών του σκηνοθέτη, αλλά και της ροκ κουλτούρας της περιόδου. Όλα αυτά κάτω από την ομπρέλα του ομότιτλου συγγράμματος του Stephen King.

Από την αριστοτεχνική εναρκτήρια κιόλας σκηνή, ο Brian De Palma μας προετοιμάζει πως θα δούμε μια ταινία για την αντιμετώπιση της γυναικείας σεξουαλικότητας. Από την ίδια τη γυναίκα. Στα εναρκτήρια πλάνα θα παρακολουθήσουμε μια ομάδα κοριτσιών λυκείου, απόλυτα συμφιλιωμένα με το σώμα τους. Στην αντίπερα όχθη η Carrie (Sissy Spacek), έχοντας λάβει αυστηρή θρησκευτική διαπαιδαγώγηση από την φανατικά θρησκόληπτη μητέρα της, είναι ανυποψίαστη για την ύπαρξη της εμμηνόρροιας και θα φρικάρει μπρος στη θέα του αίματός της, στις "δημόσιες" ντουζιέρες του σχολείου. Η αντίδραση της προκαλεί ορδές χαχάνων στις υπόλοιπες "φυσιολογικές" συμμαθήτριες, οι οποίες με χλευαστικό τρόπο και με κακοήθη περιπαικτική διάθεση ενισχύουν τον νευρικό κλονισμό της πρωταγωνίστριας.


Η γυναικεία φύση, βιολογική, τοποθετείται στο κέντρο του κάδρου. Οι συνομήλικες της Carrie έχουν εξοικειωθεί με το σώμα τους. Και πέραν της βιολογικής φύσης τους, επηρεασμένες από τα κοινωνικά πρότυπα, είναι διατεθειμένες να "πουλήσουν" τη θηλυκότητά τους για την επίτευξη των όχι και τόσο αγνών σχεδίων τους (βλέπε την Chris). Σε πλήρη αντίθεση με την "παράξενα" διαφορετική Carrie, ελέω της ασεξουαλικής θρησκευτικής διαμόρφωσης και καταπίεσής της, η οποία η μπαίνει στο στόχαστρο της κακόβουλης ειρωνείας των ανάλαφρων συμμαθητριών της. Μπορεί η Carrie να είναι μόνη της, αλλά όλο αυτό το χρονικό της νοσηρής καταπίεσης την έχει οπλίσει με μια εσωτερική υποβόσκουσα οργή (η οποία κινηματογραφείται με μεταφυσική ένταση) και είναι έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή.


Ο Brian De Palma με μια αριστουργηματική σεκάνς -τη σεκάνς του κορμού της ταινίας- υποδεικνύει την ανάγκη της χειραφέτησης από όλα εκείνα τα κατάλοιπα των καταπιέσεων που αναίτια μας περιορίζουν. Κινηματογραφεί έτσι την Carrie, έξω πλέον από τα στενόχωρα ρούχα των συστολών της, σ' ενα φλερτ με εναν εκ των συμμαθητών της, το οποίο ξεχειλίζει από ρομαντισμό και υπόγειο ερωτισμό. Το πρόσωπο της Carrie ανοίγει, ηλιόλουστο πλέον στο δειλό φέγγος της απελευθέρωσης. Όμως ο σκηνοθέτης μας εφιστά την προσοχή: τίποτα δεν είναι αληθινό! Και με μια στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία, συντονισμένη στο ρυθμό και στις ανάγκες μιας σκηνοθετημένης φάρσας, απογειώνει τους κώδικες της αγωνίας και τσαλαπατά την ευτυχία της πρωταγωνίστριας του. Γιατί η ευτυχία, σ' εναν στημένο κόσμο, δεν είναι παρά η προσχεδιασμένη ανάβασή μας στα ύψιστα, ούτως ώστε η πτώση μας να κάνει μεγαλύτερο κρότο και να αρμέξει χυδαία τα θορυβώδη χάχανα των ανυποψίαστων θεατών. Μόνο που το θύμα, εκ της συμπιεσμένης οργής και της καταπίεσης, μεταμορφώνεται σε θύτη! Και έτσι η παράσταση συνεχίζεται στο διηνεκές...


Άραγε, ποια ευτυχία μπορεί να υπερβάλλει τον θάνατο, όταν προσδιορίζεται μονάχα μέσα από τον πόνο του άλλου;


Βαθμολογία: 7,5/10

-------------------------------------------

29.4.10 update
s_dany posted:


Great slide-show video! Beware of SPOILERS!



* Btw το poster (στην κορυφή του post) που χρησιμοποιήσαμε για την προβολή είναι "hand signed & numbered edition of 120", ειδικά φτιαγμένο από την Methane Studios για την προώθηση της προβολής του "Carrie" στα πλαίσια του αφιερώματος "FIRST BLOOD: THE EARLY FILMS OF BRIAN DE PALMA" που πραγματοποίησε πέρσι στο Alamo Drafthouse το Austin Film Society. Κάνουν πολύ δουλειά τα παλικάρια εκεί κάτω στο Texas [στο Austin ως γνωστόν γίνεται και το SXSW :-D]. Για όποιον ενδιαφέρεται, τo poster κυκλοφορεί γύρω στα $50 [ξεκίνησε από $30 :-D] στα δίκτυα: εδώ και αλλού.

Screening 12/4/10 [Premiere Series]

10.4.10
kioy posted:

Η Κινηματογραφική Ομάδα
του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"Gongdong Gyeongbi Guyeok JSA"
(2000, Chan-wook Park, Joint Security Area)
την Δευτέρα 12/4/10 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).
Είσοδος ελεύθερη.


AUEB Film Club
invites you to the screening of:
"Gongdong Gyeongbi Guyeok JSA"
(2000, Chan-wook Park, "Joint Security Area")
on Monday 12/4/10 at 17:00
in classroom B (76, Patission Str., central building).
Free entrance.

The film will be screened with Greek subtitles.

-------------------------------------------

10.4.10
s_dany posted:


Η Κινημ/φική Ομάδα του ΟΠΑ ξεκινάει από αυτή τη Δευτέρα την ενότητα (περιοδικών) προβολών
Premiere Series

Σπουδαίες ταινίες γνωστών (ή και άγνωστων) δημιουργών οι οποίες παραγκωνίσθηκαν για διάφορους απίθανους λόγους από την εγχώρια διανομή και δεν προβλήθηκαν ποτέ στις ελληνικές κινημ/φικές αίθουσες. Ταινίες είτε καινούριες που "δεν χώρεσαν στον προγραμματισμό" [γιατι έχει φυσικά προτεραιότητα η "Hannah Montana" και το "I ♥ Karditsa"], είτε παλαιότερες που κανείς δεν έκανε τον κόπο να ανακαλύψει! Ή να τολμήσει!

Ξεκινάμε με το "JSA" του Chan-wook Park, το αντιπολεμικό δράμα [υποψήφιο για τη Χρυσή Άρκτο στη Berlinale] που γύρισε ο σπουδαίος Κορεάτης το 2000, λίγο πριν ξεκινήσει την Τριλογία της Εκδίκησης [κάπου εδώ θα έμπαινε στην αφίσσα το "από τον βιρτουόζο δημιουργό του Oldboy" :-D]. Το οποίο όχι μόνο δεν έχει προβληθεί στις εγχώριες αίθουσες (έχει γίνει μία μόνο προβολή στην "Αφαία" πριν 2 χρόνια σ' ενα αφιέρωμα της New Star στο Κορεάτικο σινεμά), αλλά δεν έχει κυκλοφορήσει ουτε σε DVD στη χώρα μας, ούτε (κι εδώ είναι η έκπληξη!) υπάρχουν ελληνικοί υπότιτλοι στα torrents! WTF???
Ε, γιαυτό τους φτιάξαμε εμείς τους υπότιτλους!
Από τα Αγγλικά στα Ελληνικά, έτσι?!
한국 아직 얘기하지 않습니다 :-DDD

AUEB Film Club to the rescue!!
Bring it to the BIG screen baby! :-DDD [μην περιμένεις τους υπότιτλους στο Internet! να έρθεις να τη δεις στην μεγάλη οθόνη, ξεκουνήσου από την οθονούλα του PC!]

Αυτή τη Δευτέρα. Στην ΑΣΟΕΕ. Με ελεύθερη είσοδο (πάντα!)
http://www.facebook.com/event.php?eid=107503332623787


Kim Kwang Seok - Letter of a Private



[περιμένουμε και τις προτάσεις σας για τις επόμενες Premiere Series]

[facebook link]

-------------------------------------------

16.4.10 update
s_dany posted:


Οι ελληνικοί υπότιτλοι του "JSA" βρίσκονται πλέον on-line [είναι για την έκδοση Joint.Security.Area.2000.DVDRip.DivX-PosTX].
Μια κοινωνική προσφορά της Ομάδας μας στον Έλληνα σινεφίλ! :-D

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, οι Premiere Series είναι ενότητα ΠΕΡΙΟΔΙΚΩΝ προβολών, όπου περίοδος = το χρονικό διάστημα μέχρι να βρούμε κάτι που να αξίζει πραγματικά! Εξετάζουμε ήδη κάποιες περιπτώσεις αλλά περιμένουμε και τις δικές σας προτάσεις!


Επισης, προς αποφυγή παρεξηγήσεων και επειδή έγινε και σχετικό σχόλιο στο facebook event για τις εταιρείες διανομής, εγω κλίνω περισσότερο προς την άποψη οτι βλέπουμε (στις αίθουσες) τις ταινίες που μας αξίζουν. Οι εταιρείες διανομής είναι επιχειρήσεις. Πρωταρχικός (αν όχι ο μόνος) σκοπός τους είναι το κέρδος [σίγουρα υπάρχουν και κάποιοι που ενδιαφέρονται και για την ποιότητα των ταινιών που μας προσφέρουν/προτείνουν]. Στην τελική, δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα. Το θέμα είναι τί κάνουμε εμείς! Και δυστυχώς αυτό που κάνουμε είναι να πηγαίνουμε στις διακοπές του Πάσχα κατα δεκάδες χιλιάδες να δούμε κατι ψευτο3D-και-ψευτοBmovie-φανταστικο-εκτρώματα όπως το "Clash of the Titans" τα οποία "βρωμάνε" από το trailer ακόμα, ενώ αντίστοιχα πολύ καλές ταινίες [ναι ξέρω, είναι ντοκιμαντέρ, θα μας πέσουν βαριά μετά το αρνί!] όπως το "Man on Wire", το "T 4 Trouble" και "Τα Παιδία δεν παίζει" μετράνε μόνο μερικές εκατοντάδες εισιτήρια. Ξεπέρασαν έτσι οι Τιτάνες τα 250.000 εισιτήρια πανελλαδικά [πηγή το νέο cine-site sevenart.gr - καλοτάξιδο εύχομαι!] και πλησιάζουν τα 350.000 του "I ♥ Karditsa", του No.1 στο box-office για το 2010 [ήμαρτον!].

Και μην πει κανείς οτι μιλάω για "blockbusters" [για μένα η καλύτερη ταινία της χρονιάς είναι το "Avatar"], μιλάω απλά για εκτρώματα ταινιών. Οπότε, τί ακριβώς περιμένουμε να κάνουν οι εταιρείες διανομής? Μας δίνουν αυτό που ζητάμε! Στην περίπτωση του "Joint Security Area", είμαι σίγουρος οτι δεν το έβγαλε ούτε σε DVD η New Star, επειδή δεν πήγε καλά το αφιέρωμα στην "Αφαία". Για την καλή τους (κορεάτικη) καρδιά θα το κάνουν?

Wake up! [and smell the roses :-P]

Lightning over Water (Αστραπή πάνω στο Νερό)

kioy posted:

Σκηνοθεσία: Nicholas Ray-Wim Wenders
Παραγωγής: Sweden / West Germany / 1980
Διάρκεια: 91'



Ο Wim Wenders καταφτάνει στη Νέα Υόρκη για να γυρίσουν από κοινού την ταινία του Nicholas Ray: ενας ετοιμοθάνατος ζωγράφος αποφασίζει να κλέψει τους πίνακες που 'χει πουλήσει για να επανακτήσει την χαμένη ταυτότητά του. Ωστόσο ο Ray, καρκινοπαθής στο τελευταίο στάδιο, είναι (παρά τις σθεναρές αντιστάσεις του) ανήμπορος για τη διαδικασία του γυρίσματος. Ο Wenders επαναπροσδιορίζει. Και με όχημα τις τελευταίες μέρες του Nicholas Ray (και με την ακαταμάχητη ζεστασιά του film και τον σκληρό κόκκο), θα ποιήσει ενα συνθλιπτικό ντοκιμαντέρ πάνω στην αστραπιαία σύγκρουση ανθρώπου και θανάτου. Ή μήπως δε πρόκειται για σύγκρουση;


Ο θάνατος εδώ δεν είναι μεταφυσικός. Ούτε υπάρχει ο παραλυτικός φόβος για το άγνωστο που μας βραχυκυκλώνει. Ο θάνατος είναι φυσικός. Γαλάζιος. Σαν ένα καράβι που φεύγει. Η χρεωστική υποχρέωση της ζωής. Αλλά πώς να μιλάμε για υποχρέωση. Θάνατος και ζωή συμπράττουν άρρηκτα. Ο Nicholas Ray, ιδανικό πορτραίτο ενος τέτοιου άκαμπτου μελλοθάνατου, παραμορφωμένος από τη φθορά της ύλης, μα εντός του ακέραιος, συνεχίζει ατόφια το "έργο" του. Έτσι ο θάνατος χρυσαυγίζει μέσα από τη ζωή. Και το αντίθετο. Η βιντεοσκόπηση, δίχως ίχνος εκβιαστικού μελοδραματισμού, γνήσια αποθανατίζει τα γινόμενα. Έστω και με την απόσταση του σκηνοθέτη που καλείται να γίνει ηθοποιός. Και όλο αυτό χρωματίζεται από το υπεράνθρωπο σθένος των δύο: να συλλάβουν το θάνατο ως δημιουργική πράξη.


Η ύλη χρωστάει ένα θάνατο. Ή πολλούς θανάτους για κάθε στιγμή που πεθαίνει. Όμως το πνεύμα; Η απέραντη ανθρωπότητα, με σημαιοφόρα την αιωνόβια και αειθαλή Τέχνη διδάσκει: τίποτα δεν πεθαίνει. Η αθανασία δεν είναι ιδιότητα της ιστορικής καταγραφής. Άλλωστε συνήθως η ιστορικότητα απλά συντηρεί τον "ασθενή" στο νεκροκρέβατό του. Η αθανασία έγκειται στα ίχνη που μένουν. Τα ίχνη ως υποδήματα στα πέλματα της σκέψης μας. Των βαθύτερων αισθήσεων μας. Ό,τι υπήρξε, υπάρχει. Εντός μας. Νεογέννητο και πλουσιότερο. Και αυτή η αστραπή πάνω απ' το νερό που σβήνει, δεν αναφέρεται στο επιθανάτιο τέντωμα ή και στο βροντερό ξέσπασμα του αποχαιρετισμού. Καθόλου. Είναι ο ηλεκτρισμός που μένει...


Βαθμολογία: 8/10

-------------------------------------------

s_dany posted: