Darbareye Elly (Τι απέγινε η Έλι;)

Σκηνοθεσία: Asghar Farhadi
Παραγωγής: Iran / 2009
Διάρκεια: 119'



Μια παρέα τριών νεαρών ζευγαριών κατευθύνονται με τα παιδιά τους προς την Κασπία Θάλασσα για να περάσουν ένα ευχάριστο Σαββατοκύριακο. Μαζί τους ο Ahmad, ένα ενεργό μέλος της παρέας που μόλις έχει χωρίσει. Και η Elly, μια νεαρή κοπέλα, άγνωστη προς όλους εκτός της Sepideh, για την οποία είναι η δασκάλα των παιδιών της. Η Elly είναι ένα κορίτσι με αναστολές και προορίζεται για "συνοικέσιο" του Ahmad. Μόνο που η Sepideh κρατάει κρυμμένο το παρελθόν της Elly. Την χαρούμενη ατμόσφαιρα της παρέας θα ταράξει ένα παράξενο γεγονός. Ένταση θα επικρατήσει όταν η Elly θα εξαφανιστεί μυστηριωδώς. Και είναι η άγνοια για τις συνθήκες του γεγονότος αλλά και για το πρόσωπο της Elly, παρά ο προφαινόμενος θάνατος, που αναδύει μια ακραία αναστάτωση και επιθετικότητα εντός της παρέας, ραγδαίως αυξανόμενη, καθώς τα μέλη της έρχονται σε επαφή με τα "αναίτια" μυστικά της Sepideh.


Το "About Elly" είναι επάξια βραβευμένο στο φεστιβάλ του Βερολίνου. Ο Asghar Farhadi δίνει μια νέα, φρέσκια εικόνα για το Ιρανικό cinema στην τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του. Ο Antonioni στο "L' Avventura" αποκαλύπτει σε βάθος χρόνου τις ψυχολογικές επιπτώσεις, τις συναισθηματικές εκκρίσεις και τις νέες ισορροπίες που επιφέρει ένα απροσδόκητο γεγονός. Όπως η εξαφάνιση ενός ατόμου. Εδώ, ο Asghar Farhadi, χρησιμοποιεί το ίδιο γεγονός, την απροσδόκητη εξαφάνιση δηλαδή, για να παρακολουθήσει ντοκιμαντεριστικά τις άμεσες επιπτώσεις που προκαλούνται σε μια παρέα "φίλων". Η κάμερα στο χέρι μεταφέρει νατουραλιστικά μια τεταμένη ατμόσφαιρα, υποσκελίζοντας χαρακτηριστικά τη μελό δραματουργία. Παράγοντας εν τέλει ένα φιλοσοφικό δοκίμιο για την συναισθηματική αστάθεια της μεσαίας τάξης, καθώς αυτή λειτουργεί υπό καθεστώς εκούσιας και ακούσιας άγνοιας.


Η πολυμελής παρέα λειτουργεί διαρκώς υπό καθεστώς άγνοιας. Η έλλειψη γνώσης οφείλεται μεν στην μυστικότητα της Sepideh, αλλά και στη δική τους απροθυμία για την αναζήτηση της αλήθειας. Και η όποια επιθυμία εκδηλώνεται καταναγκαστικά όντας αντιμέτωπη μ' ένα τετελεσμένο και "παράξενο" γεγονός. Τα μέλη της παρέας νιώθουν απειλούμενα καθώς βουλιάζουν στα ύδατα της αβεβαιότητας. Τη προγενέστερη χαρά και διασκέδαση διαδέχονται ο πόνος, η απειλή, η ενοχή. Εντάσεις και προστριβές εκρήγνυνται στον πυρήνα των φαινομενικά δεμένων φίλων. Τα συναισθήματα είναι ευμετάβλητα διότι ανάμεσα τους παρεμβάλλεται το κενό. Η άγνοια. Η άγνοια όχι ως έλλειψη της γνώσης ή και της αλήθειας. Αλλά η άγνοια ως η αποστροφή-άρνηση για ουσιαστική εξερεύνηση του περιβάλλοντός. Ένα τέτοιο στοιχείο ήταν και η Elly. Η αλήθεια δεν υφίσταται αυθύπαρκτα. Σε τι διαφέρει η αλήθεια από τις ακατάρριπτες πλάνες μας; Η πραγματική αλήθεια αναφέρεται στην επίμονη και επίπονη αναζήτηση του νοήματος των πάντων.


Άλλο ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα που θίγει ο Asghar Farhadi είναι η στηλίτευση της δημοκρατικής διαδικασίας. Η παρέα καλείται να αποφασίσει δια μέσω ψηφοφοριών τον τρόπο δράσης πάνω στα καίρια θέματα που προκύπτουν. Όμως όλες οι αποφάσεις παίρνονται υπό καθεστώς άγνοιας. Μια άγνοια που σημαίνει την απόσταση του "ψηφοφόρου" απ' το αντικείμενο της ψηφοφορίας. Άραγε πως μπορεί ο δημοκρατικός θεσμός να είναι αποτελεσματικός, όταν το εκλογικό σώμα αποσταίνει ηθελημένα από την πραγματικότητα που το περιβάλλει; Το αποτέλεσμα δεν είναι παρά η εξουσιοδοτημένη απόφαση του εκλογικού σώματος να μεταθέτει τις δικές του ευθύνες σ' ένα πρόσωπο. Φυσικό ή αφύσικο.

Το "Darbareye Elly" είναι μια από τις μεγάλες ταινίες της χρονιάς. Ένας στοχασμός στις αδιάσειστες σχέσεις άγνοιας και φόβου. Μια ψυχογραφική μελέτη του ατόμου έναντι στην απειλή. Και κυρίως μια κοινωνική κριτική στον τρόπο δράσης και πράξης της αδικαιολόγητα εφησυχασμένης μεσαίας τάξης.


Βαθμολογία: 8,5/10

New York, I Love You

Σκηνοθεσία: Fatih Akin / Yvan Attal / Allen Hughes / Shunji Iwai / Wen Jiang / Shekhar Kapur / Joshua Marston / Mira Nair / Natalie Portman / Brett Ratner / Randall Balsmeyer
Παραγωγής: France / USA / 2009
Διάρκεια: 103'




Πολλοί θα θυμόσαστε πριν 3 χρόνια το "Paris, je t'aime". Το "New York, I Love You" είναι η συνέχιση αυτού του φιλόδοξου εγχειρήματος. Και όπως πληροφορούμαστε θα ακολουθήσουν κι άλλα. Σε μια άτυπη σύγκριση των δύο, μας σοκάρει η συνοχή του "New York, I Love You", το οποίο όμως υπολείπεται στην artistic πλευρά.


Οι κανόνες δημιουργίας ρητοί. Έντεκα σκηνοθέτες σκηνοθετούν δέκα ιστορίες. Ανάμεσα τους κορυφαία ονόματα όπως ο Fatih Akin, ο Yvan Attal, ο Shekhar Kapur και η Natalie Portman. Ο καθένας έχει προθεσμία 24 ωρών γυρίσματος, μιας ιστορίας που δεσμευτικά εξελίσσεται εντός της Νέας Υόρκης. Και στα χέρια τους έχουν ένα αξιοζήλευτο cast. Ενδεικτικά αναφέρουμε ονόματα όπως: Julie Christie, Andy Garcia, Natalie Portman, Ethan Hawke, Christina Ricci, Orlando Bloom, Chris Cooper και Qi Shu.


Το "New York, I Love You" με μια υπερβάλλουσα φορμαλιστική διάθεση σχηματίζει ένα λυρικό δραματουργικό πόνημα. Ένα ερωτικό άσμα. Ως ένα συνονθύλευμα ανθρώπινων ιστοριών που συναρμολογείται αρμονικά κάτω απ' την ομπρέλα μιας μελαγχολικής σονάτας. Η απώλεια και η αποξένωση, ως προϊόντα του Δυτικού πολιτισμού, μονίμως σε πρώτο πλάνο. Οπτικοποιούνται με την άπταιστη χρήση της φωτογραφίας, αλλά και το προσωπικό στίγμα κορυφαίων ερμηνευτών. Μέσα από ιστορίες που διαχειρίζονται ικανοποιητικά τον σεναριακό εξυπνακισμό του twist, τις συναισθηματικές παύσεις και την στοχευμένη δραματουργική ξεδίπλωση.


Για τη Νέα Υόρκη όμως ούτε λόγος. Η καλλιέπεια και η επιμονή στο φόρμα περιορίζει το ρεαλισμό του χώρου. Με τη Νέα Υόρκη να υπάρχει μόνο ως ένα "πειραγμένο" φόντο των ιστοριών. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η σχεδόν καθολική απώλεια του σύγχρονου ήχου. Και συνεπώς των ακουσμάτων που συνθέτουν την ταυτοτική ατμόσφαιρα μιας πόλης. Η οποία υποκαθίσταται από μελαγχολικές νότες που αρέσκονται στο να "κλέβουν" τα συναισθήματα! Απόλυτα συμβατές ωστόσο με την ποιητική διάθεση της εικόνας.


Βαθμολογία: 6/10

Francis Ford Coppola masterclass in Athens

11.11.09 update


Και αν αναρωτιώσουν σε ποιόν ωφείλεις ευγνωμοσύνη για το οτι τώρα ξέρεις ποιό είναι το κατά-Coppola-μέλλον-του-σινεμά [εκτός από μένα φυσικά που τράβηξα το υπέροχα κουνημένο βιντεάκι :-D], πέρνα μια βόλτα από το blog της Madame -η τεμπελιά έχει τα ίδια συμπτώματα με την υπερκόπωση- Bouche που του υπέβαλε το σχετικό ερώτημα, η οποία θα στα πει χαρτί και καλαμαρ(ακ)ι όλα τα τεκταινόμενα της επίσκεψης του αγαπημένου Francis στην χώρα του Χάχα Ντάβλα [υπαρκτό πρόσωπο].

More masterclass videos εδώ... soon [λέμε τώρα :-P]

-------------------------------------------

6.11.09


Francis Ford Coppola on the future of cinema (masterclass @ Panorama of European Cinema - Athens, Greece, 2009 October 30th)

Video by s_dany 's crappy mobile phone.
0:55 - end: audio only [but hear it out! it's the juicy part!]

Fog Films (Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη)

6.11.09

ΓΚΑ ΓΚΑ ΕΕ ΕΕΕ!!!

[Αναδημοσίευση από Αθηνόραμα]
Σκηνοθεσία: Ομαδική.
Πρωταγωνιστούν: Πάνω από 170 κινηματογραφιστές του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου.
Ελλάδα. 2009. Διάρκεια: Επτά μήνες – τουλάχιστον.
Διανομή: FOG.




Σ’ ένα ομιχλώδες τοπίο, σε μια μικρή χώρα της νότιας βαλκανικής χερσονήσου όπου κυριαρχεί η αδιαφορία της πολιτείας για την τέχνη του κινηματογράφου, μια ομάδα δημιουργών αποφασίζει να αντιδράσει. Σε σύντομο χρονικό διάστημα αυτή η ομάδα διευρύνεται και φτάνει να αγκαλιάζει το μεγαλύτερο κομμάτι των ενεργών κινηματογραφιστών.

«Οι Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη» (FOG - Filmmakers Of Greece) είναι η απόλυτη έκπληξη της φετινής σεζόν. Μια φτηνή παραγωγή, που δεν έχει λάβει χρηματοδότηση ούτε από το κράτος ούτε από ιδιώτες, καταφέρνει να συγκινήσει, να προβληματίσει και εντέλει να ενθουσιάσει ακόμη και τον μη υποψιασμένο θεατή. Από τα πρώτα λεπτά, αυτό που μας εκπλήσσει είναι ο καθηλωτικός της ρυθμός. Μια συνεχής ροή από e-mails (πάνω από 4.500 χιλιάδες στο σύνολό τους!), ομάδες εργασίας, συνελεύσεις, παρεμβάσεις, συζητήσεις, αλληλοσεβασμός – πράγματα στα οποία, οφείλουμε να ομολογήσουμε, δεν μας έχει συνηθίσει ο ελληνικός κινηματογράφος. Το ύφος της, ιδιαιτέρως διαυγές και πνευματώδες, έχει αφομοιώσει με δημιουργικό τρόπο στοιχεία από διαφορετικά είδη. Αντίθετα με ό,τι συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις, οι «Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη» έχουν σαφές θέμα και ξεκάθαρους στόχους, οι οποίοι συγκλίνουν σε πέντε κοινά σημεία:

• Αύξηση του συνολικού ποσού που διατίθεται για την κινηματογραφική παραγωγή.
• Διασφάλιση της χρηματοδότησης όλων των τάσεων της εγχώριας κινηματογραφίας με αντικειμενικό τρόπο.
• Εξασφάλιση της διανομής και της προβολής της ελληνικής ταινίας.
• Αξιοποίηση του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και των κινηματογραφικών βραβείων.
• Συστηματοποίηση και αναβάθμιση της κινηματογραφικής παιδείας.

Είναι αλήθεια πως, αφού παρακολουθήσεις την «Ομίχλη» αλλά και τις μικρές «ομίχλες» που τη συνοδεύουν, βγαίνεις από την αίθουσα λίγο ζαλισμένος, αλλά με ένα συναίσθημα ανάτασης, ενώ σε συνοδεύει ακόμη η ατάκα μίας εκ των πρωταγωνιστών [s_dany edit: της Κωνσταντίνας Βούλγαρη]: «Εκεί που θεωρούσα ότι οι κινηματογραφιστές είναι ο καθένας στον κόσμο του, στον ατομισμό και στον ανταγωνισμό του χαμένος, εκεί που αισθανόμουν ξένη σ’ αυτό το χώρο, τώρα έχω βρει έναν τόπο, μια ομάδα όπου δεν αισθάνομαι μόνη. Είμαι ήδη κερδισμένη».

Τη συστήνω ανεπιφύλακτα (www.fogfilms.org).

Βαθμολογία: 4,5/5


Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος



Η μεγάλη έκπληξη της σεζόν έρχεται από το ελληνικό σινεμά, με μια κινηματογραφική κίνηση που αλλάζει τα δεδομένα μπροστά αλλά και πίσω από τη μεγάλη οθόνη

-------------------------------------------

Πλήρες Ωρολόγιο Πρόγραμμα (Προβολές, Συζητήσεις, Party)
Εισιτήρια: 5€, ημερήσιο 8€. Προπώληση δε γίνεται.

-------------------------------------------

7.11.09 update


Παράδεισος στη Δύση (Eden à l'Ouest)
IMDb 2009 Κώστας Γαβράς
Πέμπτη 5/11 19:00





Στρέλλα (A Woman's Way)
IMDb AIFF 2009 2009 Πάνος Κούτρας
Πέμπτη 5/11 22:30


French Trailer (via Movies For The Masses)





Μαύρο Λιβάδι (Black Field)
IMDb 2009 Βαρδής Μαρινάκης
Παρασκευή 6/11 22:30





Χρυσόσκονη
IMDb 2009 Μαργαρίτα Μαντά
Σάββατο 7/11 20:45





Ricordi Mi
IMDb 2009 Στέλλα Θεοδωράκη
Σάββατο 7/11 22:30





Hip Hop Ρυθμοί και Ρίμες (Hip Hop Rythmes and Rhymes)
IMDb AIFF 2008 2008 Νίκος Σκαρέντζος
Κυριακή 8/11 19:00





'Αλλος Δρόμος δεν Υπήρχε (There Was No Other Way)
IMDb 2009 Σταύρος Ψυλλάκης
Κυριακή 8/11 20:45

-------------------------------------------

9.11.09 update

ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ... ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ :-D

Sorry Billy!

Image edit by s_dany

Το δημιουργικό τρίο Noussias Bros + Bolivar, έχοντας πλέον παρέα στην κορυφή των πιο visually χαρισμα-τικών κινηματογραφιστών της χώρας τους blackfield Μαρινάκη και Waterloo, επιστρέφει σήμερα στην Έλλη για να αντιμετωπίσει ξανά το ΚΑΚΟ. Αυτή τη φορά με σύμμαχο την Ομίχλη αλλά και πολλά αρχαιοελληνικά γοριλάκια! Κόλαση!!!
[Bouche, ζήτα συγγνώμη εκ μέρους μου απ' τον γραφίστα σας, την έφτιαξα βιαστικά στο Paint :-D]


Το ΚΑΚΟ στην Εποχή των Ηρώων (EVIL in the Time of Heroes)
IMDb 2009 Γιώργος Νούσιας
Δευτέρα 6/11 22:30

-------------------------------------------

10.11.09 update


Ξένες σε Ξένη Χώρα
IMDb AIFF 2009 2009 Δημήτρης Παναγιωτάτος
Δευτέρα 9/11 20:45

Προβλήθηκε χθες στην "Έλλη" αλλά δεν το είχα ανεβάσει το trailer γιατι δεν είχα ακούσει τα καλύτερα στις Νύχτες Πρεμιέρας (το είχα βάλει στις επιλογές μου για εκείνη την ημέρα αλλά δεν το είχα δει τελικά). Κακώς! Ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον το ντοκιμαντέρ του Δημήτρη Παναγιωτάτου για τις Ελληνικές ταινίες του φανταστικού (+noir). Ο πλήρης τίτλος είναι "Ξένες σε Ξένη Χώρα: 50 Ελληνικές Ταινίες Μυστηρίου και Φαντασίας". Αναζητήστε το!




Από τον Όλυμπο στον Έβερεστ (From Olympus to Everest)
IMDb 2009 Παύλος Τσιάντος
Τρίτη 10/11 19:00

Enter the void με τους Έλληνες που κατέκτησαν το Έβερεστ στο ντοκιμαντέρ του Παύλου Τσιάντου. Ωραίο trailer (το ηχητικό εφέ είναι από "Big Blue"? :-)




Συντρίμμια Ψυχής (Fugitive Pieces)
IMDb 2007 Jeremy Podeswa
Τρίτη 10/11 22:30

Για όσους την έχασαν όταν παίχτηκε στις αίθουσες (ο kioy είχε βάλει 7/10, η κριτική στο παραπάνω link), η τελευταία ταινία του Jeremy Podeswa [δημιουργός του υπέροχου "Five Senses", mind u!] ντυμένη μουσικά από τον Νίκο Κυπουργό.

Screening 9/11/09

AUEB Film Club
invites you to the screening of:
"Dead Man"
(1995, Jim Jarmusch)
on Monday 9/11/09 at 17:00
in classroom B (76, Patission Str., central building).
Free entrance.

The film will be screened in English (its original language) with Greek subtitles.



RSVP and invite your friends:
http://www.facebook.com/event.php?eid=171545896316


Η Κινηματογραφική Ομάδα
του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"Dead Man"
(1995, Jim Jarmusch, "Ο Νεκρός")
την Δευτέρα 9/11/09 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).

Είσοδος ελεύθερη.

Soundtracking Trailer

The Men who Stare at Goats (Οι Άντρες που Κοιτούν Επίμονα Κατσίκες)

Σκηνοθεσία: Grant Heslov
Παραγωγής: USA / UK / 2009
Διάρκεια: 93'




Οι "Άντρες που Κοιτούν Επίμονα Κατσίκες", όπως διαφαίνεται απ' τον τίτλο του, είναι μια επίμονη και ξέφρενη σάτιρα. Μια (κατα)μαύρη κωμωδία! Τυπικά, αναφέρεται στον πόλεμο των Αμερικανών στο Ιράκ. Αλλά, αν έχει κάποιο πρόβλημα αυτή η σάτιρα, αυτό είναι η έλλειψη στόχευσης και συγκρότησης! Και όσο και αν ακούγεται παράξενο, το σενάριο είναι βασισμένο στο "σοβαρό" ομώνυμο βιβλίο του Jon Ronson.


Ο Bob Wilton (Ewan McGregor), αποτυχημένος δημοσιογράφος και σύζυγος, ξενιτεύεται στο Ιράκ για να αποδείξει σε εαυτό και σύζυγο το περίσσευμα τόλμης και δημοσιογραφικής ικανότητας που τον διακατέχει, καλύπτοντας το επικίνδυνο χρονικό του πολέμου. Κάπου εκεί, σε πολυτελή ξενοδοχείο, θα συναντήσει τον Lyn Cassady (George Clooney). Έναν Αμερικάνο στρατιώτη, που έχει λάβει τη μεταμοντέρνα εκπαίδευση του New age. Δε διστάζει να αποκαλύψει τις μεταφυσικές του ικανότητες, αλλά και ανάλογες εμπειρίες, όπως εκείνη σύμφωνα με την οποία έχει σκοτώσει μια κατσίκα με τα μάτια. Bob και Lyn δένονται. Με τον Bob να ακολουθεί τον δεύτερο, στην ψύχωση του να εντοπίσει τον λατρεμένο του εκπαιδευτή Bill Django (Jeff Bridges). Και κάπου εκεί ξεκινάει μια ανελέητη σάτιρα, με την αφήγηση να διαφεύγει σε συχνά flash back, περιγράφοντας κωμικοτραγικά την "μεταφυσική" Αμερικάνικη εκπαίδευση του στρατού. Εκεί που η τηλεπάθεια συναντάει τα ναρκωτικά και το κίνημα των χίπηδων! Οι μεταφυσικές δυνάμεις των ηρώων εμπίπτουν στα αόρατα νήματα της ένωσης τους με τη συμπαντική δύναμη. Θα μπορούσαμε να το αναγνώσουμε και ως μια τίμια στηλίτευση του "Αλχημιστή" του Coelho!

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, το "The Men Who Stare at Goats" είναι ξεσαλωτικά διασκεδαστικό! Τίγκα στην ατάκα και τις ξεκαρδιστικές σεκάνς, λογικά δε θα κοπιάσει να σας μεταδώσει το mood του. Έχει εναν απολαυστικό George Clooney που δε θα απογοητεύσει το κοινό του και τον υπέρ του δέοντος ακαδημαϊκό Grant Heslov να υπηρετεί με πειθαρχία τη "μαμά ταινία" του. Όμως αρκούν όλα αυτά για να έχουμε μια καλή ταινία; Τυπικά ναι, ουσιαστικά όχι. Και η προλεγόμενη άρνηση επικεντρώνεται στην ανεπάρκεια του "The Men Who Stare at Goats" να βρει το στόχο. Η σάτιρα διαβαίνει αναίμακτα πάνω απ' το αντικείμενο σάτιρας, λειτουργώντας έτσι αναιρετικά ως προς τον εαυτό της. Προσδίδοντας έναν άκρως εφήμερο τόνο στα λεχθέντα.

Συμπέρασμα; Οι Άντρες Που Κοιτούσαν Επίμονα Κατσίκες ήταν τίγκα στη μαριχουάνα!


Βαθμολογία: 5/10

Περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ: end of an era

Από τον Οκτώβρη 1989 στον Οκτώβρη 2009.
Από το 0 (τεύχος γνωριμίας) στο 214.
Από τον Indiana Jones (που δε το βρίσκω το εξώφυλλο) στην Penelope Cruz. [7.11.09 update: το βρήκε όμως ενας φίλος της Ομάδας :-)]


Άκουγα εδώ και μήνες τους φόβους περι κλεισίματος αλλά να πω την αλήθεια δεν το είχα πολυπιστέψει (μάλλον δεν ήθελα...).
Την προηγούμενη Παρασκευή 30/10 όταν πήγαμε στο masterclass του Coppola τα μάθαμε τα κακά μαντάτα: το μεσημέρι της ίδιας μέρας είχε βγει στο profile του περιδικού στο Facebook η παρακάτω ανακοίνωση:


Περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ
"Μετά από 20 χρόνια σταθερής αγάπης και συνεργασίας με το περιοδικό, ήρθε η ώρα να χωρίσουμε τους δρόμους μας με το ΣΙΝΕΜΑ. Ευχαριστούμε όλους όσους μας διαβάσατε, μας στηρίξατε και μας εμπνεύσατε αυτά τα χρόνια.Θα τα ξαναπούμε σε κάποιο κοντινό μέλλον. Μέχρι τότε, μην σταματάτε να ελπίζετε για το καλύτερο. Ευχαριστούμε θερμά. Λουκάς Κατσίκας, Μανώλης Κρανάκης, Αγάθη Τήλιου"
October 30 at 1:27pm · Comment · Like


...με την οποία παραιτήθηκαν οι αρχισυντάκτες και η art director. Και αυτό γιατι αποφασίστηκε η διακοπή της μηνιαίας κυκλοφορίας του περιοδικού (το οποίο σχολιάσαμε δεόντως στο δικό μας fb profile), πράγμα που ανακοινώθηκε και επισήμως από το site του περιοδικού αυτήν την Τρίτη 3/11:


" ΤΟ ΝΕΟ ΣΙΝΕΜΑ

Γυρίζει σελίδα το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ, αποχωρίζεται το μηνιαίο χαρακτήρα του και μετασχηματίζεται σε ειδική συλλεκτική έκδοση ΚΑΙ ταυτόχρονα σε καθημερινό ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ανταποκρινόμενοι στα νέα δεδομένα της ηλεκτρονικής εποχής, το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ- μετά από 20 χρόνια συνεχούς μηνιαίας παρουσίας στα περίπτερα- σχεδιάζει να μετατοπίσει το βάρος της κινηματογραφικής ενημέρωσης στο ανανεωμένο site του www.cinemag.gr δημιουργώντας ταυτόχρονα και μια νέα ειδική συλλεκτική έκδοση.

Η έντυπη έκδοση του περιοδικού θα κυκλοφορεί τέσσερις φορές το χρόνο σε νέο σχήμα και πολυτελές χαρτί, θα προσφέρει 2 συλλεκτικά DVD και θα κρατήσει τον εξειδικευμένο σινεφίλ χαρακτήρα της. Με ειδικά αφιερώματα, μεγάλες έρευνες και συνεντεύξεις, αναλύσεις, κριτικές και πολυσέλιδες παρουσιάσεις μεγάλων κινηματογραφικών γεγονότων και ταινιών, το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ θα προσφέρει στο χαρτί όσα δεν χωρούν στο ίντερνετ.

Χτίζοντας πάνω στην κατεύθυνση των τελευταίων ετών αλλά επαναπροσεγγίζοντας τη λογική και τη δομή του, το περιοδικό επιχειρεί να προσφέρει στους φίλους του μια έκδοση στην οποία θα μπορούν να ανατρέχουν ανά πάσα στιγμή. Μια έκδοση που φιλοδοξούμε να είναι συλλεκτική.

Ταυτόχρονα ο κύριος όγκος των ειδήσεων και των κριτικών μεταφέρεται στο online παράρτημά μας, το cinemag.gr: Κριτικές όλων των ταινιών της εβδομάδας, ειδήσεις από το Χόλιγουντ, την Ευρώπη και την Ελλάδα, αναλυτικό box office, ανταποκρίσεις από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ του πλανήτη, ρεπορτάζ από γυρίσματα, αποκλειστικές video-συνεντεύξεις και όλες οι νέες κυκλοφορίες DVD, CD και βιβλίων για τον κινηματογράφο.

Ημερομηνία έκδοσης του επόμενου, πλήρως ανανεωμένου τεύχους, είναι η 17η Δεκεμβρίου, ημέρα στην οποία θα βγει στον αέρα και νέο cinemag.gr

Για απορίες σε σχέση με τις υπάρχουσες συνδρομές ή άλλες διευκρινίσεις μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας στα τηλέφωνα 210 6061108 και 2106061725. "


Δεν ξέρω ποιοί ακριβώς είναι οι λόγοι (προφανώς είναι οικονομικοί), απλά ελπίζω η φίλη της Ομάδας η Montag (στο facebook) να μην έχει δίκιο, να μπορούμε στην Ελλάδα να "αντέξουμε" έστω και ένα μηνιαίο περιοδικό για τον κινηματογράφο. Υπάρχει βέβαια στροφή του κόσμου προς το Internet αφήνοντας τα έντυπα λίγο πίσω, αλλά είναι άλλο πράγμα να διαβάζεις από μια οθόνη και άλλο το να πιάνεις στα χέρια σου κάθε μήνα το ιλουστρασιόν χαρτί. Δε θα γράψω άλλα δακρύβρεχτα του στυλ "με αυτό μεγαλώσαμε", "έχω φυλάξει τόσα τεύχη" κλπ και θα προσπαθήσω να είμαι αισιόδοξος για το 3μηνο format. Άλλωστε υπάρχουν πολλοί ταλαντούχοι άνθρωποι εκεί και μπορούν να το κάνουν όντως συλλεκτική έκδοση. Και ίσως κάποια στιγμή να του δώσουν νέα πνοή και να το ξαναφέρουν κοντά μας κάθε μήνα!


[Και λίγη Ιστορία για τα Ελληνικά κνηματογραφικά περιοδικά σε ενα κείμενο του Γιάννη Φραγκούλη]

FREE POLANSKI? screenings+discussion

pinned (originally posted on 24.10.09)

AUEB Film Club
invites you to the screenings of:

"Repulsion"
(1965, Roman Polanski)
and
"Roman Polanski: Wanted and Desired"
(2008, Marina Zenovich)
on Monday 26/10/09 at 17:00 and 19:00
+
"Chinatown"
(1974, Roman Polanski)
on Monday 2/11/09 at 17:00
[followed by a discussion on Polanski's career]

in classroom B (76, Patission Str., central building).
Free entrance.


All films will be screened in English (their original language) with Greek subtitles.




RSVP and invite your friends:
http://www.facebook.com/event.php?eid=177972469533


Η Κινηματογραφική Ομάδα
του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
σας προσκαλεί στην προβολή των ταινιών:

"Repulsion"
(1965, Roman Polanski, "Αποστροφή")
και
"Roman Polanski: Wanted and Desired"
(2008, Marina Zenovich)
τη Δευτέρα 26/10/09 στις 17:00 και στις 19:00
+
"Chinatown"
(1974, Roman Polanski, "Τσάιναταουν")
τη Δευτέρα 2/11/09 στις 17:00
[ακολουθεί συζήτηση για την καριέρα του Polanski
29.10.09 update: μαζί μας θα είναι και ο κριτικός κινημ/φου
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος (LIFO, Alpha TV)]

στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).
Είσοδος ελεύθερη.

Είχαμε ξεκινήσει το άτυπο αφιέρωμα στον Polanski από πέρσι με την προβολή του "Μωρού της Ρόζμαρι" και την θερινή με τα "Μαύρα Φεγγάρια του Έρωτα" και τώρα είναι η ευκαιρία να το συνεχίσουμε (μακάρι κάποια στιγμή να το ολοκληρώσουμε με "Μαχαίρι στο Νερό" και "Ένοικο"). Αφορμή βέβαια στάθηκε η σύλληψη του περίπου πριν ενα μήνα στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης (ήταν καλεσμένος του Zurich Film Festival) για τη γνωστή υπόθεση του βιασμού μιας 13χρονης στις ΗΠΑ το 1977 (τελευταία εξέλιξη: χθες η Αμερικανική κυβέρνηση ζήτησε και επίσημα την έκδοση του στις ΗΠΑ, περισσότερα από indieWIRE). Δεν θέλουμε να πάρουμε θέση για το συμβάν [τουλάχιστον πριν δούμε το σχετικό ντοκιμαντέρ "Wanted and Desired" :-D] συνολικά ως κινημ/φική Ομάδα, εξ ου και το ερωτηματικό στον τίτλο αυτου του αφιερώματος. Ο καθένας έχει τη δική του άποψη [η δικιά μου από την αρχή έκλινε προς το οικονομικό σκέλος του πράγματος] και μπορούμε να το συζητήσουμε και στην κουβέντα μετά το "Chinatown". Βασικό θέμα της συζήτησης βέβαια θα είναι η καριέρα, οι ταινίες του μεγάλου Πολωνού δημιουργού, γιαυτό και προσπαθούμε να φέρουμε και κάποιον κριτικό κινημ/φου να συμμετάσχει.

Image via community.livejournal.com


Image via cinematical.com


Image via censored31.skynetblogs.be

Spoilers!




"Repulsion" scene





Trailer









Roman Polanski masterclass on the making of "Chinatown"

Κυνόδοντας

1.11.09 update
s_dany posted:

Ο Γιώργος Λάνθιμος μιλάει στον Ηλία Φραγκούλη (partI) from Mad TV on Vimeo.

Ο Γιώργος Λάνθιμος μιλάει στον Ηλία Φραγκούλη (part II) from Mad TV on Vimeo.

-------------------------------------------

22.10.09
kioy posted:


Σκηνοθεσία: Γιώργος Λάνθιμος
Παραγωγής: Ελλάδα / 2009
Διάρκεια: 96'



Ο Κυνόδοντας αποτελεί μια αξέχαστη κινηματογραφική εμπειρία. Ωστόσο, προειδοποιώ τους θεατές-πελάτες της διασκεδαστικής κινηματογραφικής βιομηχανίας πως δε θα καλοπεράσουν. Και αυτό διότι η θέαση του είναι ιδιαίτερα επίπονη. Ο Λάνθιμος "γράφει" στην ουσία ένα δοκίμιο για τον καθημερινό φασισμό, παραθέτοντας μας μια κλασσική οικογενειοκρατική ιστορία. Μια ιστορία που σε πρώτο επίπεδο μπορεί να μοιάζει μεγεθυμένη, όμως σε καμία περίπτωση δε θα τη χαρακτηρίζαμε υπερβολική. Επίσης, η ταινία απέχει εξίσου πολύ απ' το να χαρακτηρισθεί κλειστοφοβική, παρά το ανάλογο DΝΑ του συγκεκριμένου θέματος. Και αυτό διότι ο έλληνας σκηνοθέτης αγκαλιάζει τη δραματουργία με μια λεπτά χιουμοριστική διάθεση, η οποία εξασφαλίζει άπλετο χώρο ελευθερίας στην ανάγνωση του θεατή.

Σε πρώτο και μοναδικό πλάνο έχουμε την πρωταγωνίστρια πενταμελή οικογένεια. Την οποία συνθέτουν ο πατέρας-αφέντης. Η συγκαταβατική, αλλά και κατευθυντήρια μητέρα. Και τα τρία παιδιά: ένας γιος και δύο κόρες. Οικογένεια = μονωμένο σύστημα. Έχει διακριτά τείχη με το περιβάλλον. Τα οποία είναι απαραβίαστα δια νόμου για τα νεαρότερα μέλη της. Το μονωμένο αυτό σύστημα χτίζεται αυστηρά απ' τους γονείς. Στο σπίτι, δηλαδή στο μονωμένο σύστημα, δεν υπάρχει τηλεόραση, ραδιόφωνο και οτιδήποτε θα μπορούσε να φέρει πληροφορίες του εξωτερικού περιβάλλοντος. Υπάρχουν μόνο βιντεοκασέτες, cds κλπ, που είναι αυστηρά επιλεγμένα από την κηδεμονεύουσα τάξη. Η οποία επιπροσθέτως αποφασίζει απολυταρχικά για τη φύση των δραστηριοτήτων στις οποίες υποβάλει τα τέκνα της.


Η διαδικασία μόρφωσης, στην προκειμένη παραμόρφωσης, βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια των κηδεμόνων, οι οποίοι καθορίζουν μέχρι και του τελευταίου χιλιοστού τον αναπνεύσιμο αέρα των παιδιών τους. Το μονωμένο σύστημα σημαίνει μια αεροστεγή κατασκευή, που ακρωτηριάζει την αλληλεπίδραση με την πραγματικότητα. Τα τέκνα παραμορφώνονται απαρέγκλιτα -η παραμόρφωση συνίσταται στην απόσταση του συστήματος με την πραγματικότητα- σύμφωνα με τις αρχές του μονωμένου συστήματος που ακούσια τα περιβάλλει. Έτσι η φασιστικά ελεγχόμενη ενηλικίωση αποτελεί μια διεστραμμένη διαδικασία εκπαίδευσης, που έχει άκρως διαλυτικό χαρακτήρα για τον δέκτη. Τα παιδιά καλλιεργούνται ως άψυχη ύλη, η πνευματική ελευθερία και οι ιδιαιτερότητες τους καταποντίζονται, και τελικά πλάθονται σαν πηλός με το σχήμα των γονεϊκών διαταγών. Πολύ εύστοχα ο Λάνθιμος παρομοιάζει την ανθρώπινη εκπαίδευση με αυτή των σκύλων. Καθώς και στις δύο περιπτώσεις παραβλέπεται η έμψυχη φύση του εκπαιδευόμενου.

Ο πατέρας-αφέντης, και φαλλοκράτης όπως αποδεικνύεται, θα παραβεί τους κανόνες του μονωμένου συστήματος για μια και μόνο περίπτωση. Για την εισαγωγή θηλυκού "αντικειμένου" που θα ικανοποιεί τις σεξουαλικές ανάγκες του γιου του. Όμως και η Χριστίνα, το σεξουαλικό αντικείμενο, θα κριθεί ως επικίνδυνο καθώς μόνο και μόνο με την παρουσία της φέρει τα μέλη της οικογενείας απέναντι σε κάποια ταυτοτικά στοιχεία του υπαρκτού κόσμου. Σε κάποια ερεθίσματα που έχουν κριθεί ακατάλληλα από την κεφαλή του μονωμένου συστήματος. Έτσι η Χριστίνα θα γνωρίσει παραδειγματική τιμωρία. Δια νόμου, και δια ροπάλου!


Όμως εσύ ενήλικε θεατή μην εφησυχάζεις! Το μονωμένο σύστημα στο οποίο αναφέρεται ο Λάνθιμος δεν έγκειται αποκλειστικά σε γυάλινες σφαίρες που εσωκλείονται τα ανήλικα τέκνα. Μπορεί και συ να είσαι παγιδευμένος! Παγιδευμένος πίσω απ' τα τείχη της απαράλλακτης καθημερινότητας σου. Μιας καθημερινότητας με μηδαμινές εισροές και εκροές. Καταδικασμένος να διαμορφώνεσαι καταναγκαστικά και αποκλειστικά απ' το στατικό περιβάλλον στο οποίο έχεις βυθιστεί. Ο άνθρωπος μορφώνεται αναπόφευκτα ως το πρόσωπο απ' το σύστημα που εκούσια ή ακούσια (εξ)υπηρετεί. Και με τον όρο σύστημα αναφέρομαι στο πεπερασμένο και οριοθετημένο περιβάλλον του κάθε οργανισμού.

Ουσιαστικά ο Λάνθιμος καταγγέλλει μια ζωή δίχως έρωτα. Ως έρωτα δεν αναφερόμαστε στην πράξη της συνουσίας. Ως έρωτα αναφερόμαστε σε μια ευρύτερη διαδικασία πνευματικής συνδιαλλαγής. Βιωματικής ψηλάφησης του μη πεπερασμένου περιβάλλοντος. Μια διαδικασία ατέρμονης έκθεσης και αλληλεπίδρασης με το απέραντο τοπίο της πνευματικότητας. Ως έρωτα αναφέρουμε την πνευματική συνουσία, αυτή που μας επιτρέπει να προσαρτούμε διαρκώς νέους τόπους εντός μας, και μαζί τους να διευρύνουμε το φάσμα της "όρασης" μας. Αντι αυτού έχουμε παραδοθεί εθελούσια σε μια ανέραστη και κομπιουτεραρισμένη ζωή. Σ' έναν αυτοπεριοριστικό ατομικό εγκλεισμό. Σε μια ζωή ανήδονων εκσπερματώσεων. Όπου το μειδίαμα εμφανίζεται σαρκαστικά στα χείλη της ηδονής, που παραμένει πεισματικά ανέγγιχτη.


Άλλη μια αιχμηρή και υπόγεια αναφορά του Λάνθιμου αμαυρώνει και τη φύση της ελιτίστικης Τέχνης. Η οποία δίνοντας όρκους ποιότητας και ασπροδοντικής πανευδαιμονίας λειτουργεί καθησυχαστικά και συντηρητικά ως προς το κατεστημένο. Καθώς η δογματική αναγνωρισιμότητα της προάγει μια εξίσου πνευματική στασιμότητα. Η ελιτίστικη Τέχνη ριζώνει έτσι σε λιμνάζοντα ύδατα. Σε αυτά που την έχει τοποθετήσει η κοινότητα με την απολυτότροπη κατάθεσή της. Σαφώς και ο Λάνθιμος δεν αναφέρεται στην φύση της Τέχνης αυτής καθ' αυτής, αλλά στην στατική μεταχείριση που γνωρίζει από την απαίδευτη κοινωνία.


Ο Κυνόδοντας είναι μια ανεπανάληπτη κινηματογραφική εμπειρία. Η σκηνοθεσία βαδίζει σε πειραματικούς ατραπούς, έχοντας ωστόσο το κέντρο βάρους της εστιασμένο στην καλή Ευρωπαϊκή σχολή. Τα κάδρα τεμαχίζουν τους ήρωες στα πλαίσια της διαμόρφωσης του κινηματογραφικού χώρου. Τόσο βάναυσα όσο τεμαχίζεται η ατομική ιδιαιτερότητα από τον απολυταρχικό φασισμό. Η φόρμα, παρότι παρουσιάζει υπερρεαλιστικά στοιχεία, είναι προσηλωμένη στο ρεαλισμό. Η απειλητική ατμόσφαιρα της πρωταγωνιστικής φασίζουσας νοοτροπίας οπτικοποιείται με στατικά πλάνα, μακρές σιωπές και βιαίες σκηνές. Ενώ και οι ερμηνείες, ακολουθώντας την ίδια κατεύθυνση, είναι εξαιρετικές. Με αποκορύφωμα τους δύο νεαρούς γυναικείους ρόλους που υποδύονται η Αγγελική Παπούλια και η Μαίρη Τσώνη.


Βαθμολογία 9/10

-------------------------------------------

22.10.09
s_dany posted:


MK2 full trailer (spoilers!)

Tweet... tweet... tweeeeeet....

By: Twitter Buttons