Monday, December 15, 2008

Üç Maymun (Τρεις Πίθηκοι)


Σκηνοθεσία: Nuri Bilge Ceylan
Παραγωγής: Turkey / France / Italy / 2008
Διάρκεια: 109'




Βασισμένος στον μύθο των "Τριών Πιθήκων", όπου ο καθένας κρατάει με τα χέρια του ένα κομμάτι του προσώπου του (μάτια, αυτιά, στόμα εμποδίζοντας όραση, ακοή και λόγο αντίστοιχα), ο Nuri Bigle Ceylan, ένας απ' τους σπουδαιότερους auteur του καιρού μας, εισβάλει στα σπάργανα μιας οικογένειας, όπου η επικοινωνία είναι καταργημένη προ πολλού! Το "Uc Maymun" είναι ένα film μοναδικά κινηματογραφημένο, αντάξιο της φωτογραφικής φήμης του δημιουργού του!

Με λίγα λόγια: Ένας πολιτικός διαπράττει ένα φονικό τροχαίο ατύχημα. Η απάθεια του κοινωνικού συνόλου (της οποίας είμαστε μάρτυρες σε όλο τον φιλμικό χρόνο) του δίνει την ευκαιρία να φορτώσει το έγκλημα στον οδηγό του, ο οποίος πρόθυμα ανταλλάσσει την ελευθερία του έναντι ενος σημαντικού οικονομικού ποσού. Η μικροαστική οικογένεια του οδηγού δέχεται το γεγονός με απάθεια και στη συνέχεια, στο όνομα του χρήματος, του κουρσευτή των ψυχών, αναπτύσσει σχέσεις με τον πολιτικό παρομοίως έκφυλες και διεφθαρμένες.


Ο Nuri Bilge Ceylan κινείται σε γνώριμα λημέρια. Μέσω μιας πλανοθετικής κομψοτεχνίας και ενός εικαστικού ντελίριου θα εισβάλει για τα καλά στα δυσανάγνωστα χωρία της ψυχής, σπάζοντας κάθε συμβασιολογία του σύγχρονου κινηματογράφου. Αυτή την φορά θα μετατοπιστεί όσον αφορά την περιγραφή του ψυχρού ατομισμού που συναντάμε σε λοιπές ταινίες του ("Uzak", "Iklimler") και θα επαναπροσδιορίσει την ατομική ύπαρξη μέσα απ' τον θεσμό της οικογένειας, της πρωταρχικής μορφής της κοινωνίας. Οποιαδήποτε δίοδος επικοινωνίας μεταξύ των μελών είναι ριζικώς ακρωτηριασμένη: πατέρας, μητέρα και γιος παραλυμένοι στις κεραίες μιας άλλης Βαβέλ, με την εμετική νεκρώσιμη δυσωδία των ψυχών να αναδύει μια εφιαλτικά μπρουτάλ και αμοραλιστική ατμόσφαιρα. Δηλώνοντας πιο καθαρά από ποτέ πως το πρόβλημα είναι μέσα μας, ένα αδηφάγο θηρίο που κατασπαράσσει κάθε εσωτερική διάσταση.


Για πρώτη φορά ο Ceylan θα δώσει και μια ολοφάνερη αιτιολογία στην μισάνθρωπη μακέτα του: την έλλειψη κινήτρων για ζωή. Η οκνηρία παρατηρείται σε όλους τους ήρωες, άλλοτε γραφικά γιος) και άλλοτε υπονομευτικά (μητέρα), σηματοδοτώντας την πνευματική παράλυση. Μια οκνηρία που τοποθετεί την αλλοπαρμένη σάρκα σε έναν μεθυστικό χορό διαφθοράς, με τα ανεξέλεγκτα πέλματα να λυσσομανούν στην έκφυλη πίστα της ζωής. Η οκνηρία και η έλλειψη κινήτρων για ζωή διακωμωδούνται σε όλο το εύρος της ταινίας: η αποδοχή του πατέρα να φυλακιστεί είναι χαρακτηριστική περίπτωση. Ενώ, η ομαλώς τεκμηριωμένη ανθρώπινη ασυνειδησία κορυφώνεται στην τελική ειρωνική σκηνή, όπου ο πατέρας προσπαθεί να εξαγοράσει την άνευ ζωτικότητας ύπαρξη του με μια εξίσου κενή ζωή! Επίσης, εντυπωσιακός είναι ο τρόπος που εμφανίζεται το παρελθόν, καθώς η μνήμη ενος χαμένου παιδιού επισκέπτεται τα μέλη της οικογενείας επιφέροντας τους μια αδικαιολόγητα τρομοκρατική ατμόσφαιρα ενοχής, φόβου και τύψεων.


Θα ήταν επίσης αδικαιολόγητο να μην αναφερθούμε στη φωτογραφία, οπου ο Gökhan Tiryaki κάνει εκπληκτική δουλειά. Μια δουλειά που στοιχειώνει τα φλας κάθε φωτογράφου και τα πινέλα κάθε ζωγράφου και δίνει ένα άριστο πρότυπο σε κάθε κινηματογραφιστή! Ο θεατής δεν έχει παρά να παραδοθεί στην ευρηματική πολυσημία της εικόνας, οπου τα χρώματα φλερτάρουν επώδυνα με το γκρίζο σε ένα απερίγραπτου κάλλους οπτικό αποτέλεσμα. Και σε συνδυασμό με τις πανταχού παρούσες και καθόλου καθαρτήριες γκριζαρισμένες νεροποντές επιτυγχάνουν αρτίως την ψυχική αποσύνθεση των ηρώων και του δράματος (βλέπε την τελική σκηνή, όπου τίποτα δεν μπορεί να σε απαλύνει).


Αν κάτι κάνει τους "Τρεις Πιθήκους" να ξεχωρίζουν απ' τις λοιπές ταινίες του Nuri Bilge Ceylan, αυτό είναι η αυξημένη μυθοπλασία στο σενάριο. Αν και είναι ευδιάκριτη η αφηγηματική αμηχανία στα άγνωρα αυτά λημέρια, ο Τούρκος σκηνοθέτης κάνει φιλότιμες προσπάθειες, ενα στοιχείο που κρατάμε πολύ καλά για το μέλλον. Αρκεί μόνο να θυμηθούμε την εξέλιξη που έχει επιδείξει στην εξέλιξη της φιλμογραφίας του σχετικά με τον ήχο. Αρχικώς στο "Kasaba", ο Ceylan, ελέω και του οικονομικού προϋπολογισμού, απαξιώνει τον ήχο και επιδίδεται αποκλειστικώς στο οικείο πλανοθετικό κομμάτι. Σταδιακά, με αποκορύφωμα το Iklimler, εντάσσει και τον ήχο λειτουργικά στις ταινίες του. Για να φτάσουμε στο "Üç Maymun", όπου το τρίξιμο μιας πόρτας και το θρόισμα της κουρτίνας γίνονται κορυφωτικά και αναπόσπαστα στοιχεία του δράματος. Αν σημειωθεί η αντίστοιχη πρόοδο όσον αφορά και τη μυθοπλασία, τότε το μέλλον ίσως μας επιφυλάσσει έναν ολοκληρωτικά τελειοποιημένο κινηματογράφο!


Βαθμολογία: 8/10



Trailer

Friday, December 12, 2008

Roman Polanski: Wanted and Desired


Σκηνοθεσία: Marina Zenovich
Παραγωγής: Usa / England / 2008
Διάρκεια: 99'





Η νέα, τηλεοπτικών εμπειριών, Marina Zenovich κάνει ένα ντοκιμαντέρ για ενα απ' τα ηχηρότερα σκάνδαλα στην ιστορία του Hollywood. Σύμφωνα με το οποίο, ο διακεκριμένος σκηνοθέτης Roman Polanski κατηγορήθηκε για βιασμό, σοδομισμό και παροχή ναρκωτικών σε ενα ανήλικο κορίτσι 13 ετών. Η ιστορία συνέβη στα τέλη της δεκαετίας του '60, όμως η Zenovich αρνείται να πάρει θέση ή να φωτίσει τα γεγονότα και αρκείται στην ακριβή αναπαραγωγή του ήδη γνωστού φαίνεσθαι.


Η κάμερα εξιστορεί την οδύσσεια του τότε νέου Roman Polanski καθώς έρχεται αντιμέτωπος με την Αμερικάνικη δικαιοσύνη. Δικαιοσύνη που παρουσιάζεται ως έρμαιο του κάθε δικαστή που αρέσκεται στο να προσελκύει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας. Επίσης καυτηριάζεται ο Τύπος, που αδημονεί για σκάνδαλα και θρέφεται με πομπώδεις ανακρίβειες για χάριν της ακροαματικότητας και του κοσμικού αυνανισμού του. Γεγονότα άκρως υποτιμητικά και εξευτελιστικά τόσο για τον κατήγορο όσο και για τον κατηγορούμενο. Αν και η αφήγηση περιλαμβάνει τα φερόμενα γεγονότα που οδήγησαν στη δίκη τον Roman Polanski (εμπλουτισμένα με εκτενή υλικό αρχείου και αποσπάσματα από ταινίες του μεγάλου δημιουργού), η Marina Zenovich αδιαφορεί χαρακτηριστικά για την αλήθεια αυτών. Παράγοντας έμμεσα ένα φιλικό βλέμμα προς τον ευφυή σκηνοθέτη.


Το καλώς σκηνοθετημένο "Roman Polanski: Wanted and Desired" χρεώνεται την αδυναμία του να εμβαθύνει πίσω απ' τα γεγονότα. Η υπόθεση εξιστορείται έτσι όπως ακριβώς αφέθηκε στην Ιστορία. Δηλαδή μέσα απ' τα ψευδή μάτια ανθρώπων που χειρίστηκαν την υπόθεση προς όφελός τους και έσπειραν γενναιόδωρα την αδαημοσύνη τους στην κοινή γνώμη. Η αλήθεια μοιάζει ακόμα ένα καλά κρυμμένο μυστικό μεταξύ του Roman Polanski και της φερόμενης ως θύματος Samantha Geimer. Αν ένα ντοκιμαντέρ έχει ως χρέος να εξερευνήσει την πραγματικότητα πίσω απ' τη συμβατικότητα του φαίνεσθαι τότε η Marina Zenovich αποτυγχάνει κατά κράτος. Καθώς η ταινία της μοιάζει ως μια απλή εξιστόρηση όσων ήδη γνωρίζουμε και αποτυγχάνει να εμπλουτίσει τους γνωστικούς χάρτες του θεατή.


Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ χωρίς ιδιαίτερο κινηματογραφικό ενδιαφέρον, που απευθύνεται περισσότερο στους extremely fans (απλοί fans είμαστε σχεδόν όλοι) του Roman Polanski αλλά και σε ενδιαφερόμενους δικηγόρους(ασκούμενους ή μη)!


Βαθμολογία: 4,5/10



Trailer

Tuesday, December 09, 2008

Body Of Lies (Η Πλεκτάνη)


Σκηνοθεσία: Ridley Scott
Παραγωγής: USA / 2008
Διάρκεια: 128'





Ο Ridley Scott, ένας απ' τους πιο αναγνωρίσιμους σύγχρονους σκηνοθέτες του Hollywood, έχει χτίσει μια χαρακτηριστική κινηματογραφική προσωπικότητα. Πρωταγωνιστικά στοιχεία αυτής είναι: το αστραπιαίο μοντάρισμα, η δραματουργική αφήγηση του σεναρίου και οι συνεχόμενες συνεργασίες με τον Russel Crowe!


Η Μέση Ανατολή έχει/είναι μονίμως θέμα. Η Μέση Ανατολή της ανελέητης αιματοχυσίας, της κατάργησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της εφιαλτικής Αμερικανικής παρέμβασης, της τρομοκρατικής παράδοσης και του εθνικού φανατισμού. Ο κινηματογράφος, ως μια εκ των λαϊκότερων Τεχνών, δε θα μπορούσε να είναι απών. Ο σύγχρονος κόσμος του πολιτισμού, έχει το δικαίωμα (!) να αποσταίνει των γεγονότων και οι όποιες κρίσεις του να παράγονται μέσω εξαιρετικά ελλειπών στοιχείων. Ο Ridley Scott θα πατήσει πάνω σε αυτή την απόσταση και θα μιλήσει με ορισμένες αλήθειες, οι οποίες δυστυχώς δεν ολισθαίνουν της επιφάνειας του σεναρίου. Η πλέον δεδομένη απάνθρωπη μεταχείριση των γηγενών πληθυσμών από τις Αμερικάνικες δυνάμεις ενσαρκώνεται στο πρόσωπο του Russel Crowe. Ενός ευτραφούς οικογενειάρχη, ηγέτη των επιχειρήσεων μέσα από την ασφάλεια της απομακρυσμένης war κονσόλας του. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων είναι λυσσαλέος. Οι οποίες παρ' ότι συνδέονται δια της ταύτισης του στόχου (αντιμετώπιση τρομοκρατίας), αντιμάχονται ονειροπολώντας ολάκερη τη δόξα για τον εαυτό τους. Στο επίκεντρο βρίσκεται μια τρομοκρατική οργάνωση η οποία καμία σχέση δεν έχει με το ιδεαλιστικό status που της έχει προσαφτεί. Πρόκειται για εξίσου βίαιες επιχειρήσεις, εξίσου ματαιόδοξες, εξίσου ιμπεριαλιστικές κλπ, οι οποίες ανθίζουν στην αφέλεια, στον θρησκευτικό προσηλυτισμό και το φανατισμό των κατοίκων των περιοχών.


Συνδετικός κρίκος όλων αυτών είναι ένας εξαιρετικός Leonardo Di Caprio, ενας πολυπρόσωπος πράκτορας που εργάζεται για λογαριασμό της CIA και προσπαθεί να βρίσκεται σε επαφή με όλα τα μέτωπα. Ο Ridley Scott αν και έχει καταφέρει να ορίσει αρτίως τις συντεταγμένες του, θα μείνει αναλώσιμος σε ένα gang διαλεκτικό και εφετζίδικο επίπεδο, όπως ακριβώς επιθυμούν οι μεγαλοπαραγωγές (χαρακτηριστικό πως επιλέγεται η Ιορδανία, και όχι το Ιρακ, ως πρωταγωνιστικός τόπος). Βαρύγδουπες ατάκες στο σχεδιασμό των διαλόγων, δράση στο επίπεδο της πλοκής και ενα Χολιγουντιανό love story είναι οι πυλώνες αυτού του πολιτικού δράματος. Στα της σκηνοθεσίας, ο Scott εμφανίζεται αναμενόμενα γρήγορος στο μοντάζ και τρόπον τινά πιο βίαιος στη δραματουργία. Στην πραγματικότητα, χωρίς να διακρίνω κάποιο προφανή λόγο, βλέποντας το Body Of Lies το τοποθέτησα στο νου μου ως απλά μια βελτιωμένη εκδοχή του απαράδεκτου Blood Diamond.


Αν κάτι οφείλουμε να παρατηρήσουμε, είναι ο συνεχώς βελτιωμένος Leonardo Di Caprio. Ξεπερνάει την πεζότητα του ρόλου του (ενας πράκτορας που κλέβει πληροφορίες, εκβιάζει, ρίχνει/εισπράττει ξύλο, αλλά και ερωτεύεται) και καταφέρνει να κοινωνήσει τη μοναδική ίσως ουσία του "Body Of Lies": την ευθεία κατηγορία προς τον μέσο άνθρωπο για την ντροπιαστική-εξαθλιωτική κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Καθώς η απόσταση, η απάθεια και η αδιαφορία μας για την αλήθεια των "τσακισμένων" τόπων είναι οι παράγοντες που επιτρέπουν και υποβάλλουν τις εν λόγω χώρες σε ένα διαρκή και άνευ όρων πυροτεχνουργικό πείραμα!


Βαθμολογία: 5,5/10



Trailer

Sunday, December 07, 2008

Screening 8/12/08

7.12.08 update

Η προβολή ακυρώνεται (αναβάλλεται) λόγω των εφιαλτικών γεγονότων των ημερών, τη συνέχιση της κατάληψης και της αναμενόμενης ανακοίνωσης της πρυτανείας.


-------------------------------------------


5.12.08





Η Κινηματογραφική Ομάδα του Ο.Π.Α.
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"Shallow Grave"
(1995, Danny Boyle, "Μικρά Εγκλήματα Μεταξύ Φίλων")
την Δευτέρα 8/12/08 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).
Είσοδος ελεύθερη.



A scene

Friday, December 05, 2008

Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου


Σκηνοθεσία: Στέλιος Κούλογλου
Παραγωγής: Ελλάδα / 2008
Διάρκεια: 90'




Τα γεγονότα τις 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 στάθηκαν καταλύτης για τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων. Το ίδιο ισχυρίζεται και ο John Perkins, ένας στρατολογημένος οικονομικός δολοφόνος από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ο οποίος μετά τα θλιβερά γεγονότα αποφάσισε, εκδίδοντας ένα σχετικό βιβλίο με την προγενέστερη "εργασία" Τους, να αποκαλύψει τον αθέατο κόσμο της Αμερικάνικης αυτοκρατορίας. Τονίζοντας πως όσο αστραφτερό μοιάζει το οικοδόμημα, τόσο αισχύνη βαραίνει τα θεμέλια του.


Η συγκεκριμένη ταινία του γνωστού μας δημοσιογράφου είναι από αυτές που υποχρεούνται να ομιλούν φωναχτά! Σε καμία περίπτωση η "Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου" δεν εφηύρε τον τροχό. Το θέμα με το οποίο καταπιάνεται είναι τρόπον τινά γνωστό. Όχι όμως για όλους. Όχι για εκείνους που συνηθίζουν να κλείνουν τα μάτια στα μιάσματα του καιρού μας! Όχι για εκείνους που λυγίζουν στην ακατάσχετη πολιτική τρομοκρατία των media και την χρυσένδυτη φορεσιά του κόσμου του φαίνεσθαι. Τέτοιες ταινίες λοιπόν, οφείλουν να κοινωνούνται πολλαπλασιαστικά, ωστε να επιτελέσουν το πολιτικοκοινωνικό έργο που συνδέεται αναπόσπαστα με την ύπαρξη τους.


Η ταινία αναπτύσσεται σε τρεις άξονες. Πρώτα, σαν μια απευθείας συνέντευξη στον μοναδικό ήρωα και πρωταγωνιστή John Perkins. Ο οποίος δηλώνει απευθείας στην κάμερα τόσο τα χρονικά του προγενέστερου βίου όσο και τις λοιπές "δημοκρατικές" εργασίες του Αμερικάνικου πολιτικού συστήματος. Το οποίο αναλάμβανε δράση μόλις εκλεγόταν ένας νέος πρόεδρος σε κάποια υποανάπτυκτη-αναπτυσσόμενη χώρα της Λατινικής Αμερικής. Συγκεκριμένα, αποστέλλονταν κάποιος απ' τους λεγόμενους οικονομικούς δολοφόνους για να εκμεταλλευτεί την ανίσχυρη θέση του εκάστοτε πρόεδρου. Ο οικονομικός δολοφόνος χρησιμοποιώντας ένα σύστημα "ηθικών τρόπων" όπως απειλές, δωροδοκίες και εκβιασμούς προσδοκά να καρπωθεί τον οποιοδήποτε φυσικό πλούτο της χώρας. Σε περίπτωση άρνησης του εκάστοτε προέδρου να ενδώσει στο συγκεκριμένο παιχνίδι, επιστρατεύονταν τα λεγόμενα "τσακάλια" της CIA. Τα οποία λιγότερο δημοκρατικά αποφάσιζαν για τη ζωή και τον θάνατο του Προέδρου. Τέλος, προέκταση μιας ενδεχόμενης αποτυχίας των τελευταίων αποτελεί η κήρυξη γενικού στρατιωτικού πόλεμου. Όπως άλλωστε και στην προσφιλή μας περίπτωση με το Ιράκ. Στα πλαίσια της ίδιας αφήγησης παρακολοθούμε τον John Perkins να ομιλεί για τις πράξεις Τους, στο εξαγριωμένο Λατινοαμερικάνικο κοινό. Ωστόσο ο Κούλογλου, εκτός όλων των άλλων, μοιάζει να ενδιαφέρεται εντόνως για τη φήμη του μοναδικού συνεργάτη και πρωταγωνιστή του. Κάτι που μετατρέπει τα παραπάνω μονομερή κατηγορώ περισσότερο γλυκερά και λιγότερο ορμητικά του επιθυμητού.


Στη δεύτερη πλευρά της ταινίας, ο θεατής εκτίθεται σε πλούσιο αρχειακό υλικό. Υλικό που επιβεβαιώνει την εξαθλιωτική καταπάτηση των προαναφερθέντων χωρών. Ενώ παράλληλα αποτυπώνεται-υπαινίσσεται το παρεμβατικό Αμερικάνικο δάχτυλο στην ιστορία των εθνών με ντοκουμέντα.

Και, τέλος, ο τρίτος άξονας της ταινίας όπου, διαμέσω ορισμένων μυθοπλαστικών σκηνών, ο θεατής θα παρακολουθήσει τις "έφηβες" μέρες του John Perkins. Ο Κούλογλου επιθυμεί με αυτόν τον τρόπο να δώσει ένταση και ρυθμό στο ντοκιμαντέρ του. Όμως παρά την αποπνικτική ατμόσφαιρα που δημιουργεί, προδίδεται από τις ευδιάκριτες αδυναμίες της σκηνοθεσίας και του σεναρίου.


Αν μη τι άλλο η "Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου" είναι μια ταινία γροθιά στην Αμερικάνικη ηγεμονία και ένα ακόμα ντοκουμέντο των ανυπέρβλητων εμποδίων στη φυσική ανάπτυξη του κόσμου. Εκεί που ο παρεμβατισμός υφίσταται στις ψυχές και στα κορμιά όλων μας!


Βαθμολογία: 6/10



Official trailer

Changeling (Η Ανταλλαγή)


Σκηνοθεσία: Clint Eastwood
Παραγωγής: USA / 2008
Διάρκεια: 142'




Η νέα ταινία του Clint Eastwood είναι γεγονός! Ο 78χρονος πλέον σκηνοθέτης, φαίνεται πως θέλησε να ανταλλάξει την ποιοτική αναγνώριση της περσινής διλογίας του, με μια ευρύτερη λαϊκή κατάκτηση στο ύφος του δράματος. Όπως ακριβώς και προ τετραετίας στο Million Dollar Baby αλλά με σαφώς ευρύτερες φιλοδοξίες. Κάτι όμως που σε καμία περίπτωση δε μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για τον ευδιάκριτο συμβιβασμό του στο mainstream ύφος του Hollywood.

Μια γυναίκα, στο Λος Άντζελες του 1928, επιστρέφοντας από τον χώρο εργασίας της διαπιστώνει την εξαφάνιση του εννιάχρονου γιου της. Έπειτα από άκοπη έρευνα, το ξεχαρβαλωμένο αστυνομικό τμήμα της περιοχής, πασάρει στη γυναίκα ένα παιδί ως τον εξαφανισμένο γιο της. Με περίσσιο θράσος, και εκμεταλλευόμενες την εξουσία τους, οι αρχές κάμπτουν τις αντιστάσεις της νεαρής μητέρας με βάναυσο και εξευτελιστικά απάνθρωπο τρόπο. Η κοινή γνώμη καθοδηγείται από τον Τύπο, και η έρημη μητέρα έχει στο πλευρό της μόνο έναν ακτιβιστή ιερωμένο που αρέσκεται να αντιστέκεται στην πολιτική δυσωδία του τόπου.




----------------- S P O I L E R S -----------------


Ώσπου ενα γεγονός, οφειλόμενο περισσότερο στην τύχη παρά σε κάποια οργανωμένη αστυνομική έρευνα, αποκαλύπτει το χρονικό μιας σειράς από αποτρόπαιες παιδικές δολοφονίες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την δικαίωση και την ηθική αποκατάσταση της νεαρής μητέρας, η οποία εξελίσσεται σε κοινωνικό πρότυπο και το παράδειγμά της γίνεται απαρχή της, ως ένα βαθμό, πολιτικής εξυγίανσης του τόπου. Και όλα αυτά συμβαίνουν, ενώ οι ελπίδες εύρεσης του εξαφανισμένου γιου, είναι πάντα αναμμένες στην καρδιά της πρωταγωνίστριας.

---------------------------------------------------




Ενθυμούμενος το πρόσφατο δραματικό παρελθόν του Clint Eastwood, με πρόσφατη ανάμνηση το εμφανώς ανώτερο Million Dollar Baby, ανακαλύπτουμε μια δραματουργική απλοϊκότητα στο χτίσιμο των ηρώων. Το πιο αυθόρμητο παράδειγμα που μου έρχεται είναι η απεικόνιση της αντίπαλου πυγμάχου σε εκείνη την ταινία, καθώς και της οικογένειας της πρωταγωνίστριας συνολικά, οι οποίοι χαρακτηρίζονται μονομερώς από το επίθετο "κακός". Αυτή η μονομέρεια καλύπτει τους ήρωες και της συγκεκριμένης ταινίας, οι οποίοι διχάζονται απολύτως σε καλούς και κακούς, δίκαιους και άδικους, ηθικούς και ανήθικους και ούτω καθ' εξής, απαγορεύοντας μας έτσι μια βαθύτερη εξερεύνηση των εκφραστών του εν λόγω δράματος. Και καθώς τα πρόσωπα της ταινίας είναι πολυάριθμα, η δραματουργία εγκλωβίζεται πολλάκις σε μια ρηχή απλοϊκότητα και σε μια αδικαιολόγητα υψίφωνη αλλοφροσύνη.


Ωστόσο, παρ' όλα όσα αρνητικά ανέφερα προγενέστερα, μεγάλη εντύπωση προκαλεί το οτι ο Καλιφορνέζος δημιουργός επιτυγχάνει με άνεση να μας συνθλίβει συναισθηματικά καθ' όλη τη διάρκεια του μακρόβιου αυτού δράματος. Στην καρδιά της "Ανταλλαγής" θα βρούμε θέματα όπως τη δικαιοσύνη, τη γονεϊκή αγάπη, την αθανασία της ελπίδας και μια διαρκή προτροπή-ανάγκη για μάχη υπέρ του δικαίου και του "ηθικά σωστού". Θέματα που αποκόπτονται ενός ανούσιου εγκεφαλικού τεμαχισμού και τοποθετούνται σε έναν επίπονο συγκινησιακό πυρήνα. Και έτσι βρισκόμαστε ανάμεσα σε "πυρακτωμένες λάβες" που μας λεηλατούν διαρκώς με έναν αν μη τι άλλο ανορθόδοξο τρόπο, κάτι που καθίσταται περισσότερο άξιο προσοχής δεδομένου ότι τόσο ο διάλογος όσο και η αφήγηση υπακούουν πολλάκις σε εύκολες οδούς. Εκτός όλων αυτών, έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε και ένα εξαιρετικό cast. Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν ο πάντα αξιοπρόσεκτος John Malkovich, αλλά και η Anjelina Jolie σε μία απροσδόκητα αξιόλογη ερμηνεία!

Συμπερασματικά, σίγουρα δεν πρόκειται για την καλύτερη ταινία του Clint, όμως πρόκειται για μια ταινία που αναμένεται με πολύ ενδιαφέρον απ' το ευρύ κυρίως κοινό.


Βαθμολογία: 4/10



Trailer

Wednesday, December 03, 2008

Screenings 4/12/08

4.12.08 update

Image via www.e-tipos.com. Edit by s_dany.


Οι προβολές αναβάλλονται λόγω της Κατάληψης στην ΑΣΟΕΕ. Ελπίζω να καταφέρουμε να τις κάνουμε την επόμενη Πέμπτη 11/12. Τις συγκεκριμένες προβολές πρέπει να τις έχει καταραστεί κάποιος ("και γιατί να το κρύψομεν άλλωστε?"!!!), εδώ κι ενα μήνα προσπαθούμε να τις οργανώσουμε!

The screenigs are postponed due to the student stay-in strike at AUEB. I hope we 'll manage to schedule them for next Thursday 11/12. These particular screenings must be cursed, we 've been trying to organise them for about a month now!




-------------------------------------------



3.12.08



AUEB Film Club
and Institut Français d’Athènes
invite you to the screenings of
"L' Auberge Espagnole"
(2002, Cédric Klapisch, "Euroflirt")
and
"Les Poupées Russes"
(2005, Cédric Klapisch, "The Russian Dolls")
on Friday 4/12/08 at 19:00 & 21:15
in classroom B (76, Patission Str., central building).

Free entrance.

The films will be screened in their original languages,
French and Spanish,
with Greek subtitles and English hyper-titles
(so everyone is happy!).



Two films for those who have lived / live right now / want to live the great Erasmus adventure!Δυο ταινίες για όσους έχουν ζήσει / ζουν τώρα / θέλουν να ζήσουν τη μεγάλη Erasmus περιπέτεια!



Η Κινηματογραφική Ομάδα του Ο.Π.Α.
και το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών
σας προσκαλούν στην προβολή των ταινιών
"L' Auberge Espagnole"
(2002, Cédric Klapisch, "Euroflirt")
και
"Les Poupées Russes"
(2005, Cédric Klapisch, "The Russian Dolls")
την Πέμπτη 4/12/08 στις 19:00 & 21:15 αντίστοιχα
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).

Είσοδος ελεύθερη.

Οι ταινίες θα προβληθούν στην πρωτότυπη τους μορφή,
στα Γαλλικά και Ισπανικά,
με Ελληνικούς υπότιτλους και Αγγλικούς υπέρτιτλους.




"L' Auberge Espagnole" international trailer ("Euroflirt")



"L' Auberge Espagnole" fan-made video



"Les Poupées Russes" international trailer

Sunday, November 30, 2008

Screening 1/12/08

24.11.08
panchamp posted:




Η Κινηματογραφική Ομάδα του Ο.Π.Α.
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"The Shawshank Redemption"
(1994, Frank Darabont, "Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ")
την Δευτέρα 1/12/08 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).
Είσοδος ελεύθερη.







Trailer




-------------------------------------------



30.11.08
s_dany posted:



(click images for higher resolution)
Images via Journal of Impossible Things

Saturday, November 29, 2008

Kirschblüten - Hanami (Ανθισμένες Κερασιές)


Σκηνοθεσία: Doris Dörrie
Παραγωγής: Germany / France / 2008
Διάρκεια: 127'




Ένα σπαραχτικό δράμα πάνω στην εύθραυστη φύση του ανθρώπου ετούτες οι "Ανθισμένες Κερασιές". Τα πάντα εφήμερα και δανεικά. Που στην πεισμωμένη άγνοια μας, η ζωή ρέει ασταμάτητα απάνω σε άνυδρους αμμόλοφους, δίχως ανθούς. Όταν οι κόκκοι στερεύουν επικίνδυνα στο γυάλινο δοχείο του χρόνου.

Αυτή είναι γυναίκα. Ως μητέρα και σύζυγος, η ενσάρκωση της αγνότητας και της ολοκληρωτικής αγάπης. Η ενηλικίωση των παιδιών έχει ολοκληρωθεί. Τώρα μοιράζεται αφοσιωμένη την τρίτη ηλικία με τον σύντροφό της. Αυτός είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, ένας τυπικός Γερμανός. Ολότελα πνιγμένος και ολίγον κυνικός στην γραφειοκρατία της καθημερινότητας. Αυτή θα μάθει τον επερχόμενο θάνατο του, ως αποτέλεσμα της ανίατης ασθένειας. Θα θυσιαστεί για άλλη μια φορά στο πλευρό του. Όπως έχει συνηθίσει, θα διοχετεύσει όλη την ενέργεια στον πυρήνα της οικογένειας. Μόνο που στην προσήλωση της να οδηγήσει τον καλό της σε ένα ευτυχισμένο τέλος, θα αιφνιδιαστεί από την ίδια τη ζωή. Όλοι μας χρωστάμε έναν θάνατο...


Η οικογένεια θα αποδομηθεί πλήρως στην επίσκεψη του ζευγαριού στο Βερολίνο. Εκεί οι "καρποί" της οικογένειας έχουν στρεβλωθεί παντελώς: ριζωμένοι στο μοντέλο της σύγχρονης κοινωνίας και γαλουχημένοι στην ψευδαίσθηση της προσωπικής ζωής, εκλαμβάνουν την γονεϊκή επίσκεψη ως βάρος. Η οικογένεια θρυμματισμένη προ πολλού και παραμορφωμένη σύμφωνα με τις βουλές του απρόσωπου κόσμου μας. Οι μεγαλουπόλεις επιστρατεύονται μαεστρικά για να τονίσουν τον γιγαντισμό των ανθρώπινων αποστάσεων.



----------------- S P O I L E R S -----------------


Η μητρική απώλεια πλήττει μόνο στην επιφάνεια τα υπόλοιπα μέλη. Γιατί κατ' ουσίαν, τα παιδιά αρνούνται να συγχωρέσουν-αποδεχτούν, την κληρονομιά ενός μαραμένου πατέρα! Και έτσι έρχονται σε πλήρης αντίθεση με τη μητέρα τους. "Το να φροντίζεις κάποιον από καταναγκασμό είναι κατάρα, όμως αν το κάνεις από αγάπη είναι ευχή!"


Ο πατέρας μοιραζόταν μια ολόκληρη ζωή με έναν άνθρωπο, τον οποίο όμως αρνήθηκε να αισθανθεί. Τα τραίνα περνάνε και μαζί φεύγει η ζωή. Όμως ποτέ δεν είναι αργά για να επανορθώσεις. Η αγάπη μπορεί να ενώσει κόσμους, η αγάπη μπορεί να νικήσει τον θάνατο. Αυτή είναι και το εισιτήριο που βγάζει τον αλλαγμένο πατέρα στο μακρινό Τόκιο. Στο Τόκιο που δεν πρόφτασε να επισκεφτεί η μητέρα, στο Τόκιο που κατοικεί το ένα εκ των τριών παιδιών. Και εκεί η ακόρεστη δίψα για την πραγματική ένωση, αφού αυτή δεν κατέστη εφικτή κατά την φυσική συμπαρουσία, κεραυνοβολεί τον πατέρα που μέσα από την ουσία τον μικρών στιγμών επιθυμεί να κατακτήσει και να "αναστήσει" την αιώνια σύντροφό του!


Στο Τόκιο της υπεραπασχόλησης και της συναισθηματικής απουσίας, θα διαδραματιστεί δραματουργικά μια δεύτερη ταινία! Ο πατέρας θα ενωθεί εγκάρδια με μια νεαρή γυναίκα. Η οποία θα τον μυήσει σε έναν σύγχρονο Γιαπωνέζικο χορό, που καλείται Butoh και αποτελούσε ανολοκλήρωτη επιθυμία της αποθανούσας συζύγου. Γιατί ποτέ δεν είναι αργά για να εκφραστείς, και ο χορός της ζωής επουλώνει τις πληγές σου! Οι δυο τους θα γίνουν αχώριστοι φίλοι, παρά την φαινομενική υπερπληθώρα στοιχείων που τους χωρίζει! Υπόγεια τους ενώνει κάτι βαθύτερο. Η αγάπη για τη ζωή, η συναίσθηση του παρελθόντος, η ανθρώπινη διάσταση απαλλαγμένη από την καθημερινή ανοησία.


---------------------------------------------------




Το "Cherry Blossoms" είναι μια ταινία που γεννάται, αναπτύσσεται και ολοκληρώνεται μέσα από εύθραυστες αντιθέσεις. Καμωμένη πάνω στον εφήμερο ανθό μιας ανθισμένης κερασιάς. Από τη μία πλευρά η συναισθηματική ολοκλήρωση, και από την άλλη η ψευδαίσθηση της επαγγελματικής, στο ετοιμόρροπο οικοδόμημα του σύγχρονου κόσμου. Ο ψυχικός θάνατος αντιμέτωπος με την εσωτερική αρμονία. Στο πλαίσιο των ανθρώπινων σχέσεων, η εγκάρδια ένωση απέναντι στην ανέπαφη συμπαρουσία. Γιατί η πραγματική ομορφιά κρύβεται κάτω απ' όσα μας καταπιέζουν. Συνειδητά και ασυνείδητα.

Παρ' όλα αυτά θα ήμασταν εξαιρετικά καλοπροαίρετοι αν δεν επισημαίναμε την αφηγηματική φλυαρία και μια ευδιάκριτη "αγαρμποσύνη" στο επίπεδο των συμβολισμών. Ωστόσο, ακόμα και αν δε σε συνεπάρει η τρυφερότητα των "Ανθισμένων κερασιών", ακόμα και αν δε λυγίσεις από τη συγκινητική υφή τους, σίγουρα θα αποζημιωθείς απ' τα καλαίσθητα φωτογραφημένα εξωτερικά τοπία!


Βαθμολογία: 7,5/10



German trailer
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...