Inception

29.8.10 update
s_dany posted:

Να σου δώσω μια να πέσεις, αχ βρε τοτέμ άτιμο! :-D
Μας πέθανες κύριε Nolan! [αν και ήθελα κατι παραπάνω στο κομμάτι της "ταύτισης του θεατή" :-x]

-------------------------------------------

27.8.10 update
clarabelle posted:


Σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Νόλαν
Σενάριο: Κρίστοφερ Νόλαν
Παίζουν: Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Κεν Γουατανάμπε, Τζόζεφ Γκόρντον-Λέβιτ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Έλεν Πέιτζ, Τομ Χάρντι, Μάικλ Κέιν, Κίλιαν Μέρφι
Η.Π.Α.| 2010 | Επιστημονικής Φαντασίας | 148’| VILLAGE


Ο Κρίστοφερ Νόλαν, φτιάχνει έναν ανισομερή λαβύρινθο μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας. Μια επινοημένη εκδοχή του υποσυνείδητου κόσμου του δομημένου, αμοιβαίου ονείρου, με καλοφτιαγμένες εικόνες, πρωτότυπο σενάριο και μια αδιάκοπη αβεβαιότητα, που δοκιμάζει την πλαστικότητα του μυαλού του θεατή, με την συνεχή εναλλαγή των επιπέδων των ονείρων καθώς και με τα δυσδιάκριτα όρια πραγματικού και ονειρικού χωροχρόνου, ως το τέλος της.


Μπορεί ο Νόλαν («Μεμέντο», «Ο Σκοτεινός Ιππότης»), να κάνει πόλεις να αναδιπλώνονται και ανθρώπους να περπατούν στους τοίχους και να επιπλέουν πάνω από το έδαφος, παραβλέποντας την έννοια της βαρύτητας. Ωστόσο, μην περιμένεις αδόμητο τοπίο και απροσδιόριστο, άναρχο περιβάλλον. Η ταινία περιέχει μεταξύ άλλων ανελέητα ανθρωποκυνηγητά, αρκετό πιστολίδι και ξύλο, όπως θα άρμοζε σε μια κανονική ταινία δράσης.


Ο Ντομ Κομπ (Λεονάρντο Ντι Κάπριο), (λέει ότι) αυτό που κάνει είναι να προσφέρει ασφάλεια υποσυνειδήτου. Στην πραγματικότητα, διεισδύει στο υποσυνείδητο του κατά περίπτωση στόχου, όσο εκείνος βρίσκεται σε κατάσταση ονείρου, προκειμένου να αποσπάσει ιδέες από το μυαλό του. Η υψηλών αποδόσεων πρακτική αυτή, αλλά και η πιθανότητα να μπορέσει να επιστρέψει στο σπίτι και τα παιδιά του, αναλαμβάνοντας μια τελευταία «δουλειά», για λογαριασμό του Σάιτο (Κεν Γουατανάμπε) και της Gobol Engineering, τον φέρνει στην δύσκολη θέση να προσπαθήσει για το αδύνατο: να εμφυτεύσει μια καινούρια ιδέα, ξένη, στο μυαλό του στόχου, που στην προκειμένη περίπτωση είναι ο Ρόμπερτ Φίσερ (Κίλιαν Μέρφι), κληρονόμος της αυτοκρατορίας Φίσερ, παρασύροντάς τον να διαλύσει τον κολοσσό δισεκατομμυρίων του αποβιώσαντα πατέρα του.


Το κέρδος για τον Κομπ είναι ότι θα μπορέσει να ξανακερδίσει τη ζωή του και θα κλείσει τον συναισθηματικό κύκλο της ενοχής και του θρήνου που τον βαραίνουν από τον θάνατο της γυναίκας του, Μολ (Μαριόν Κοτιγιάρ). Ο κίνδυνος είναι, ότι για να μπορέσει να πραγματοποιήσει την απαρχή της ιδέας μέσω αμοιβαίου ονείρου, πρέπει αυτός και η υπόλοιπη ομάδα, να βουτήξουν στα πιο χαμηλά επίπεδα του υποσυνείδητου, από όπου είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιστρέψουν στην πραγματικότητα, καθώς, αν ο στόχος αντιληφθεί τα παραπάνω, τότε το όνειρο θα καταρρεύσει και θα μείνουν όλοι σε κατάσταση λήθης, δηλαδή σε έναν άναρχο κόσμο ονείρου, από όπου είναι αδύνατο να αποδράσουν. Ωραίο..;!


Μαζί του ονειρεύονται, η ευφυέστατη Αριάδνη (τυχαίο;) (Έλεν Πέιτζ), ως αρχιτέκτονας του ονειρικού λαβυρίνθου, ο πλαστογράφος Ιμς (Τομ Χάρντι) και ο σχολαστικός συντονιστής Άρθουρ (Τζόζεφ Γκόρντον Λέβιτ).


Αν έχεις βαρεθεί φρικτά τα sequels, τα remakes και το γνωστό τυποποιημένο σχήμα της βιομηχανίας του κινηματογράφου, να μια ταινία με πρωτότυπη ιδέα και σύγχρονο τρόπο εκτέλεσης, που θα σε «τυραννήσει» υπομονετικά με μια αδιάκοπη αβεβαιότητα…



Βαθμολογία: 4/5

-------------------------------------------

20.7.10 update
a female darcy posted:





Όσοι με ξέρουν προσωπικά έχουν απηυδήσει με την προώθηση που έκανα όλο αυτό το καιρό στο "Inception". Η αλήθεια είναι ότι έχω πολλά χρόνια να ανυπομονώ για μια ταινία τόσο πολύ. Η τελευταία φορά ήταν για το "The Village" του M. Night Shyamalan.

Από την πρώτη στιγμή που είδα το trailer πείστηκα ότι πρόκειται για μια από τις ταινίες της χρονιάς. Christopher Nolan στην σκηνοθεσία και στο σενάριο, Leonardo Di Caprio (τον οποίο θεωρώ εξαιρετικό ηθοποιό), τους προσωπικά αγαπημένους Ellen Page, Joseph Gordon Levitt, Cillian Murphy και Marion Cottiliard στο καστ και μια ιστορία που μπλέκει όνειρα, επιστημονική φαντασία, μυστήριο και δράση δε χρειάστηκε πολλά για να με πείσει.


Ο Nolan έχει την δυνατότητα όπως με το "The Dark Night" να συνδυάζει καθαρή διασκέδαση με ουσία. Και φυσικά εδώ δεν πάει πίσω. Η ταινία έχει κάτι για όλους. Εφέ, δράση, βία για όσους θέλουν να περάσουν καλά αγκαλιά με το ποπ κορν τους αλλά και μια εξαιρετικά δομημένη ιστορία που σε κρατάει κολλημένο στην οθόνη και σε κάνει να την σκέπτεσαι για ώρες αφότου φύγεις από το σινεμά. Η αλήθεια είναι ότι οι πληροφορίες είναι πολλές και χρειάζεται την απόλυτη προσοχή σου για να μη χάσεις το παραμικρό. Όλα είναι απαραίτητα στην εξέλιξη της ταινίας. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες, γιατι όσα λιγότερα ξέρεις τόσο πιο ενδιαφέρον γίνεται. Ούτε θα μπω στον κόπο να μιλήσω για ερμηνείες, σκηνοθεσία, μουσική. Ότι ξέρετε, αυτά εμπιστεύεστε.

Το θεωρώ πάντα ενα καλό σημάδι όταν δεν αντιλαμβάνεσαι πως περνάει η ώρα. Σημαίνει οτι περνάς καλά. Και εδώ ενώ μιλάμε για μια ταινία με διάρκεια πάνω από 2 ώρες, δεν βαρέθηκα ούτε ένα λεπτό. Η υπόθεση και περισσότερο ο χαρακτήρας του Di Caprio με τα μυστικά και τις ενοχές του σε προκαλούν να βάλεις τα στοιχεία της ταινίας σε μια σειρά. Αν ποτέ μπορέσεις να το κάνεις. Και αυτό γιατι μιλάμε για σωστό λαβύρινθο όπως και το υποσυνείδητο του ανθρώπου. Μετά το τέλος θέλω να κάτσεις και να σκεφτείς, και αν με σιγουριά καταλήξεις σε μια μόνο εκδοχή της ιστορίας, τότε εγώ θα σε παραδεχτώ. Από την άλλη αυτό μπορεί να σημαίνει ότι απλά δεν πρόσεχες. Εγώ προσωπικά χρειάζομαι άλλη μια θέαση για να μπορέσω να την κατανοήσω πλήρως, γιατι όπως και να το κάνουμε το να την βλέπεις στα αγγλικά χωρίς υπότιτλους δεν είναι παιχνιδάκι.

Για κάτι τέτοιες ταινίες είναι που λατρεύω το σινεμά. Γιατί όλα είναι πιθανά. Pure Creation, όπως λέει και η Αριάδνη, ο χαρακτήρας της Ellen Page.



more εδώ

R.I.P. Satoshi Kon (1963-2010)

25.8.10
s_dany posted:


Δυστυχώς, η Premiere Series προβολή του "Paprika" πήρε 4 μήνες μετά τον χαρακτήρα memorial tribute για τον Satoshi Kon :-(

Μόλις έμάθα από το io9.com [via Tasos Hatziefremidis] οτι απεβίωσε χθες σε ηλικία μόλις 47 ετών (χτυπημένος από τον καρκίνο, σύμφωνα με το anigamers.com) ο σπουδαίος αυτός σκηνοθέτης, δημιουργός πρωτοποριακών anime ταινιών, όπως το "Perfect Blue" και το "Paprika", και τηλεοπτικών σειρών όπως το "Paranoia Agent". Περισσότερα για το έργο του δεν έχει κανενα νόημα να γράψω εγω, το αφήνω στους ειδικούς του Anime News Network.

Ο Kon είχε στα σκαριά νέα ταινία για φέτος, το "The Dreaming Machine" [περισσότερα από το gaijinpot.com]. Και μου φαίνεται οτι είναι αυτή ακριβώς η ενασχόληση του με την διαπλοκή ονειρικού-πραγματικού κόσμου που θα έκανε (θα κάνει?) πολύ σύντομα το όνομα του ακόμα πιο γνωστό σε ευρύτερες [και σε πιο... mainstream ;-D] μάζες, στην Αμερική ας πούμε. Λόγω του ("in development" για το 2013) live action remake του "Paprika" από τον Wolfgang Petersen [περισσότερα από το Quiet Earth]. Αλλά, κυρίως λόγω της τεράστιας επιτυχίας του "Inception" και της "διαφαινόμενης" [το βάζω σε εισαγωγικά γιατί δεν έχω δει ακόμη την ταινία του Nolan] σεναριακής του σχέσης (ή κοινής αφετηρίας αν θες :-) με το "Paprika", για την οποία μιλάνε εδώ και μήνες όλοι οι anime fans, διεθνώς και εγχωρίως [μην πω και AuebFilmClub-ικώς ;-D]. Κυκλοφορούν και μερικά mash-up trailers, τα δύο παρακάτω είναι νομίζω τα καλύτερα.
Κρίμα...

-------------------------------------------
Previously on AUEB Film Club
-------------------------------------------

Screening 26/4/10 [Premiere Series]

24.4.10
s_dany posted:

Η Κινηματογραφική Ομάδα

του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"Paprika"
(2006, Satoshi Kon, "Πάπρικα")
την Δευτέρα 26/4/10 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).
Είσοδος ελεύθερη.

RSVP and invite your friends:
http://www.facebook.com/event.php?eid=107397062619794



AUEB Film Club
invites you to the screening of:
"Paprika"
(2006, Satoshi Kon)
on Monday 26/4/10 at 17:00
in classroom B (76, Patission Str., central building).
Free entrance.

The film will be screened in Japanese (its original language) with Greek subtitles.

Official trailer




Fan-made long trailer

-------------------------------------------

25.4.10 update
s_dany posted:



Συνέχεια στις Premiere Series (τις προβολές σπουδαίων ταινιών οι οποίες παραγκωνίσθηκαν για διάφορους λόγους από την εγχώρια διανομή και δεν προβλήθηκαν ποτέ στις ελληνικές κινημ/φικές αίθουσες) με μια από τις σημαντικότερες ταινίες anime, του πλέον παραγνωρισμένου από την ελληνική διανομή κινημ/φικού είδους [μόνο Miyazaki έχουμε καταφέρει να δούμε εδώ. Πάλι καλά!??? :-S].


Η καλύτερη (ίσως!) ταινία του Satoshi Kon, από το επίσημο διαγωνιστικό της Βενετίας το 2006 στην μεγάλη οθόνη της ΑΣΟΕΕ! Περισσότερα από την κριτική του jmaruyama στο IMDb:

" There have been other movies which explored the subject of dreams to varying degrees...Akira Kurosawa's "Yume" (Dreams),"Dreamscape", "Nightmare on Elm Street" and "Wizard of OZ" come to mind, but none have quite did it in such a surreal, fascinating and inventive way as Satoshi Kon's recent anime feature "Paprika".

Based on Yasutaka Tsutsui's 1993 novel, "Paprika" is part mystery/detective story and part "Alice In Wonderland" with a bit of a sci-fi element thrown in for good measure.
...
Kon continues his exploration of the themes of reality vs. fantasy that were covered in his previous works "Sennen No Jyoyu/Millennium Actress" and "Perfect Blue" but also adds the element of "fusion" or the merging of reality with fantasy. This opens up the opportunity for Kon to create truly bizarre scenes where the dream world invades the real world (people morphing into cell phones and other objects, inanimate objects taking on human human characteristics, etc.)


The true draw for this film is the fantastic and wondrous imagery complements of the Madhouse Animation Studio and character designer Ando Masashi who create elaborately detailed images, drawing from a variety of sources (traditional Japanese dolls, Buddhist statutes, European ceramic figurines, plastic toys).

It's amazing how Kon was able to incorporate and explore a lot of the common dream themes in the film (flying, falling, childhood toys, mirrored reflections, metamorphosis, running) as well as some of the Jungian archetypes (shadow, Anima, Animus). The medium of animation is the perfect vehicle suited to bring this imagery to film.

Hirasawa Susumu's musical score adds to the fantasy with its fusion of various musical styles and influences.
...
"Paprika" further solidifies Kon's growing reputation as a truly innovative animation director in the same vain as Miyazaki Hayao, John Lasseter and Oshii Mamoru. "

-------------------------------------------
-------------------------------------------

[corresponding facebook link]

The Killer inside me (Ο Δολοφόνος μέσα μου)

23.8.10 update
s_dany posted:






Για τον ανυπόμονο panchamp :-P [αλλά και για οποιονδήποτε άλλον] είπα να ποστάρω εδώ τα δύο trailer της ταινίας (international και U.S.) και μια μικρή συνέντευξη του Winterbottom και να υπενθυμίσω οτι, μετά την πρεμιέρα της στο Sundance, την προβολή της στο Βερολίνο (όπου ακούσαμε αρκετά καλά λόγια) και την πολύ περιορισμένη διανομή στις Η.Π.Α. τον Ιούνιο (με max 17 αίθουσες!), εμείς θα τη δούμε επιτέλους στις Νύχτες Πρεμιέρας 2010! [και μετά στις αίθουσες από 23/9]

-------------------------------------------

18.7.09
panchamp posted:

"As far as he was concerned, the world was a shit pot with a barbed-wire handle and the further he could kick it, the better."

Jim Thompson, "Texas by the Tail"

Καταρχάς, αναμένεται κάπου μέσα στο 2010. Έχει ακόμα δηλαδή, αλλά δε μπορώ να κρύψω τον ενθουσιασμό μου. Κι αυτό γιατί επιτέλους ασχολούνται κάποιοι ξανά με τα βιβλία του Jim Thompson.

Σκηνοθέτης ο Michael Winterbottom (απ' όσο μπορώ να κρίνω από το ιστορικό του, ένα μάλλον εντάξει παιδί) και πρωταγωνιστής ο Casey "ο-αδελφός-μου-τρώει-πλέον-την-σκόνη-μου" Affleck, ο οποίος θα έχει το ρόλο του Lou Ford, αστυνόμος/ψυχάκιας δολοφόνος υπεράνω υποψίας σε επαρχιακή κωμώπολη στην Αμερική των '50s. Έχοντας διαβάσει το βιβλίο, βρίσκω τον Casey άκρως ταιριαστό για το ρόλο, ενώ αν η ταινία μείνει, όπως οφείλει (λέμε τώρα), συγκεντρωμένη σε αυτόν, δε χρειάζεται να ανησυχούμε ιδιαίτερα για την συμμετοχή των Jessica Alba και Kate Hudson.



Πάμε στον Jim: Από τους σπουδαίους της "σκληρής" (hardboiled) αστυνομικής/crime λογοτεχνίας, με αρκετά μεγάλο κατάλογο (και φυσικά μικρό αριθμό μεταφρασμένων στην Ελλάδα) κυρίως στις δεκαετίες του '50 και του '60, με τις πιο γνωστές ταινίες οι οποίες βασίζονται σε βιβλία του να είναι οι εξής: "The Getaway" (1972), "The Grifters" (1990), ενώ η πιο πιστή μεταφορά θεωρείται το "Coup de Torchon" (1981) του Tavernier, που βασίζεται στο εξαιρετικό "Pop.1280". Το "The Killer Inside Me" έχει μάλιστα ξαναγυριστεί στα '70s, με πρωταγωνιστή τον Stacy Keach (Warden στο "Prison Break") αλλά έχει πέσει στα αζήτητα.

[corresponding facebook link #1]
[corresponding facebook link #2]

Toy Story 3

Σκηνοθεσία: Λι Άνκριτς
Σενάριο: Μάικλ Άρντ, Τζον Λάσετερ, Άντριου Στάντον, Λι Άνκριτς
Φωνές: Τομ Χανκς, Τιμ Άλεν, Μάικλ Κίτον, Τζόαν Κιούζακ
Η.Π.Α.| 2010 |Κινούμενα Σχέδια | 103'



Να το και το τρίτο! Και πώς να μην περιμένεις την τρίτη συνέχεια του εξαιρετικά επιτυχημένου «Toy Story» και «Toy Story 2», όταν εκτός από εκατοντάδες εκατομμύρια δολλάρια σε εισπράξεις ανά τον κόσμο, το εγχείρημα έχει να επιδείξει υποψηφιότητες για Όσκαρ και Χρυσές Σφαίρες καθώς και την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας το 2000.


Το θαύμα που λέγεται Pixar συνεχίζει να παράγει μικρά (και μεγάλα) διαμάντια, αναγκάζοντας το box office να συμπλέει με τους κριτικούς. Το «Toy Story 3» δεν είναι μια τυχαία ταινία για την Pixar, καθώς το αγαπημένο για πολλούς, πρώτο μέρος ήταν το 1995, η πρώτη ταινία του πιο, ομολογουμένως δίκαια, αποδεκτού στούντιο από κοινό και κριτικούς, αυτή τη στιγμή.


Ο Γούντι (Τομ Χανκς) και η παρέα του μάταια περιμένουν κλεισμένοι μέσα σε μία σκοτεινή θήκη παιχνιδιών, τον Άντι να έρθει και να παίξει μαζί τους. Ο Άντι (Τζον Μόρις) έχει μεγαλώσει πια και ετοιμάζεται για το κολέγιο και στο κολέγιο τα αγόρια δεν παίζουν πια με τα παιδικά τους παιχνίδια. Συνεπώς υπάρχουν οι εξής επιλογές για τα πάλαι ποτέ αγαπημένα του παιχνίδια: ή θα πεταχτούν στον κάδο των απορριμάτων, ή θα τα φάει το σκοτάδι και η σκόνη της σοφίτας, ή θα ο Άντυ θα τα δωρήσει στον παιδικό σταθμό. Η τελευταία επιλογή, μπορεί να ακούγεται η καλύτερη απ’ όλες, μιας και θα έλεγε κανείς πως τα δεκάδες παιδιά που φιλοξενούνται εκεί θα έκαναν την ανάγκη για παιχνίδι, των στερημένων φίλων μας πραγματικότητα. Με τον ένα ή τον άλλον τρόπο θα καταλήξουν στον παιδικό σταθμό, όπου θα μπουν σε απρόσμενες περιπέτειες.


Το «Toy Story 3» δεν είναι μια ταινία μόνο για παιδιά, είναι μια συναρπαστική οικογενειακή ταινία για μικρούς και μεγάλους, που θα σου θυμήσει πώς ένοιωσες όταν κάποτε έμπαινες σε εκείνες τις μεταβατικές περιόδους της ζωής σου. Όταν έφτασες σε εκείνο το μεταίχμιο που έπρεπε να πάρεις αποφάσεις και να αποδεχτείς ότι κάτι αλλάζει από εδώ και πέρα, να το αγκαλιάσεις και να το αποδεχτείς.


Βαθμολογία: 3 / 5

Movie Credits I love: Le Petit Nicolas

Movie Credits I love: Ginger Snaps

75 years of Fox movies

Children of Paradise (Τα Παιδιά του Παραδείσου)

Τώρα τελευταία κάθομαι και βλέπω παλιές κλασσικές ταινίες από αυτές που περιλαμβάνονται σε λίστες με τις καλύτερες όλων των εποχών. Αντιλαμβάνομαι την αξία τους σαν κινηματογραφικά δημιουργήματα αλλά δύσκολα μπορώ να τις «αγαπήσω». Πάει καιρός που λάτρεψα μια ταινία. Και αυτό μέχρι χτες που είδα "Τα Παιδιά του Παραδείσου" ("Children of Paradise"). Θεωρείται από πολλούς η καλύτερη γαλλική ταινία και βρίσκεται στις πρώτες θέσεις παρόμοιων λιστών. Από όλες τις εξαιρετικές ταινίες που είδα τελευταία αυτή ήταν που περίμενα να μου αρέσει λιγότερο. Αλλά αντίθετα, με εξέπληξε. Ενθουσιάστηκα, την αγάπησα και έχει ήδη κερδίσει μια θέση στις προσωπικές αγαπημένες.

Ενας ντροπαλός μίμος ερωτεύεται μια γοητευτική γυναίκα η οποία πολιορκείται από άλλους τρεις, όλοι τους διαφορετικοί μεταξύ τους και με διαφορετική άποψη για τον έρωτα. Ανεκπλήρωτος έρωτας στο επίκεντρο, ιδεαλιστής ονειροπόλος πρωταγωνιστής, θεατρικές παραστάσεις, το Παρίσι του 18ου αιώνα, δεν ήταν δυνατόν να μη με κερδίσει. Με είχε από την πρώτη σκηνή.





Κάπου βρήκα αυτό το σχόλιο που νομίζω ότι περιγράφει την ταινία εξαιρετικά:
"Love is a dream, an illusion, make-believe, fairy dust, so in a way Baptiste and Garance loved the purest way of all; idealistically."

Iron Man 2

Σκηνοθεσία: Τζον Φάβρο
Σενάριο: Τζάστιν Θέρου, Σταν Λι (κόμικ), Ντον Χεκ (κόμικ), Λάρι Λίμπερ (κόμικ), Τζακ Λίρμπι (κόμικ)
Παίζουν: Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Γκουίνεθ Πάλτροου, Σκάρλετ Γιοχάνσον, Μίκι Ρουρκ, Ντον Τσιντλ, Σαμ Ρόκγουελ, Σάμιουελ Τζάκσον
Η.Π.Α.| 2010 |Δράσης, Περιπέτεια | 124’




Ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζ., (Τόνι Σταρκ), ξαναβάζει, για δεύτερη φορά την σιδερένια στολή του «Iron Man», ενός από τους πιο γνωστούς ήρωες της αμερικανικής εκδοτικής εταιρίας Marvel Comics (Spider-Man, X-Men, The Fantastic Four), ο οποίος έκανε το ντεμπούτο του το 1963. Και πώς να μην υπάρξει συνέχεια, όταν η εξαιρετικά επιτυχημένη εισπρακτικά πρώτη ταινία, το 2008, απέφερε σε Paramount και Marvel, περί τα 572 εκ. δολάρια και δύο υποψηφιότητες στα Όσκαρ;


Αλαζόνας, αναιδής, πολύ καλύτερα εξοικειωμένος με τη στολή του και με τις δυνατότητές της, ο «έχω-ένα-σκασμό-λεφτά-στη-διάθεσή-μου», «είμαι ωραίος και μοιραίος», αλλά «μην με αντιπαθήσετε, έχω αδύναμη καρδιά» και «σώζω και τον κόσμο» κύριος Σταρκ, περνά αρχικά μια φάση παρακμής, αλλά μπροστά στη ρωσική απειλή που ακούει στο όνομα Ιβάν Βάνκο (Μίκι Ρουρκ) και με λίγη βοήθεια από τον επίσης «σιδερένιο» φίλο του, Ρόντι (Ντον Τσίντλ), ή αλλιώς War Machine, ανταπεξέρχεται στις καταστάσεις και υπερνικά τους κινδύνους, εξ αλλοδαπής και εγχώριους, όπως ο Τζάστιν Χάμερ (Σαμ Ρόκγουελ), (ο Χάμερ του κόμικ είναι Βρετανός).


Οι γυναίκες της ταινίας, που ολοκληρώνουν ένα εντυπωσιακό σε δυναμική και ικανότητες καστ, είναι η αιώνια ερωτευμένη με το αφεντικό της Πέπερ Ποτς (Γκουίνεθ Πάλτροου), τώρα και C.E.O. των επιχειρήσεων Σταρκ και η Νατάσα Ρομανόφ (Σκάρλετ Γιοχάνσον), μυστική κατάσκοπος του οργανισμού κατασκοπίας-επιβολής του νόμου S.H.I.E.L.D., που υποδύεται τη νέα βοηθό του Σταρκ, ή αλλιώς Black Widow.


Ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζ., φέρνει μια από εκείνες τις καλές ερμηνείες, που αβίαστα διαθέτει, σε ένα κινηματογραφικό είδος, που κανείς δεν το απαιτεί κιόλας, ο Μίκι Ρουρκ επιστρέφει στην ενεργό δράση για τα καλά και ο πάντα καλός Σαμ Ρόκγουελ, δίνει έναν νεαρό Χάμερ που περισσότερο μοιάζει με αδέξιο πρωτάρη, παρά με τον σούπερ κακό, κάτοχο και γνώστη προηγμένης τεχνολογίας του κόμικ.

Οι φανς του Τόνι Σταρκ θα έχουν την ευκαιρία να τον απολαύσουν στην μεγάλη οθόνη για τρίτη φορά, το 2012.


Βαθμολογία: 2 / 5

Screening 17/5/10

Η Κινηματογραφική Ομάδα

του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας
"12 Angry Men"
(1957, Sidney Lumet, " Οι 12 Ενορκοι")
την Δευτέρα 17/5/10 στις 17:00
στο αμφιθέατρο Β (Πατησίων 76, κεντρικό κτίριο).
Είσοδος ελεύθερη.

RSVP and invite your friends:
http://www.facebook.com/event.php?eid=107397062619794



AUEB Film Club
invites you to the screening of:
"12 Angry Men"
(1957, Sidney Lumet)
on Monday 17/5/10 at 17:00
in classroom B (76, Patission Str., central building).
Free entrance.

The film will be screened in English (its original language)
with Greek subtitles.

Original trailer (the old-school way)




Fan-made trailer (much better)




Ο'τι και να πει κανεις είναι λίγο για την ταινία αυτή, η οποία μόνο τυχαίο δεν είναι οτι βρίσκεται στο #7 του IMDb Top 250! Το ίδιο ισχύει και για τον Sidney Lumet, εναν σκηνοθέτη με το απίστευτο "ρεκόρ" να έχει γυρίσει σπουδαίες ταινίες σχεδόν σε κάθε δεκαετία από το 1950 μέχρι σήμερα, από το "12 Angry Men" του 1957 ως το "Before the Devil Knows You're Dead" του 2007. Με ενδιάμεσους σταθμούς το "Fail Safe" (1964), τα "Serpico" (1973), "Dog Day Afternoon" (1975) [Screening 23/3/09] και "Network" (1976), καθώς και το "The Verdict" (1982) [μόνο στα '90s μας τα χάλασε λίγο :-D]. Περισσότερα για το έργο του στην Wikipedia.